The Other People Place - Lifestyles of the Laptop Cafe (2001)

Een hypnotiserende storm Qua subtiliteit een hoogtepunt in de electronica.

That's one way to put it... ik vind het eerlijk gezegd maar een makkelijk en tam geheel. Elke track lijkt wel een remix van de vorige en bestaat hoogstens uit 5 loopjes die om de beurt over elkaar worden afgespeeld. Geen verrassingen, geen echt interessante geluiden. Af en toe is het wel lekker, maar dat is niet genoeg voor een complete release met 8 lange tracks. Iets meer afwisseling was wel op z'n plaats geweest.

Niet onaardig, maar het geheel is toch écht te weinig, te simpel.

mmm....ik beschouw dit album ook als één geheel en komt voor mij zeker niet tam over.
ik bedoel de tracks hoeven van mij niet extreem van elkaar te verschillen.

volgens mij is het ook wel een beetje het kenmerk van electro (hoewel niet 100% electro) niet te moeilijk niet te zwaar, maar de luisteraar proberen te hypnotiseren en te vangen in een spinneweb.
bij mij werkt het uitstekend.

drexciya laat met dit album toch geheel iets anders horen dan dat ik gewend ben van drexciya

Is dit Drexciya?

/me voegt The Other People Place toe aan zijn wensenlijstje.

drexciya = J. Stinson & G. Donald

the other people place = J. Stinson

En G. Donald is dood toch?

(weer wat geleerd)

nope

Mooi en sfeervol album, dat ook coherent klinkt. Het is allemaal een stuk subtieler dan de gemiddelde Drexciya-track, maar heeft daardoor niet minder impact.

Uitschieter is het prachtige "Let Me Be Me".

Zet de track 'Lifestyles Of The Casual' eens op als je in de trein/bus/auto zit, en er een grootstedelijke betonmassa aan je voorbij glijdt. Ik waande mezelf even een héél klein deeltje van het grotere geheel.

Volg Tovenaar toch in zijn denkwijze over dit werk.
Hier komen leuke geluiden in voor maar die herhaling doet hem de das om. Let me be... vind ik maar een iritant nummer.

Hmmm, niet alles kan vallen, maar de herhaling maakt het juist zoeen aangenaam psychedelisch schouwspel voor mij. De herhaling is onderdeel en essentie van deze muziek. Klasse plaat dit.

Bij die plaat van Vibert/simmonds vind ik het veel beter gelukt. Dat er veel herhaling is is niet het grote 'probleem' of mijn ergernis. Wel dat de geluiden wat saai worden door die herhaling. Dat heeft die andere plaat niet, vind ik.

Okee, de reis die ik met de loopjes hier maak gedurende een nummer is in elk geval zeker interessant. Er zit voor mij wel een uitgekiende variatie in het verloop van de verscheidene loops los en naast elkaar. Vrij optimaal gedaan vind ik, voor zover dat bestaat in muziek.

Met een half verhoogd. Prachtig uniek geluid.

De 12'' die na dit album is uitgekomen is ook echt een aanrader (T.O. kent die al geloof ik). Clone heeft deze uitgebracht in 2002: Other People Place, The / Mystic Tribe A.I. - Sunday Night Live At The Laptop Cafe at Discogs

De A-kant zag ik net tot genoegen als #14 in de Resident Advisor track top van het afgelopen decennium, de B-kant mag er ook wezen, tegen het einde gaat deze prachtig klinken.

'Let Me Be Me' eindigde dit jaar op de nummer 1 positie van de Intergalactic FM top 100

Iemand anders die ook vind dat de eerste helft van deze een stuk beter is dan de tweede? Vooral track 1 en 2, heerlijk.

Briljant album. Zelfde verhaal als Selected Ambient Works 85-92; op het eerste gezicht weinig aan het handje, maar subtiliteit en een slim gebruik van een beperkt muziekpalette laat alle nummers, beats en melodieen naadloos op elkaar aansluiten. Een klassieker in zijn genre.

Ik sluit me volledig aan bij bovenstaande!

Geweldig elementair en subtiel album dat enorme controle en overzicht uitstraalt. Niet veel albums zijn elke keer weer zo verrassend terwijl je ze al jaren kent. Ook nu weer ben ik opnieuw overdonderd van de prachtige eenvoud van dit geluid. Ondanks hevige concurrentie is dit voor mij het mooiste dat uit de hele Drexciya-hoek voortgekomen is.

Ja prachtig electro album dit, nog altijd niet aan slijtage onderhevig. Vrij recent (nja vorig jaar ergens) overigens opnieuw uitgebracht op vinyl na een petitie opgestart door fans.

Na dit album is nu Neptune's Liar onderhevig aan een luisterbeurt en dan zit ik zo de berichten hierboven te lezen, blijken ze van dezelfde makers te zijn. Het heeft inderdaad wel wat van elkaar weg

Dit album deed op het eerste gehoor wat eentonig aan. De beats zijn vrij klinisch, de geluiden variëren niet heel erg, en oh ja...nagenoeg alle nummers begin vrijwel hetzelfde. Echter, dit in combinatie met die melodieën, die ook vaak een beetje hun eigen weg volgen, maakt dat het wel lekker speels klinkt. Dan is het juist wel lekker dat het album een homogeen geluid heeft. De nummers zelf herbergen genoeg moois en lopen mooi in elkaar over. Van die piano in 'Running from Love' kan ik bijvoorbeeld erg genieten. De eer voor het prijsnummer van de plaat gaat wat mij betreft uit naar 'Moonlight Rendezvous'.

4 ster

Klinkt verrekte lekker!