The Rifles - Great Escape (2009)

Hmm, leuk plaatje meteen voor deze eerste dag van 2009. Het debuut ken ik niet, en als het zo lees is dat nog iets beter dan deze tweede. Dat belooft dan wat, want ik vind dit een erg genietbaar poprockalbum. Het lijdt in bescheiden vorm wel wat aan het nieuwebritsebandjessyndroom (nummers lijken nogal op elkaar, muziek lijkt nogal op andere nieuwe britse bandjes), maar dan is dit zeker een van de betere. Ook hier weer een scheutje Chameleons, een druppeltje jaren 90 britpop, maar toch af en toe ook wat Amerikaanse invloeden vind ik. Doet bij tijd en wijle zelfs een beetje aan Pinback denken. In de verte hoor, want 't blijft Brits. 3.5* lijkt me alleszins redelijk en achter het debuut zal ik ook eens aan.

Vergissingen zijn menselijk.

Dit album is me de laatste dagen zeer goed gaan bevallen. De voortkabbelende nummers waar ik het eerder over had tonen mij nu wel hun details. Misschien stonden mijn oren er gewoon niet naar. Compositioneel een stuk sterker dan het debuut eigenlijk. Bovendien hebben de liedjes eenzelfde hoeveelheid aanstekelijkheid.

Rifles tonen toch aan beter dan het gemiddelde indie bandje te zijn.

4*

Lekker in het gehoor liggende, vaak simpel overkomende, maar treffende nummers, met veel plezier gespeeld. Ondanks het Britse-snotjongens-gevoel waar het genre nou eenmaal mee doorspekt is, is dit een goed volwassen album. Sterk!

The Rifles is uitgegroeid tot een van mijn favoriete bands. Ik was blij verrast toen ik enkele jaren geleden voor het eerst van deze band hoorde. Dit is britpop op zijn best. Deze band weet zeer zeker hoe ze leuke liedjes moeten maken. Niet pretentieus, bombastisch of overambitieus. Nee, gewoon simpele, catchy, spontane, maar goed in elkaar stekende nummers. Geheel in een eigen, unieke stlijl. Dat is waar dit album vol mee staat.

Great Escape doet weinig onder voor zijn voorganger, maar the Rifles weet de kwaliteit van zijn debuut niet geheel te evenaren. Deze plaat klinkt anders dan zijn voorganger. Gepolijster, het scherpe is er een beetje af. Alleen is het minder mijn smaak. Maar muzikaal gezien zie ik toch een stijgene lijn.

Ik weeet tussen al deze fijne popliedjes geen zwakke schakel aan te wijzen. Favorieten zijn Out In The Past en Romeo And Julie. Ik wacht vol spanning af op hun derde album. Want van de Geweren heb ik nog lang niet genoeg gehoord.

4,0*