The Welcome Wagon - Welcome to the Welcome Wagon (2008)

Zo, dit schijnt dus het nieuwe project van Sufjan Stevens te gaan worden; heeft er iemand al meer gehoord dan het nummer dat op de site van Asthmatic Kitty te vinden is? ik ben zeer benieuwd, in ieder geval Zie alhier voor meer informatie en hier voor het (fake?) persbericht en om een nummer te beluisteren.

Ik zal hier snel mijn bevindingen schrijven Bertus

Maar ik kan je al zeggen dat het stukje van jouw Platomania-link wel kloppend is: een verkapte nieuwe Sufjan Stevens dus

wat een hoes al ieder geval .

En ook de nummers zijn weer geweldig!

Zeker. Dit gaat op het nog te luisteren als hij lekt lijstje .

Dankzij een zeker crewlid ben ik nu aan een eerste beluistering begonnen, en ik kan u melden dat als alle nummers klinken als het eerste, hier een zeer hoge score aan zit te komen...

Absoluut! Een onverwachte dreiging richting de artiesten die zich nu veilig wanen in mijn top 10 over 2008

Laat ik niet al te debiel enthousiast gaan doen, maar het is alweer even geleden dat het beluisteren van de drie eerste nummers van een nieuwe release een glimlach goed voor de rest van de avond op m'n gezicht toverde

Hmmm . Deze komt snel aan de luisterbeurt.

Gelukzalig is het woord dat me te binnen schiet als ik de eerste tonen van Up On a Mountain hoor. Is het doordat dit album afkomstig is van 'presbyteriaanse pastor Vito Aiuto en zijn vrouw Monique Aiuto'? Kennen we die naam niet van het Stevens-album Michigan?
Want er hangt wel een groot hallelujah-geurtje rond dit album. Lovesexy van Prince is er haast niks bij. Is het dit vrome duo die me dat gevoel geeft?
Ik vrees het toch van niet; ik denk dat het toch echt het feit is geconfronteerd te worden met nieuw Sufjan Stevens werk ook al is de zang van andere artiesten (de stem ligt overigens wel heel erg dicht bij die van Sufjan).
Sold! To The Nice Rich Man laat dan wel weer een ietwat andere richting van de man horen en de twijfel blijft toch wel bestaan: zingt ie nu wel of zingt ie nu niet zelf? Muzikaal gezien is er geen enkele twijfel. Maar goed, die richting dus: warme, funky klanken zorgen voor licht in de duisternis van deze donkere decembermaand en dan mag het duo nog zo hard 'here comes the dark' zingen. De ster van Bethlehem kan niet feller schijnen dan het licht dat dit nummer weet uit te stralen. Hemels gospel-koortje, swingende blazers: ja, dat tovert een lach op mijn gezicht. We zijn weer thuis...... heerlijk! Welkom thuis dus, eh welcome wagon in dit geval.
Veel bewerkte oude spirituals op dit album en dat Unless The Lord The House Shall Build zal er vast eentje van zijn. Tekstueel gezien wat zwaarder verteerbaar voor deze niet-gelovige jongen, maar ach, als je het Prince-gepreek jarenlang hebt weten te overleven dan lukt dit wel en zeker als het liedje gewoon heel mooi is.
He Never Said a Mumblin' Word is al net zo mooi. Het zijn dit bescheiden mini-juweeltjes van de Sufjan Stevens-albums die het altijd goed doen. Ik wil het haast hypnotizerend noemen.
Het banjo-getokkel op Hail To The Lord's Anointed is uit duizenden herkenbaar en daarmee toont het de kracht van de artiest Sufjan Stevens aan: zijn stempel is zo nadrukkelijk en de man heeft inmiddels een eigen muzikaal universum kunnen creeëren. Zelfs als andere mensen aan het werk zijn herken je de stijl gelijk al. Maar goed: Stevens' bijdrage is natuurlijk ook meer dan gemiddeld uiteraard. De lichtheid van de banjo krijgt een somberder schaduw in de vorm van de donkere blazers en hierdoor ontstaat een mooi contrast waardoorheen het engelenkoor perfect weet te manoevreren.
But for You Who Fear My Name is funky gospel en daardoor ook erg pakkend. Je gaat zelf al bijna handenklappend door je eigen huiskamer heen marcheren.
American Legion is zo'n typisch zoet Sufjan-liedje: happy happy en laat de bijtjes maar komen, winter of niet. Ik weet het: de één gruwt ervan en de ander vindt het schitterend. Plaats mij maar in de laatste categorie. Aan het eind breken de wolken open en zien we de holy grail (waarom heb ik hier toch die Monty Python-film zo op mijn netvlies?!).
Boeren-hoempa horen we op You Made My Day. Maar dit heeft wel bijzondere, kleine kwinkslagen waardoor het geheel erg boeiend blijft en mij er voor weet te behoeden de skipknop te zoeken.
Half a Person lijkt haast wel op een Belle & Sebastian-liedje met dank aan zangeres Monique (de link met Isobel Campbell is snel gelegd) maar ook met dank aan The Smiths die natuurlijk onsterfelijke liedjes hebben geschreven waarvan dit er eentje is. Uitstekende cover moet ik zeggen.
Ook Jesus is geen onbekende. Sterker: het is te vinden op één van mijn favoriete albums aller tijden, nl. The Velvet Underground. Hier verliest deze versie het toch dik van het origineel dat heel klein gehouden is, terwijl dit juist erg uitbundig uitgevoerd wordt. Het neigt zelfs naar foute opera-rock. En toch, en toch: het heeft ook wel weer wat moet ik zeggen.
I Am a Stranger is het langstdurende nummer op dit album. Hierdoor is er ook voldoende ruimte voor avontuur. Ook hier valt het gospel-gehalte op, maar nergens neigt het naar Polyphonic Spree-achtige taferelen (waar ik overigens niet vies van ben laat ik dat er duidelijk bij vermelden). Leuk is dat ze hier een Jesus Christ Superstar nummer in verwerken (Everything's Alright).
En dan zijn we al weer aangekomen bij Deep Were His Wounds, and Red; een relaxed nummer met de reverend in de hoofdrol op akoestische gitaar wat langzaam uitgroeit tot een mooi popliedje. Een prima slotakkoord van een uiterst verrassend album die prima voldoet om het wachten op een nieuwe Sufjan Stevens wat makkelijker te maken. Dit zou rustig voor een album van zijn eigen hand kunnen doorgaan, daarvoor is zijn invloed ook veel te groot.
Ik ben er zeer, maar dan ook zeer mee in mijn nopjes kan ik wel zeggen. Ziet u die glimlach nog? ------------>

