The Waterboys - Room to Roam (1990)
mijn stem
118 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk / Rock
Label: Ensign
-
In Search of a Rose (1:20)
-
Song from the End of the World (1:59)
-
A Man Is in Love / Kaliope House (3:18)
-
Bigger Picture (2:27)
-
Natural Bridge Blues (2:06)
-
Something That Is Gone (3:17)
-
The Star and the Sea (0:26)
-
A Life of Sundays (6:16)
-
Islandman (2:06)
-
The Raggle Taggle Gypsy (2:58)
-
How Long Will I Love You? (2:51)
-
Upon the Wind and the Waves (1:32)
-
Spring Comes to Spiddal (1:25)
-
The Trip to Broadford (1:14)
-
Further Up, Further In (5:20)
-
Room to Roam (3:09)
-
The Kings of Kerry (0:56)
-
In Search of a Rose (Full Band) * (2:29)
-
My Morag (The Exile's Dream) * (2:11)
-
A Man Is in Love (Incl. Calliope House) (Alternate) * (3:20)
-
The Wyndy Wyndy Road * (1:53)
-
Three Ships * (3:22)
-
Sunny Sailor Boy * (3:06)
-
Sponsored Pedal Pusher's Blues * (2:50)
-
The Wayward Win * (3:47)
-
Danny Murphy / Florence * (2:22)
-
The Raggle Taggle Gypsy [Live] * (4:30)
-
Custer's Blues [Live] * (4:37)
-
Twa Recruitin' Sergeants [Live] * (4:10)
-
A Reel and a Stomp in the Kitchen * (0:51)
-
Down by the Sally Gardens * (3:48)
-
A Strathspey in the Rain at Dawn * (1:23)
-
A Song for the Life * (3:49)
-
The Kings of Kerry [Outdoor Version] * (0:27)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur:
42:40
(1:31:35)
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 22 maart 2007, 18:37 uur
De voorganger van deze plaat, This is The Sea, was een klassieker;
Toen volgde deze plaat... véél Ierse Folk-invloeden.
In die periode draaide ik deze plaat iedere ochtend om wakker te worden... en werd er vrolijk van.
In het weekend draaiden we ze samen met wat vrienden, kortom; die plaat kon niet stuk, al is het in wezen veel minder "klassieke Waterboys" dan vele van hun andere platen. Maar van deze werd ik erg vrolijk en blij, en zo heeft muziek altijd weer een andere functie. 5 sterren, al was het maar voor de leuke herinneringen...
Zal ze terug wat meer opzetten. The Raggle Taggle Gypsy, yeah !
Oei oei oei, foutje, straks word ik weer terecht gewezen; de voorganger was niet This is the Sea, want Fisherman's Blues (ook een geweldig goed album) zat daar nog tussen ! zjuust is zjuust zoals ze in Vlaanderen zeggen !
Toen volgde deze plaat... véél Ierse Folk-invloeden.
In die periode draaide ik deze plaat iedere ochtend om wakker te worden... en werd er vrolijk van.
In het weekend draaiden we ze samen met wat vrienden, kortom; die plaat kon niet stuk, al is het in wezen veel minder "klassieke Waterboys" dan vele van hun andere platen. Maar van deze werd ik erg vrolijk en blij, en zo heeft muziek altijd weer een andere functie. 5 sterren, al was het maar voor de leuke herinneringen...
Zal ze terug wat meer opzetten. The Raggle Taggle Gypsy, yeah !
Oei oei oei, foutje, straks word ik weer terecht gewezen; de voorganger was niet This is the Sea, want Fisherman's Blues (ook een geweldig goed album) zat daar nog tussen ! zjuust is zjuust zoals ze in Vlaanderen zeggen !
0
geplaatst: 23 maart 2007, 02:58 uur
Raggle Taggle Gypsie moet toch wel 1 van de bekendste nummers zijn uit de populaire muziekgeschiedenis.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
0
EVANSHEWSON
geplaatst: 26 mei 2007, 09:47 uur
Oldfart schreef:
Raggle Taggle Gypsie moet toch wel 1 van de bekendste nummers zijn uit de populaire muziekgeschiedenis.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'
n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
Raggle Taggle Gypsie moet toch wel 1 van de bekendste nummers zijn uit de populaire muziekgeschiedenis.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'
n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
Bedankt voor zulke fijne INFORMATIE. Zo leert een mens eens wat bij zie !
Ik dacht dat ook bvb "Auld Lang Syne" een zéér oud nummer was, dat nooit platgespeeld raakte.
