The Red Hot Chili Peppers - The Red Hot Chili Peppers (1984)

Bleek dat ze vergeten waren dat die dingen erg heet werden.
Vandaar de kortere versie.

Dit is best een coole CD, de meeste mensen houden niet van de orginele "ruige" RHCP, aleen maar van die zoete tering zooi op Stadium Arcadium

Pfff...

Misschien één van de minste van de Peppers maar nog steeds een hele goeie. 'Zonder Frusciante geen Peppers' tja, dat zouden mensen nu vooral zeggen. En ik moet zeggen, ik vind de albums en nummers ook net een stuk beter, maar de performance met Slovak is van hoge kwaliteit. Zeer ondergewaardeerd album eigenlijk. Mommy Where's Daddy, Out In L.A, Get Up and Jump en vooral True Men Don't Kill Coyotes zijn fantastisch.

Ik geef dit album nu nog even een 3,5* maar dat kan zeker nog naar een 4* oplopen.

Nou, dat vind ik nou ook weer overdreven.

Was deze niet opgenomen zonder Irons en Slovak?

Kan me herinneren dat er het een en ander aan de hand was met het debuut.
Dat kan misschien de reden zijn dat deze plaat minder vet is dan de twee opvolgers.

The Red Hot Chili Peppers struck a deal with EMI records. However, guitarist Hillel Slovak and drummer Jack Irons were also in What Is This?, who had signed with MCA records two weeks prior - thus, the two were unable to play with the band. The Chili Peppers found replacements with former Weirdos drummer Cliff Martinez and studio guitarist Jack Sherman.

Netjes gekopieerd.
Bronvermelding is doorgaans verplicht al dan niet wenselijk.
Anyway, bedankt voor de info.

zoete tering zooi, ja zo kan je het ook noemen, ik noem het eerder zoete snoep waar je niet vanaf kan blijven, en niet mee kan stoppen

True Men Don't Kill Coyotes:
Lekkere bass. Beetje western-gevoel. Meeslepend refrein, nice gitaarsolo.
3.5 sterren


Baby Appeal:
Funky as hell Can't stop moving to this..
4 sterren


Buckle Down:
Couplet misschien na een tijdje wat irritant, maar het refrein en postchorus maken een hoop goed
3.5 sterren


Get Up And Jump:
Hoppa! Topnummer! Sicke baslijn, die ik zelf lastig onder de knie kan krijgen. Wat een energie. Het enige nummer wat nog een beetje redelijk is geproduced (hier later meer over).
4.5 sterren


Why Don't You Love Me:
Intro is veelbelovend, maar uiteindelijk toch niet zo geweldig. Kan er simpelweg niet naar luisteren.
1.5 sterren


Green Heaven:
Tja, hier valt weinig over te zeggen. Natuurlijk, beetje eentonig gitaarstuk in de coupletten, maar hier kan ik wel doorheen zien. Tempo van het nummer had iets hoger moeten liggen.
4 sterren


Mommy Where's Daddy:
Mooi op zijn eigen manier. De zang moet je niet zo serieus nemen, maar muzikaal vind ik het wel ok.
3 sterren


Out In L.A:
Zo! Het eerste nummer van de Peppers, blijft geweldig! Dit is de originele pure funkrock van de jongens.
4.5 sterren


Police Helicopter:
Kort maar krachtig
3.5 sterren


You Always Sing:
Niet echt iets om serieus op in te gaan


Grand Pappy Du Plenty:
Mooi instrumentaal nummer.
3 sterren


Overall:
Goed debuutalbum, hoewel ik de productie ervan bagger vind. De werkelijke energie van de originele line-up is hier niet goed vastgelegd (kan natuurlijk ook niet zonder Hillel en Jack). Live zijn deze nummers toch echt wat beter uit de verf gekomen. Ik heb de nummers niet beoordeeld op de productie ervan. Hoogtepunten: Baby Appeal, Get Up And Jump en Out In L.A, dieptepunt is Why Don't You Love Me.
3.5 sterren

Op de bekende singles na ken ik eigenlijk niks van de Red Hot Chili Peppers, dus besloot ik me eens aan wat albums te wagen. Daarmee begon ik bij de eerste, omdat ik het leuk vind om discografieën chronologisch af te gaan.