jeetje... ik ben supernieuwsgierig. heb net een stapel cd's online gekocht die ik via MuMe getipt kreeg, maar moet snel een nieuwe bestelling uitzetten, denk ik.

Ik zou niet te lang aarzelen, nee...

Het kernwoord bij deze cd gaat geloof ik 'glimlach' worden. Want die lach waar ik eerder deze avond al over sprak, kleeft nog steeds aan mijn gezicht en ook die van aERodynamIC fonkelt ons nog vrolijk tegemoet. Mits je tegen het soort vrolijke boodschappen kan die ook de EO de wereld in pleegt te sturen, of als je daar dol op bent, geef deze cd dan subiet een kans. En kom fijn met ons meelachen... Ik open met 4 sterren, en als die glimlach er volgende week nog zit, worden het er vijf.

Oh, en ik geloof helemaal niets van dat hele Aiutoverhaal. Volgens mij is 't gewoon ome Sufjan zelf die hier staat te zingen!

Ik ga deze nog veel vaker draaien .

En nu op de luisterpaal van 3voor12! Lekker hoor...

Schitterend album! Maar ik denk ook dat Sufjan hier verantwoordelijk voor is:

- Zijn stem is veelvuldig te horen op de plaat;
- De zanglijn op 'Unless the Lord the House Shall Build' is typisch Sufjaniaans;
- Het instrumentarium (klokkenspel, trompetten) is ook typisch Sufjan Stevens.

Als Sufjan alleen achter de knoppen heeft gezeten bij dit album, dan heeft hij wel héél erg sterk zijn stempel op deze plaat gedrukt. Dat is erg ongeloofwaardig.

Maar goed, het is gewoon een goede plaat! 'Sold! To the Nice Rich Man' draai ik al dagen achterelkaar!

Het druipt er inderdaad vanaf hoor. Maar hoe bedoel je het? Soort van pseudoniem of zo?

Vanavond weten we meer, dan speelt The Welcome Wagon in St. Paul's Lutheran Church in New York... zou Sufjan dan dezelfde heer en dame van deze foto's (http://www.last.fm/music/The+Welcome+Wagon) het podium opsturen? Of staat hij er met Rosie Thomas? Je zal een kaartje voor het concert hebben en met dezelfde vragen spelen... het lijkt me erg spannend.

