16 Down - Headrush (2001)

16 Down heeft met "Headrush" gewoon een prima plaat afgeleverd. Deze Nederlandse band laveert op "Headrush" tussen rock, pop en elektronica. Soms doet het een beetje aan Radiohead denken. Niet alle nummers zijn even sterk, maar er staan toch wel een paar voltreffers op hoor. Vooral "Subtle Movements" is van ongekende klasse en behoort mijn inziens tot een van de beste songs van Nederlandse makelaardij. Ook het groovende en rockende "If the Money's Right" is een schot in de roos. Al met al is "Headrush" een plaat van een band die buiten de lijntjes durft te kleuren. Het resultaat is niet altijd even consistent, maar zeer zeker genietbaar.

Deze plaat leerde ik ongeveer tegelijkertijd met Saybia kennen, en ik ben 16 Down daar ook altijd een beetje mee blijven associëren – het is geen schande als nummers als Heaven still cries en Subtle movements vergeleken worden met prachtige ballades als The second you sleep en The day after tomorrow. Ik moet echter wel bekennen dat het me even gekost om de rest van dit album op waarde te schatten, want het verschil tussen dat (samen met Soleil Sunday) briljante trio en de overige acht nummers vond ik in het begin te groot, ook omdat de stilistische verschillen soms aanzienlijk zijn (met een instrumentatie die soms op Garbage lijkt, dan weer op Massive Attack en dan weer nu-metal-achtig is, en Soleil Sunday lijkt wel èrg op de vroege Muse). Op zich wel sterk om zo'n gevarieerde plaat te kunnen maken, maar het kwartje dat het verschil maakt tussen "interessant" en "ècht goed" is na al die jaren nog steeds niet gevallen, alsof het album nog meer een eenheid moet worden. Belangrijkste nog niet genoemde pluspunten zijn verder Marco Hovius' prachtige donkerbruine stem, zijn compositorische vernuft en de fantasierijke arrangementen, minpunten de bijdrage van RudeBoy (wiens maniertje ik onderhand wel een beetje zat ben) en het enigszins stuurloze slotnummer, een afsluiter de rest van deze rijke plaat onwaardig. Deze CD blijf ik voorlopig nog wel even draaien.

Logisch dat een band als deze het niet heeft gehaald. De meeste mensen houden van een duidelijk eigen smoel, niet van dat je dan weer Muse bent of Radiohead, dan weer Red Hot Chili Peppers / Rage Against the Machine en dan weer een of andere softe ballad speelt. Als je dat wil horen ga je naar een goede coverband. Geen idee hoe de volgende albums zijn, maar als ze ook daar geen richting hebben gekozen is het daar vast misgegaan. Dat wil niet zeggen dat de band niet goed was, maar (bijna) niemand vindt je helemaal goed, omdat het van flauwe pop tot aan stevige rock gaat en dus in teveel vijvers vist. Overigens pakt het mij nergens, dus ik vind de nummers ook niet goed.