MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Tony Carey - Blue Highway (1985)

mijn stem
3,80 (5)
5 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Renaissance

  1. We Wanna Live (4:19)
  2. She Moves Like a Dancer (4:02)
  3. Live Wire (4:44)
  4. 10,000 Times (4:07)
  5. Tear Down the Walls (3:49)
  6. Blue Highway (4:35)
  7. Love Don't Bother Me (3:58)
  8. Katy Be Mine (4:17)
  9. Like a Rock (4:10)
  10. Out of Town Woman (3:45)
totale tijdsduur: 41:46
zoeken in:
avatar van vielip
4,0
Wederom een prima album van Tony Carey! Het vorige album bracht blijkbaar het nodige geld in het laatje denk ik gezien de betere productie van Blue highway. She moves like a dancer, Live wire, Tear down the walls en Like a rock zijn prima rockers. Prima melodie lijnen die na niet al teveel luisterbeurten blijven hangen. De ballads zijn ook weer volop vertegenwoordigt. En ook daar zitten weer prima nummers tussen; 10,000 times, Out of town woman en het titelnummer.

avatar van vielip
4,0
Vandaag weer geluisterd. Fantastisch album! We wanna live opent het album geweldig. Ik las op de hoes dat Jimmy Barnes op een aantal nummers de background vocals verzorgd. Geinig en nu ik het weet hoor je het inderdaad ook wel. Katey be mine blijkt ook een topper. Ik verhoog daarom ook maar naar 4*. Kan niet anders

avatar van RonaldjK
4,0
Met het ontdekken van Ronnie James Dio in mei 1980 als zanger op Neon Knights, volgde spoedig de ontdekking van Rising van Rainbow van vier jaar daarvoor. Die plaat begint met een fe-no-me-naal toetsenintro van de hand van Tony Carey, die elders op de klassieker zijn klasse herhaalt.

De Californiër hield het niet lang uit bij de groep, doordat zijn joviale, extraverte persoonlijkheid niet in goede aarde viel bij bandleider Ritchie Blackmore. Met spijt zag Dio hem vertrekken na de Britse tour, zo schrijft hij in diens bio ‘Rainbow in the Dark’. In latere jaren dook Careys naam incidenteel op en toen ik onlangs deze elpee tegenkwam in Den Bosch bij Doogan, kon ik hem niet laten staan.
Daarbij was ik benieuwd naar het muzikale genre dat Carey op Blue Highway koos. Het blijkt een onvervalste rockplaat, soms neigend naar toegankelijke progrock in jaren '80-stijl of adult oriented rock. Geen donderende hardrock dus, maar Carey (naast toetsen, (slag)gitaar, bas ook leadzang) heeft een prima hese stem, passend bij zijn eigen composities.

Minder toetsenextravaganza dan ik had gehoopt: het draait om de liedjes. Favorieten op de eerste plaatkant zijn de scheurende opener We Wanna Live met een heerlijke gitaarsolo, geknipt voor Amerikaanse FM-rockradio, de melancholie van 10,000 Times en het optimisme van het vlotte Tear Down the Walls
Op kant 2: het uptempo Love Don't Bother Me en het romantische en vlotte Like a Rock. Slechts éénmaal haak ik af: de tweede helft begint namelijk wel erg ingetogen met het titellied.

Het album werd opgenomen in de Hotline Studios in Frankfurt en verscheen najaar 1985. Naast Carey zijn onder andere enkele onbekende maar capabele Duitse muzikanten te horen, waarbij gitarist Carl Carlton (Karl Buschkohl) en de 'support vocals' van bekende Australiër Jimmy Barnes. De productie is niet kil als soms in de jaren '80, maar warm dankzij producer Peter Hauke.
Hoe leuk zou het zijn geweest als Carey in de de latere Diojaren in die groep was ingelijfd; de progressieve en melodieuze inbreng van Carey had het geluid kunnen verrijken…

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 07:31 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 07:31 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.