Of zijn wij allemaal heel erg paranoïde en blijkt dit echtpaar inderdaad te bestaan en heeft Sufjan inderdaad enkel het album geproduceerd en gearrangeerd? Hoe dan ook zal hij er veel om kunnen lachen!

Oh, mag ik nog even een puntje van kritiek geven, als we er vanuit gaan dat de zanger daadwerkelijk Sufjan Stevens is? Ik mis zijn kopstem enorm, nu zingt hij bijna alles vlak en tamelijk vol (als in: weinig fluisterend en zachtjes, de 'echte' Sufjan zou bijvoorbeeld He Never Said A Mumblin' Word heel anders zingen in mijn beleving), waar hij normaal bij hoge tonen (maar soms ook bij lagere, als het liedje erom vraagt) zijn fraaie kopstem gebruikt. Verder een prachtig album, begrijp me niet verkeerd, maar ik mis gewoon zijn briljante intonatie van eerdere albums... stiekem hoop ik een beetje dat hij het niet is.

Dit klinkt bijzonder fijn!

Wellicht is dit artikel enigszins verhelderend: http://www.pastemagazine.com/articles/2008/12/the-welcome-wagon.html

Klinkt allemaal zeer leuk maar soms storen de christelijke teksten toch een beetje.
"Jesus, help me find my proper place"
Ja kijk, de platen van Sufjan zijn ook zeer religieus maar dat wordt veel subtieler aangebracht en weet me op die manier ook meer te raken.

Te beluisteren in de luisterpaal.



Ja, die christelijke teksten... Ik ben er geen fan van...

Tsjah, het is nou eenmaal een feit dat een artiest bepaalt wat voor teksten het worden. Bij mij staat de muziek trouwens voorop, anders had ik wel gedichten gaan lezen.

Als we het dan toch over tekst hebben, ik hou meer van nummers met (originele) inhoud. Artiesten die zich met de problemen en de zin van het leven bezighouden kunnen mij bekoren. I.p.v. de zoveelste 'i love you so much'-achtige nummers.

Inderdaad super om dit toch te hebben als we geen Sufjanplaat hebben. Heel gelijk natuurlijk, door de overduidelijke productie van Sufjan maar toch licht anders; ook iets minder, jammer genoeg. Wel heel catchy nummers, maar net niet zo goed als de platen van Sufjan.

Toch een dikke 4*

Gossie, Sufjaniaans. Krijgen we dat nu ook al? Het lijkt ook wel erg op de stijl van Stevens, voor zover ik het tot nu toe gehoord heb. Het Christelijke thema, de vele verschillende instrumenten en ja, de zang van Vito lijkt behoorlijk op die van Sufjan. Zeker een leuk tussendoortje voordat de trip naar New Jersey (of toch een andere staat?) begint.

Is het trouwens Sufjan die op track 6 meezingt? Zijn stem lijkt er wel op. Voorlopig vind ik Sold!.. het beste nummer. Swingt lekker. Ook vind ik dat dit bandje wel degelijk een heel eigen geluid heeft. Er zit wel een beetje Sufjan in, maar toch hoor ik heel goed het verschil. Vooral de samenzang maakt het verschil denk ik.

Bij mij irriteren de teksten mij een beetje om deze reden geef ik ook geen vijf sterren. Maar verder echt weer een hele mooie plaat. Ben benieuwd of dit een eenmalig project is of dat zij hier toch mee door zullen gaan. Het zal dan wel belangrijk zijn dat Sufjan blijft meewerken aan de platen. Daar komt volgens mij ook de meeste kwaliteit vandaan.

geweldig. de teksten zijn idd al genoeg woorden over gesproken, maar muzikaal is dit briljant. de samenzang past perfect, ja dit is echt heel heel heel mooi.


haha, je kan het niet beter zeggen. Het gevoel om door de huiskamer te dansen/zingen/klappen is non-stop aanwezig.

4,5*

Het artwork is zo misselijkmakend zoet dat het bijna weer leuk wordt: haal het boekje uit het hoesje en i.p.v. van het echtpaar zien we Jezus verschijnen en overal van die zoete prentjes en christelijke teksten. Niet bepaald mijn stijl maar gelukkig maakt de muziek zo ongelooflijk veel goed
Overigens staat Sufjan Stevens zelf ook pontificaal met foto en geschreven tekst in het boekje.

Mag ik het openingsliedje uitroepen tot song van het jaar?

So it's true, true, true
That you're not alone

Je zou er subiet devoot Christen van worden, zo mooi...