Never Gonna Give You up, daarentegen van ene RICK ASTLEY heeft weinig kans zo lang mee te gaan als The Raggle Taggle Gypsy ! (Tja, Die Stock -Aitken -Waterman toch hé !! hihi)
0
geplaatst: 21 oktober 2007, 17:59 uur
Oldfart schreef:
Raggle Taggle Gypsie moet toch wel 1 van de bekendste nummers zijn uit de populaire muziekgeschiedenis.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
Raggle Taggle Gypsie moet toch wel 1 van de bekendste nummers zijn uit de populaire muziekgeschiedenis.
Het is een traditional folksong voor zover bekend stammend uit 1720, uit Schotland.
Er bestaan honderden versies van, in zowel de Uk en ierland, maar ook in de States.
Ik ken het van een cassette : "Romany Rye - songs of Romany Life" waar het wordt gespeeld door engelse Roma zigeuners ( Romany).
Als je de lijst ziet van uitvoeringen die zij opgenomen dan is die indrukwekkend.
Behalve voor de hand liggende uitvoerenden, uit de folkhoek, als Pete Seeger, Planxty en Christy Moore ( to name but a few), hebben ook Steeleye Span, maar ook de Incredible Stringband het gespeeld.
Versies van Raggle Taggle Gypsie zijn ook bekend onder andere namen:
Taj Mahal: Blackjack Davey
Nic Jones: Seven Yellow Gypsies ( van Game Set, Match)
Bob Dylan: ook onder de titel: Blackjack Davey,
White Stripes: Black Jack Davy ( van Seven nation Army)
De versie van the Waterboys is vind ik 1 van de betere. ( voor zover ik ze ken)
Er zullen niet veel andere nummers zijn die na zo'n slordige 300 jaar nog steeds zo veel worden gespeeld.
Scott had het bij het concert in Keulen zelfs over de negende eeuw...
0
geplaatst: 21 oktober 2007, 19:20 uur
Je weet hoe het is met historici ( blijkbaar ook met muziekhistorici), die zijn het nooit eens met elkaar, zou ook stom zijn, want dan zouden ze snel zonder werk zitten.
Zou het de langst bestaande song hier op MuMe zijn?
Goed om te horen dat hij het nog steeds speelt;
voor mij speelt er nog een 'extra' dimensie mee, de "pony-ooh" in het lied, die de jonker laat opzadelen om zijn lief te gaan zoeken die er vandoor is met die zigeuners, is waarschijnlijk van het ras wat wij hebben.
Zou het de langst bestaande song hier op MuMe zijn?
Goed om te horen dat hij het nog steeds speelt;
voor mij speelt er nog een 'extra' dimensie mee, de "pony-ooh" in het lied, die de jonker laat opzadelen om zijn lief te gaan zoeken die er vandoor is met die zigeuners, is waarschijnlijk van het ras wat wij hebben.
0
geplaatst: 21 januari 2008, 12:47 uur
Uit een e-mail van de waterjongens:
ROOM TO ROAM - REMASTERED VERSION IS COMING
The fifth Waterboys’ album, 1990’s Room To Roam, is being prepared for remastering and reissue by EMI during 2008. Like the recent remasters of This Is The Sea and Fisherman’s Blues, it will be issued as a 2CD set, the second CD comprising previously unissued material recorded during the same era as the original album. Mike Scott is currently selecting tracks for inclusion. As soon as we have more details and a release date we’ll let you know.
Hm, dit komt wel een beetje uitmelkerig over. Maar the Waterboys slagen erin om zeer goede nummers niet op hun albums te zetten, zoals blijkt bij de vier eerste albums. Ik denk alleen niet dat de leftovers van deze plaat net zozeer de moeite waard zijn.
ROOM TO ROAM - REMASTERED VERSION IS COMING
The fifth Waterboys’ album, 1990’s Room To Roam, is being prepared for remastering and reissue by EMI during 2008. Like the recent remasters of This Is The Sea and Fisherman’s Blues, it will be issued as a 2CD set, the second CD comprising previously unissued material recorded during the same era as the original album. Mike Scott is currently selecting tracks for inclusion. As soon as we have more details and a release date we’ll let you know.
Hm, dit komt wel een beetje uitmelkerig over. Maar the Waterboys slagen erin om zeer goede nummers niet op hun albums te zetten, zoals blijkt bij de vier eerste albums. Ik denk alleen niet dat de leftovers van deze plaat net zozeer de moeite waard zijn.
