Fun Lovin' Criminals - 100% Colombian (1998)

Wederom lekker laid-back, maar de formule was inmiddels bekend. Dat lukt nog wel met een 2e album, maar daarna gaat het mij vervelen. Ben na dit album afgehaakt, maar moet wel zeggen dat ik deze band live een erg goede prestatie heb zien neerzetten. Dat soort momenten vergeet je ook niet snel.

love inlimited: ''barry white ,barry white, it's alright''..

coole fun lovin' criminals zijn back met een cool album, heerlijk prima band die hierna de eerste 2 niet meer zou overtreffen

die mannen zijn nog cooler dan 20 ijsberen op een ijsschots alleen al de aanschaf waard voor het nummer we are all very worried, cooler bestaat niet .

FLC staat garant voor lekker muziek, maar deze laat ik toch wat te vaak links liggen.. zal niet voor niks zijn..

Een album met grappige teksten:

"Barry White saved my life, and if Barry White saved your life or got you back with your ex-wife, sing Barry White, Barry White, it's allright" (Love unlimited)

"Supermodels on my D*** 1, 2, 3 . he said 2 for you 2 for me"
(Big night out)

lekkere plaat . Relaxed , fijne beats en vooral doorspekt met de nodige humor . Echt diepgaand is het allemaal niet , maar het luistert wel lekker weg . Op z'n tijd een lekker album om te draaien .

Erg veel van hetzelfde deze CD en naar een paar jaar stof happen in mijn kast nog steeds, of steeds moeilijker doorheen te komen.

one of the most relaxed listening bands for everywhere, anytime

”100% Colombian” is na het debuut van Fun Lovin’ Criminals een net zo geweldig album. Deze übercoole New Yorkers leveren weer een album af met hun groovende en swingende cross-over van hiphop en rock. Maar net zo makkelijk flirten de heren met soul, blues en jazz. Neem nu de heerlijke opener ”Up on the Hill” met dat warme koperwerk. De eerste keer dat we echt gitaren horen is op ”Korean Bodega”. En dat de heren niet vies zijn van stevige rock laten ze horen op ”Southside”. Wat een killerriff zeg, en een groove. De humor van Fun Lovin’ Criminals is een van hun troeven en dat is tekstueel weer geweldig te horen op ”Love Unlimited” en ”Big Night Out”. Daarnaast zijn dit ook nog eens heerlijke tracks. ”All for Self” is weer lekker jazzy, terwijl ”Mini Bar Blues” voor zichzelf spreekt. De enige echte B.B. King levert daar nog even een geweldige old school gitaarpartij af zeg. ”100% Colombian” is wederom een schot in de roos, een lekker zomers album, maar vooral een mooi voorbeeld dat muziek niet in hokjes geplaatst hoeft te worden. Fun Lovin’ Criminals maken er op ”100% Colombian” een heerlijke smeltkroes van.

Nog steeds een relaxed album. Destijds was het heerlijk om op zaterdagavond voor je de kroeg inging eerst even in te drinken met je criminele vrienden op de achtergrond. Zondagmiddag wakker worden met deze plaat was trouwens ook geen straf. Up on the Hill, Love Unlimited klinken nog steeds als een klok. De halfzingende/pratende Huey is natuurlijk geen goede zanger maar hij past wonderwel goed bij de laidback muziek. Waar het debuut al een uitstekende indruk maakte vind ik persoonlijk dit album nog iets sterker, het zal ook meetellen dat ik dit album eerder in bezit had dan het debuut.

Southside wat een gitaarriff

Wat ben ik blij om deze plaat eindelijk op vinyl te hebben. Voor het grootste deel is dit een lekkere zomerse plaat van Fun Lovin' Criminals. Nummers als Up On The Hill, Love Unlimited en Sugar doen mij 50 kilo aankomen. Ik ga geen kant meer op en blijf lekker uitgezakt op m'n plek zitten.

De rockplaatjes zijn wat doorsnee. Een leuke rif hier en daar. De teksten voegen dan nog wel iets leuks toe. Totaal geen diepgaande boodschappen verder, wat ook niet erg is. Het zorgt ook wel voor een fijne afwisseling. Het gitaarwerk op All For Self is één van de hoogtepunten op deze plaat. Het doet mij sterk denken aan Isley Brothers.

En dan afsluiten met B.B. King. Hoe hebben ze die zo ver weten te krijgen? Het is een heerlijk album geworden.

Ik hoop dat Huey ooit nog eens natuurdocumentaires gaat verslaan.

100% Colombian, 26 jaar oud alweer en natuurlijk ontzettend 'cool' om destijds in huis te hebben.
De niets verhullende titel, de nachtclubsetting, het quasi stoere imago van Huey en de toegevoegde jazzy arrangementen maken dit tot een vermakelijke plaat.
Je kon hier destijds prima mee aankomen, voor of na het uitgaan wilde dit schijfje nog wel eens in de cd lade verdwijnen.
Zeker bij een goede kater vormde de tragere songs van dit album voor een licht helende werking.
De rocksongs van 100% Colombian hebben mij nooit geboeid, daar lag ook voor mijn gevoel nooit de kracht van de heren. Nee, geef mij maar tracks als Up on the Hill, Love Unlimited, The View Belongs to Everyone zijn niet te versmaden. De laidbacksfeer was onovertroffen. Inmiddels is mijn liefde voor deze plaat wel wat bekoeld. De beleving was iets van destijds maar ik kan niet ontkennen dat de charme voor deze worp is gebleven.