Joe Budden - Padded Room (2009)
mijn stem
26 stemmen
Verenigde Staten
Hip-Hop
Label: Amalgam
-
Now I Lay (3:23)
-
The Future (3:46)
met The Game
-
If I Gotta Go (5:40)
-
Don't Make Me (3:30)
-
Blood on the Wall (4:00)
-
In My Sleep (4:19)
-
Exxxes (6:05)
-
I Couldn't Help It (6:05)
-
Adrenaline (4:42)
met Drew Hudson
-
Happy Holidays (3:56)
met Emanny
-
Do Tell (3:50)
-
Angel in My Life (3:32)
-
Pray for Me (5:01)
0
geplaatst: 2 april 2009, 21:59 uur
Joe Budden, wát een rapper en wat een persoonlijkheid. Zijn reality show op Youtube, Joe Buden TV, is een geweldig initiatief geworden. Honderdduizenden views, en het worden er dagelijks meer. Joe Budden geeft je een kijkje in zijn leven, en met dit album geeft hij je een kijkje in zijn hoofd. Hij is namelijk gek geworden, opgesloten in een kamer met alleen kussens op de muren. Het concept is origineel. En Joe Budden is creatief met dit concept omgegaan. Geen grote namen op dit album, nee. Alleen The Game is op komen dagen voor hulp in deze padded room.
De afgelopen weken is het kwartje echt gevallen bij zijn muziek. Joe is een emotionele rapper en heeft veel te vertellen, héél veel. Zijn stemgeluid is even wennen, maar wanneer je je focust op de lyrics dan maakt dat eigenlijk al niet meer uit. De beats passen perfect bij het concept én bij Joe Budden.
Eigenlijk vallen er drie tracks buiten dit concept. The Future is een clubbanger, maar het past niet bij Joe en wat The Game aan het doen is snap ik ook niet. Ongelofelijk slecht gastoptreden van hem. Toch kan ik de track waarderen door de beat en Joe Budden.
De tweede track die een beetje erbuiten valt is Adrenaline. Het is geen skip-nummer, Joe Budden flowt heel goed maar de rock productie past gewoon niet bij de rest van het album. Ook deze track kan ik weer waarderen. Vraag me niet waarom.
De laatste track is dan Happy Holidays, iets te vrolijk. Maar gek genoeg heeft het wel wat.
Maar goed, Joe Budden is dus gestoord geworden. En dat is heel vermakelijk. Zo beschrijft hij zijn zelfmoordneigingen in Angel In My Life:
"They locked the door but still they let my thoughts in it
And no one can tell me why I'm here
I cant even see the sky from here
I guess my time is near"
En beschrijft hij zijn nachtmerries/dromen in In My Sleep:
Stuck in a room with a elephant
Opened the closet and dapped up my skeleton
Had a convo with a man with no ears
And all of a sudden everything became so clear
Have no fear, I just bought a first class trip to nowhere
Everybody goes there..."
En zo komen er nog andere onderwerpen aan te pas, zoals zijn open brief aan de hele wereld in Do Tell, de flinke uithaal naar Prodigy in Blood On The Wall of Exxxes waar hij zijn 3 kwade kanten naar boven haalt.
Maar de ultieme uitschieter is toch echt Pray For Me. Echt een dijk van een nummer. Hierin beschrijft hoe hij in de hemel is gekomen, en gaat een flink gesprek aan met God. Ik werd er de 1e keer helemaal in meegesleurd. Joe beschuldigd God van alle ellende in de wereld, terwijl Hij hem wil laten inzien dat alles voor een reden gebeurt. Hele intensieve track.
De rest van het album leunt op vrij sterke beats, misschien dat een paar refreintjes uit de toon vallen maar daar erger ik me niet aan. If I Gotta Go bijvoorbeeld, typische groeier.
Padded Room is een geslaagd project geworden. Dit album heeft een serieuze kans om in mijn top 10 te komen. Het is ook een zware nominatie voor album van het jaar, naar mijn mening. Het is al duidelijk trouwens dat het volgende album in dezelfde stijl als Padded Room wordt. Een genezing van zijn kwalen misschien? We zullen zien.
De afgelopen weken is het kwartje echt gevallen bij zijn muziek. Joe is een emotionele rapper en heeft veel te vertellen, héél veel. Zijn stemgeluid is even wennen, maar wanneer je je focust op de lyrics dan maakt dat eigenlijk al niet meer uit. De beats passen perfect bij het concept én bij Joe Budden.
Eigenlijk vallen er drie tracks buiten dit concept. The Future is een clubbanger, maar het past niet bij Joe en wat The Game aan het doen is snap ik ook niet. Ongelofelijk slecht gastoptreden van hem. Toch kan ik de track waarderen door de beat en Joe Budden.
De tweede track die een beetje erbuiten valt is Adrenaline. Het is geen skip-nummer, Joe Budden flowt heel goed maar de rock productie past gewoon niet bij de rest van het album. Ook deze track kan ik weer waarderen. Vraag me niet waarom.
De laatste track is dan Happy Holidays, iets te vrolijk. Maar gek genoeg heeft het wel wat.
Maar goed, Joe Budden is dus gestoord geworden. En dat is heel vermakelijk. Zo beschrijft hij zijn zelfmoordneigingen in Angel In My Life:
"They locked the door but still they let my thoughts in it
And no one can tell me why I'm here
I cant even see the sky from here
I guess my time is near"
En beschrijft hij zijn nachtmerries/dromen in In My Sleep:
Stuck in a room with a elephant
Opened the closet and dapped up my skeleton
Had a convo with a man with no ears
And all of a sudden everything became so clear
Have no fear, I just bought a first class trip to nowhere
Everybody goes there..."
En zo komen er nog andere onderwerpen aan te pas, zoals zijn open brief aan de hele wereld in Do Tell, de flinke uithaal naar Prodigy in Blood On The Wall of Exxxes waar hij zijn 3 kwade kanten naar boven haalt.
Maar de ultieme uitschieter is toch echt Pray For Me. Echt een dijk van een nummer. Hierin beschrijft hoe hij in de hemel is gekomen, en gaat een flink gesprek aan met God. Ik werd er de 1e keer helemaal in meegesleurd. Joe beschuldigd God van alle ellende in de wereld, terwijl Hij hem wil laten inzien dat alles voor een reden gebeurt. Hele intensieve track.
De rest van het album leunt op vrij sterke beats, misschien dat een paar refreintjes uit de toon vallen maar daar erger ik me niet aan. If I Gotta Go bijvoorbeeld, typische groeier.
Padded Room is een geslaagd project geworden. Dit album heeft een serieuze kans om in mijn top 10 te komen. Het is ook een zware nominatie voor album van het jaar, naar mijn mening. Het is al duidelijk trouwens dat het volgende album in dezelfde stijl als Padded Room wordt. Een genezing van zijn kwalen misschien? We zullen zien.
* denotes required fields.