0
geplaatst: 15 augustus 2008, 12:52 uur
13 augustus is de collector's edition uitgekomen. Ik hem hem gisteren gehaald. Veel nieuwe nummers en enkele andere versies van de "gewone " nummers. Ga hem direkt eens goed beluisteren. Maar na even snel wat nummers "gezapt" te hebben. Klinkt hij veelbeloven. Later meer!
0
geplaatst: 15 augustus 2008, 19:16 uur
Als je de Room to Roam uit 1990 nog niet hebt kun je hem nu gaan kopen. Het is nu een dubbelaar geworden. De originele en disc 2 bevat additional recordings. Er staan enkele nummers op die ook op disc 1 staan: In Search of a Rose, A Man Is In Love En het korte Kings of Kerry. Deaze klinken eigenlijk alle beter als de originele Naast Raggle Taggle Gypsy (LIVE) staan er verder nog 14 andere songs op die alle voor een heerlijke ierse sfeer zorgen Hoogte punten voor mij zijn
0
geplaatst: 5 november 2008, 01:15 uur
En toen was daar Room to Roam.Na het verpletterende Fisherman's Blues.Een heerlijke plaat vol niemendalletjes en semi klassiekers.How Long Will I Love You? en A Life Of Sundays zijn prachtig in hun eenvoud en The Raggle Taggle Gypsy staat nu nog steeds op de setlist.Ik raad iedereen overigens de deluxe edition aan ,waarop nog meer moois staat ,althans de tweede schijf.
0
geplaatst: 15 juni 2009, 16:59 uur
Voor mij heeft dit album een te hoog Ierse-folk-gehalte. Houd wel van die invloeden die The Waterboys op andere albums gebruiken, maar dit is voor mij een beetje teveel van het goede. Voor de liefhebber ongetwijfeld een topper, want muzikaal staat het als een huis.
0
geplaatst: 15 mei 2010, 09:17 uur
Als je geen geld hebt om naar Ierland op vakantie gaan, van irish pubs houdt, een grote pint lekker vindt, van ierse traditionnals houdt, moet je beslist deze kopen, downloaden of whatever! Met This Is The Sea en Fisherman's Blues is dit één van hoogtepunten van The Waterboys. Zorg dan wel dat je de collector's edition koopt, want cd 2 is misschien nog mooier dan cd1. Down By The Sally Gardens. Rillingen!!!
0
Father McKenzie
geplaatst: 15 mei 2010, 09:18 uur
EVANSHEWSON schreef:
Toen volgde deze plaat... véél Ierse Folk-invloeden.
In die periode draaide ik deze plaat iedere ochtend om wakker te worden... en werd er vrolijk van.
In het weekend draaiden we ze samen met wat vrienden, kortom; die plaat kon niet stuk, al is het in wezen veel minder "klassieke Waterboys" dan vele van hun andere platen. Maar van deze werd ik erg vrolijk en blij, en zo heeft muziek altijd weer een andere functie. 5 sterren, al was het maar voor de leuke herinneringen...
Toen volgde deze plaat... véél Ierse Folk-invloeden.
In die periode draaide ik deze plaat iedere ochtend om wakker te worden... en werd er vrolijk van.
In het weekend draaiden we ze samen met wat vrienden, kortom; die plaat kon niet stuk, al is het in wezen veel minder "klassieke Waterboys" dan vele van hun andere platen. Maar van deze werd ik erg vrolijk en blij, en zo heeft muziek altijd weer een andere functie. 5 sterren, al was het maar voor de leuke herinneringen...
Deze wijze woorden maar eens gekwoot (gequoted?)
Wàt een inzicht had die man toch hé....
0
geplaatst: 15 mei 2010, 09:24 uur
Father McKenzie schreef:
Deze wijze woorden maar eens gekwoot (gequoted?)
Wàt een inzicht had die man toch hé....
Zeer wijze man, met erg veel inzicht en verstand van muziek! Wow!Deze wijze woorden maar eens gekwoot (gequoted?)
Wàt een inzicht had die man toch hé....
0
Father McKenzie
geplaatst: 15 mei 2010, 09:28 uur
Ik weet het, ik woon er mee samen! 
Euh.. The Raggle Taggle Gypsy en Further Up, Further In zijn mijn absolute favorietjes hier!
Euh.. The Raggle Taggle Gypsy en Further Up, Further In zijn mijn absolute favorietjes hier!
0
geplaatst: 19 mei 2010, 18:24 uur
Vandaag weer eens helemaal gedraaid, en gelijk mijn stem maar verhoogd naar 4*, het is namelijk toch wel een erg goede plaat en inderdaad ook ik wordt er vrolijk van.
0
geplaatst: 19 mei 2010, 23:17 uur
Ik hoop dat je de dubbelcd hebt want de tweede is zeker zo mooi als de eerste, Jumperjack.