Dit debuutalbum had ik niet veel van verwacht, gezien de berichten hier en het feit dat het niet helemaal de echte peppers zijn, maar een andere drummer, en een andere, mindere gitarist. Tel daarbij op de productie waar hier negatief over wordt gedaan, en dat zorgde er bij elkaar voor dat ik er bijzonder weinig van verwachtte. Des te groter was de kans dat het mee zou vallen... en inderdaad! Dit is toch een best aardig plaatje!

Oké, toegegeven, de productie is niet perfect voor de funk van de peppers. Ook is Kiedis niet de beste zanger (zeker hier nog niet), en het zal ook best dat de gitarist niet al te goed is... ik heb daar weinig verstand van. Oók kunnen ze nog niet echt goede songs schrijven. En toch... toch vind ik dit best leuk om te luisteren. Openingsnummer True Men Don't Kill Coyotes is wel duidelijk mijn favoriet, schiet echt boven de rest uit. Lekker basspel van Flea, erg leuk catchy refrein, en fijne achtergrondzang die echt wat toevoegt. Lekker funky, I like it!

De rest van de plaat is toch duidelijk minder, maar toch nog zeker erg lekker. Fijne catchy melodietjes, lekker funky allemaal, lekker vrolijk! Luistert prima weg. Ook zit er best wat humor op de plaat (Mommy Where's Daddy ), en dat kan ik ook wel waarderen aan de Red Hot Chili Peppers. Wat ook opvalt, is dat ze op hun debuut al echt een eigen stijl hebben. Dit kan ik moeilijk vergelijken met andere muziek uit die tijd. Het is funky, maar geen funk. Daarvoor is er juist weer te veel rockinvloed te horen. Het ligt er een beetje tussenin, en met de zang die soms eigenlijk gewoon rap is, en het basspel van Flea, hebben we dus een unieke sound te pakken.

Buitenbeentje van de plaat is trouwens Grand Pappy du Plenty, een erg fijn sfeervol en rustig instrumentaal nummer. Wat mij betreft samen met True Men Don't Kill Coyotes het hoogtepunt. Het album begint geweldig, en eindigt erg mooi. Hoewel het ertussenin wat minder is, is het gewoon een lekker album en gun ik het zeker 3,5*.

De nummers zijn allemaal geschreven met jack irons en hillel slovak maar voor de opnames kozen zij voor hun andere band dan hebben zij Cliff Martinez en Jack Sherman binnen gehaald.
Maar Flea en AK waren zeker niet blij met het eindresultaat van deze cd!

Pfff, dit vind ik echt een enorme ruk cd.... Als je mij toen had verteld dat ze ooit nog BSSM zouden maken had ik je hard uitgelachen...

Maar goed, alle begin is moeilijk.

Zag laatste de clip van true man op tv.. wat was dat lachen zeg... ziet er echt niet uit... en het klinkt ook belabberd...

Als je de peppers idd later hebt leren kennen dan ligt dit wel erg ver van hun tegenwoordige sound af, toch vind ik het ene prima ceedeetje en ben blij dat de platenuitleenderd het me toen in mijn handen heeft gedrukt

Let wel, 4 broekies en dan een redelijk bizarre debuut plaat opnemen, best gedurfd

Aardig debuut van de Peppers, de opvolger was beter en de platen daarna natuurlijk ook

Album cover laat mij wel wa denken aan de Regi van Milk Inc lol

Geen slechte eersteling. Bandwisselingen tijdens de opnames zorgen ervoor dat het rommelig is, maar dat is ergens ook een sterk punt van de Peppers. Deze plaat is vooral een soort speedfunk met een uitblinkende Flea die ervoor zorgt dat de heren zich onderscheidnen.

Erg zwak debuut in mijn oren. Heb hier werkelijk niks mee.

Ik verhoog mijn score met een halfje. De funk is erg aanstekelijk.