Duran Duran - Liberty (1990)

Zijn we nog maar net herstelt van het Big Thing experiment, komt Duran Duran met Liberty aanzetten. In het tijdperk met bands als Faith No More en Red Hot Chili Peppers maakt Duran Duran een pijnlijk uitstapje naar een ander genre: crossover.

Wellicht voelt gitarist Warren Cuccurullo zich helemaal in z'n nopjes, de band is het spoor volkomen bijster. De spannende, melodieuze pop van weleer lijkt voltooid verleden tijd.

Er staan welgeteld vier nummers op die een krappr voldoende halen: Violence Of Summer, Serious, First Impressions en My Antarctica. Hier horen we af en toe nog echo’s van de band die ooit de wereld in zijn greep hield. Maar dat is al weer lang geleden. Dit is de verreweg de slechtste plaat van Duran Duran.

Het begin van de jaren negentig ... De jaren tachtig bands worden verguist voor het vuil van de straatstenen. Nooit gedacht dat dit album zoveel kritiek ging krijgen . Als DD fan deze nog maar eens terug opgezet en wat staan er een fantastische nummers op . Niet alles is even goed maar om te zeggen dat het flauw is ? Nooit begrepen .