0
geplaatst: 3 november 2011, 15:05 uur
hoewel ik 3 maanden geleden niks van deze Iers getinte plaat wou horen omdat ik dacht dat dat wel niks zou zijn 
blijkt dus niet zo te zijn, een heerlijke plaat vind ik dit met als favo`s: A man is in Love en The Raggle Taggle Gypsy *4.5
blijkt dus niet zo te zijn, een heerlijke plaat vind ik dit met als favo`s: A man is in Love en The Raggle Taggle Gypsy *4.5
0
geplaatst: 21 mei 2013, 21:50 uur
In een tempo die the Ramones niet zou misstaan jagen de waterjongens er alleen maar krakers door. Moderne geschiedschrijving. Laat die zigeunerin maar komen.
0
geplaatst: 7 oktober 2013, 11:55 uur
Mooie plaat van de Waterboys,deze keer heel erg folk gericht.Toch kan het me net iets minder bekoren dan de sound ten tijde van This is the sea en A Pagan place.Ook iets te veel korte tussen nummers.Desalniettemin blijven A life of Sundays,How long will i love you en Raggle taggle gypsy prachtige nummers.
0
geplaatst: 9 oktober 2014, 18:53 uur
Inderdaad erg folkgetint, Mike Scott woonde in die tijd in Ierland en was erg onder de indruk van de Ierse folk waardoor hij besloot die invloeden in zijn muziek te verwerken en het levert een uitstekend resultaat op, sommige nummers als A Man Is in Love en de titelsong zijn van buitenaardse schoonheid. Gezellig en volks en uitstekende productie bovendien.
0
geplaatst: 24 december 2014, 22:25 uur
Dit album heb ik aangeschaft omdat ik nogal ondwr de indruk van de voorganger 'Fisherman's Blues' was. Meteen maar de deluxe editon aangeschaft. Schijfje twee is niet zo indrukwekkend als schijfje twee van de deluxe versie van 'Fisherman's Blues' maar 'Room To Roam' vind ik alleszins een waardige opvolger. Het is allemaal een beetje minder rauw geproduceerd. Heb het ook op mijn Ipod gezet zodat ik het onderweg in de trein kan beluisteren.
0
geplaatst: 24 december 2014, 23:23 uur
nlkink schreef:
Dit album heb ik aangeschaft omdat ik nogal ondwr de indruk van de voorganger 'Fisherman's Blues' was. Meteen maar de deluxe editon aangeschaft. Schijfje twee is niet zo indrukwekkend als schijfje twee van de deluxe versie van 'Fisherman's Blues' maar 'Room To Roam' vind ik alleszins een waardige opvolger. Het is allemaal een beetje minder rauw geproduceerd. Heb het ook op mijn Ipod gezet zodat ik het onderweg in de trein kan beluisteren.
Dit album heb ik aangeschaft omdat ik nogal ondwr de indruk van de voorganger 'Fisherman's Blues' was. Meteen maar de deluxe editon aangeschaft. Schijfje twee is niet zo indrukwekkend als schijfje twee van de deluxe versie van 'Fisherman's Blues' maar 'Room To Roam' vind ik alleszins een waardige opvolger. Het is allemaal een beetje minder rauw geproduceerd. Heb het ook op mijn Ipod gezet zodat ik het onderweg in de trein kan beluisteren.
Heerlijke reismuziek, inderdaad. Neem er de ruimte voor!
0
geplaatst: 22 augustus 2015, 19:12 uur
Leunt nog heel erg tegen het meesterlijke Fisherman's Blues aan, maar is een stuk frivoler en minder intens. Sterk album weer van The Waterboys!
0
geplaatst: 20 juli 2016, 14:20 uur
Ik ken eigenlijk maar heel weinig platen met zo'n natuurlijke èn sterke flow als Room to roam. Veertig minuten lang scheppen Mike Scott en co. een overdaad aan ijzersterke melodieën op ons bord, afwisselend feestelijk en serieus, vrolijk en sentimenteel, uitbundig en ingetogen, en gedurende die veertig minuten kakt deze plaat echt geen seconde in, want korte flarden als The star and the sea en Upon the wind and waves hebben evenveel bestaansrecht en zijn even bepalend voor de sfeer van dit album als intensere en daardoor misschien meer in het oog springende nummers als Something that is gone en A life of Sundays.
