The Blue Nile - High (2004)

Pijnlijk melancolisch gewoonweg, ijzersterk album, maar helaas onbekend - is onbemind

Aanrader gewoonweg, ieder nummer is zo doordrenkt met melancolie, triestheid, droevigheid en toch spreekt er een zekere klank van hoop door...

Luister maar es naar het openingsnummer The Days Of Our Life - please do not throw confetti at me....


awwwww pijnlijk.....

Een regenachtige novemberavond op muziek gezet. Een pareltje!

Niet zo goed als bv. Hats maar toch is deze "comeback" plaat meer dan de moeite waard.

Weer een onderschat album van The Blue Nile.
Meer akoestische gitaar, zoals op Because of Toledo, waardoor er meer warmte in de melancholieke sfeer komt. Soms moet ik even denken aan het betere rustigere werk van Springsteen. Maar daarnaast is The Blue Nile natuurlijk very Scottish.

- i would never - turn my back van deze plaat.

En alweer een grandioze plaat van The Blue Nile!!!
In mjn ogen samen met Hats de beste van de 4 uitgebrachte albums.
Sfeervol album.

Mag ik zeggen dat ik dit een geweldige plaat vindt ?
Geweldige plaat.

The Blue Nile is na Peace at Last weer ijzersterk naar voren gekomen en hebben nog niks aan kracht verloren. Prachtplaat.

Groots album van de heren, vooral I Would Never & Soul Boy springen er voor mij uit, de melancholie druipt er vanaf en de fraaie stem van Paul Buchanan gaat door merg en been.
Na Hats wat mij betreft hun beste.
Kan iemand mij vertellen of dit gezelschap nog actief is ?
Het wordt eigenlijk de allerhoogste tijd dat het trio Buchanan/Bell/Moore weer iets van zich laat horen.
The Blue Nile heeft een bescheiden maar o zo indrukwekkend oeuvre opgebouwd.

Paul Buchanan is nog redelijk actief, ik zie 'm regelmatig voorbij komen op you tube met allerlei covers en duetten; Peter Gabriel, Annie Lennox, waar The Blue Nile vaker mee heeft samengewerkt op haar solo albums. Ook samen met Bell heeft Paul in 2009 nog opgetreden, maar dat was niet onder de naam The Blue Nile. Moore lijkt de band verlaten te hebben.

Het is stil, er zijn geen concerten gepland, maar dat is bij The Blue Nile geen reden tot paniek zoals we allemaal weten. 2013 wordt een mooi muziekjaar met de 5e officiële release, heb ik al eerder voorspeld. Aan de ene kant is het jammer dat de CD kast niet vol wil raken met The Blue Nile releases, anderzijds; mooie en waardevolle dingen zijn nou eenmaal schaars, dat is een wetmatigheid in het leven.

Oh ja, High is imho van hetzelfde niveau als Hats.

Geen groot oeuvre van deze Blue Nile...maar zolang datgeen wat je maakt smaakt is dat te verkiezen boven veel maar wisselvallig. Dit is de 2de na Hats die ik van ze beluister en het bevalt mij goed. De zang is een sterke troef.

Dan heb je ook direct de 2 beste platen van ze te pakken Madjack!

Oei , aan mij voorbij gegaan deze Blue Nile.
Hats vind ik tamelijk geniaal.
Hoe warmer kun je het krijgen met synths, gitaar en zang.

Is dit enigzins vergelijkbaar met hats ?

Effe 3 berichtjes naar onderen kijken en een beetje lezen wat er eerder gepost is, Bikkel. Dat is toch niet teveel gevraagd, wel?

Van hetzelfde niveau en in het verlengde van Hats is dit High een absolute aanrader voor je.

Tja..... weer te ongeduldig. Thanx.

Met deze High heb jij nog een bijzonder fraaie plaat te ontdekken bikkel
Ik benijd je

De ontdekkingsreis blijft voortduren , zover is duidelijk. Ik ga er werk van maken.

The Blue Nile / High reissue | superdeluxeedition

Voor wie m nog niet had, ga die shit halen in juni!

goeie tip! i en here come the bluebirds zijn pareltjes.

Voor wie 'm nog niet had, ja....dan heb je ook echt iets gemist, deze vierde en, helaas, laatste van Blue Nile. Pijnlijk melancholisch las ik ergens, en ja....dat moge ook wel zo zijn. Melancholische muziek, teksten, arrangementen, stem, maar owee, melancholie kan ook waarlijk prachtig zijn. Hier is het bewijs daarvoor. Wat een machtige plaat-nog steeds, na al die jaren. Wat een gemis ook, waar oh waar zijn ze gebleven. Muziek van een ontzettend hoog gehalte, sfeervol, prachtig, machtig. Alle 4 de albums dan wel. Deze nu uit op heuse 2cd en vinyl. De cd versie staat hier al jaren, nu ook de lp dus. Van A tot Z, verbluffend, amazing ja. Gloedvol zelfs. Verplichte aanschaf dan ook voor elke zichzelf respecterende liefhebber. En neen, dan schrijf ik echt niet te veel dus. Net uit maar net als voorheen bij de eerdere 3 platen, wereldwijd iets van 1500-2000 stuks. Was er zelf snel bij. Lucky me. Staat nu op en huiveren en genieten tegelijkertijd. Zo goed, zo fraai.

Tramps like us: heb je het fraaie "Mid Air" van Paul Buchanan ook in de kast staan? