The Welcome Wagon - Welcome to the Welcome Wagon (2008)

Mwoah lijkt mij toch op zich niet eens een slecht idee

Ik liep hier tegenaan bij toeval en ik moet zeggen dat het me prima bevalt.Muzikaal steekt het prima in elkaar.En ach die reliboodschap neem ik maar voor lief.Normaal vind ik tekst en muziek wel samen moeten kunnen vallen,maar het valt mij op dat ik er op dit album niet zo'n moeite mee heb.Waarschijnlijk door de muzikale omlijsting.Onmiskenbaar de hand van Sufjan die hier rondwaart .Fijne plaat om die vervelende feestdagen mee door te komen.En ook daarna zal hij nog weleens in de speler belanden.

De hoes is even legendarisch als de muziek ;D

Zo is het nu Sufjan of niet? Het duo heeft reeds een optreden gegeven dus het antwoord moet al ergens rondwaren...

Klinkt allessinds best leuk. al verkies ik voorlopig toch muziek onder de naam Sufjan Stevens.

3.5*

Op het nippertje van 2008, hoor ik nog een plaat die absoluut in mijn top 10 moet! nog even luisteren en dan beslissen waar hij ergens eindigt. Ik begin bij 4,5*

Ik heb te weinig tijd gehad om deze echt op waarde in te schatten, dus ik heb hem op 10 gezet in mijn jaarlijst. Misschien verdient hij meer, maar het is niet anders

De plaat staat ook in mijn jaarlijst!

Ik twijfel nog of ik Real Emotional Trash er ga uithalen voor deze
Nog maar eens luisteren dus..

Er ook in laten (real en deze staan beide hier in het eindlijstje)

Dan moet ik ofwel Seeing Sounds van N*E*R*D ofwel Here We Go Again van Lady Linn eruithalen ?

Seeing sounds.

Ik zal erover denken ..

edit: ik heb snel Seeing Sounds eens overlopen, en dat zet ik er toch maar niet uit. Als ik nog wissel is het toch met Real Emotional Trash van Stephen Malkmus & the Jicks.

Goed werk weer van Sufjan Stevens. Het blijft zo aanstekelijk, de blazers, strijkers, banjo, samenzang en dat lieflijke stemgeluid van de vrouw van de pastoor.

Met "Sold! to the nice richman" en "But for You Who Fear My Name" als favorieten staat deze plaat in mijn eindlijst voor 2008.

Zou de pastoor ook een gedeelte van de opbrengst van het album verdelen onder de armen?

OK, ik ben eruit: zeer goeie plaat dus. De samenzang en vooral de zang van de vrouw doet me soms aan bodies of water denken, maar dan zonder de gekheid die in haar hoofd heerst. Sterke plaat: 4,5*

Ach, ons optimisme over dit album heeft niet voor een top 100 notering gezorgd. Nu was mijn tiende plaats ook niet al te nuttig. Dit zal wel weer zo'n album worden dat volgend jaar pas wat meer ontdekt wordt.

Leuke ontdekking! Een nieuwe Sufjan als het ware, werd weer eens tijd. Het weet me weer allermeest te bekoren. Een vrij typische Sufjanplaat, met banjo's en belletjes, met de toevoeging van een vrouwenstem. Erg mooi. De laatste 2 nummers zijn tot nu toe favoriet, vooral Deep were his wounds, and red is schitterend! Het 'everything's allright' uit I am a stranger doet overigens sterk denken aan Jesus Chris Superstar.

Zoals ik eerder al schreef is dit ook gewoon afkomstig uit Jesus Christ Superstar

Die Smiths-cover (half a person) mag er ook best wezen, en ik heb het meestal niet voor covers, maar deze vind ik erg geslaagd!

en wat te denken van de velvet underground cover. Maar deze hele plaat staat vol met kwaliteit zoals we gewend zijn van Sufjan. Een dikke 4,5, maar ik kan niet beloven dat ik hem spoedig niet zal verhogen.

Sold! to the Nice Rich Man

Aardig album wel, alleen vind ik het hele glory hallelujah-gehalte net iets teveel van het goede! Ook die cover van The Smiths had van mij niet gehoeven...

Desondanks staat dit album wel vol met leuke en mooie liedjes! 3,5*

Ik snap het nog niet helemaal, wat heeft Sufjan Stevens hiermee te maken? Zit hij in deze band of..?

Edit: ik zie dus net dat hij door sufjan is geproduceerd, ben benieuwd.

Dit album kan me tot nog toe totaal niet boeien. Overdreven veel halleluja en ander gepreek en slappe instrumentale begeleiding her en der. De nummers bouwen niet echt naar een doel of iets dergelijke toe waardoor het lijkt alsof het een grote slappe hap is.

Dit ben ik niet gewend van iets waar Sufjan mee te maken heeft.

Een degelijke plaat, maar niet spectaculair. Heeft zeker niet de betoverende sfeer van 'Illinois', 'Seven Swans' en 'Michigan'. Maar ja, het is ook van 'The Welcome Wagon' en niet van Sufjan Stevens

Sold To The Nice Rich Man doet me steeds weer denken aan Billy The Mountain van Frank Zappa...

'Cause when a person gets to be such a HERO, folks,
And MARVELOUS BEYOND COMPUTE, [ca. 12:00]

en American Legion doet me juist weer aan New Partner van Will Oldham denken...

Jezus Christus. Hoofdpersoon van deze plaat, God beter het. Muziek is zeker aangenaam, maar de teksten over hun liefde voor de man uit Nazareth trek ik slecht. Zoetsappig gekwijl over een fundamentalist van zo'n 2000 jaar gelden en zijn zogenaamde vader die in het geheel niet bestaat, is niet aan mij besteed. Dankzij de geweldige composities toch ruim voldoende.

Best grappig dat mensen zo overallergisch reageren omdat een band goeie muziek maakt en wat christelijk geïnspireerde teksten heeft. Dat gaat in die koppetjes niet goed samen blijkbaar.

Inderdaad. Als mensen tegen iets zijn vinden ze het heerlijk om dat uitgebreid te laten merken aan iedereen en op ieder moment dat ze er de kans voor krijgen. Lepel houdt zijn kots nog net binnen. Ik bedoel, ik ben ook geenszins religieus maar kan het zeer waarderen als religieuze mensen mooie muziek maken geïnspireerd door Christus, Allah, Boeddha of wie dan ook. Het belangrijkste is dat je als mens achter hetgeen je doet staat.

Ik ga trouwens wel een halfje omlaag (ook al had ik nog niet gestemd). Ik luister het album tegenwoordig nooit meer. Dit heeft duidelijk niet de houdbaarheid die Sufjan's eigen werk wel heeft. Vooral de stem van de zanger vermoeid me.

Tja , hoe kortzichtig kan je zijn.

Dat kan ik ook waarderen. De muziek. Niet de teksten.