Waar Fisherman's blues soms nog de indruk wekte dat het daar meer ging om typische Waterboys-composities met een (nóg) folkier sausje dan voorheen, omarmt de opvolger het folkidioom van ganser harte, maar tegelijkertijd geeft Scott daar zijn eigen draai aan door er naadloos elementen die er eigenlijk mee zouden moeten schuren in te verwerken, zoals de klaaglijke saxsolo, de "achterstevoren" gespeelde gitaarsolo en de ELO-strijkers in Something that is gone, de knetterende gitaarsolo op het einde van A life of Sundays en de Dixieland-blazers op Spring comes to Spiddall, en zo klinkt het allemaal (1) weliswaar folky, maar toch ook (2) zeer uniek en (3) bijzonder "des Waterboys".
De drie mooiste momenten voor mij: op 3 de emotionele inzet van de saxsolo op How long will I love you? (sowieso een zeer aandoenlijk liefdesliedje), op 2 dat rare overgangsakkoord op het titelnummer (de maat waarin Scott "And its curing song" zingt) en op 1 het stiekeme invallen van conga's (of vergelijkbare percussie) op "All that ever stays the same is change" bij A life of Sundays. Maar in feite begint de plaat al met een trio nummers dat op elke andere plaat al het absolute hoogtepunt zou vormen, alleen gaat dít album dan nog even 35 minuten op hetzelfde niveau door. Wát een levenslustige plaat – die vergeef ik zelfs dat de nummering van het boekje van mijn vroege CD-versie al vanaf het vierde nummer niet meer klopt (omdat Kalliope House daarop als apart nummer staat vermeld terwijl het op de CD zelf één geheel met het voorafgaande A man is in love vormt).
Waar Fisherman's blues soms nog de indruk wekte dat het daar meer ging om typische Waterboys-composities met een (nóg) folkier sausje dan voorheen, omarmt de opvolger het folkidioom van ganser harte, maar tegelijkertijd geeft Scott daar zijn eigen draai aan door er naadloos elementen die er eigenlijk mee zouden moeten schuren in te verwerken, zoals de klaaglijke saxsolo, de "achterstevoren" gespeelde gitaarsolo en de ELO-strijkers in Something that is gone, de knetterende gitaarsolo op het einde van A life of Sundays en de Dixieland-blazers op Spring comes to Spiddall, en zo klinkt het allemaal (1) weliswaar folky, maar toch ook (2) zeer uniek en (3) bijzonder "des Waterboys".
De drie mooiste momenten voor mij: op 3 de emotionele inzet van de saxsolo op How long will I love you? (sowieso een zeer aandoenlijk liefdesliedje), op 2 dat rare overgangsakkoord op het titelnummer (de maat waarin Scott "And its curing song" zingt) en op 1 het stiekeme invallen van conga's (of vergelijkbare percussie) op "All that ever stays the same is change" bij A life of Sundays. Maar in feite begint de plaat al met een trio nummers dat op elke andere plaat al het absolute hoogtepunt zou vormen, alleen gaat dít album dan nog even 35 minuten op hetzelfde niveau door. Wát een levenslustige plaat – die vergeef ik zelfs dat de nummering van het boekje van mijn vroege CD-versie al vanaf het vierde nummer niet meer klopt (omdat Kalliope House daarop als apart nummer staat vermeld terwijl het op de CD zelf één geheel met het voorafgaande A man is in love vormt).
1
geplaatst: 5 februari 2017, 16:00 uur
Mooi verhaal BoyOnHeavenHill.
Dit album blinkt uit door de " feel good flow" die ontembaar voortraast. Koesterplaatje in Huize Etta.
Dit album blinkt uit door de " feel good flow" die ontembaar voortraast. Koesterplaatje in Huize Etta.
0
geplaatst: 10 mei 2018, 21:15 uur
Was wel verrast door de koerswijziging van The Waterboys na de klassieker This Is The Sea. Fisherman Blues en deze Room To Roam zijn erg mooie platen met veel folkinvloeden, en ja van dit album krijg je een bijzonder goed humeur.
0
geplaatst: 23 maart 2019, 00:04 uur
Al mijn platen van waterboys weer goed beluisterd en ik vind dit duidelijk de beste, de eerste 3 vind goed maar soms wat te bombastisch. Deze plaat grijpt me naar m'n strot en laat niet meer los. Een afwisselende plaat die toch een prachtig geheel is. Eentje voor een onbewoond eiland
1
geplaatst: 1 september 2022, 15:28 uur
Draaide deze plaat vaak toen mijn dochtertje net geboren was. De muziek ademde heel sterk sfeer in ons huis. Vrolijk en licht maar ook breekbaar in al zijn gelukzaligheid.
* denotes required fields.
* denotes required fields.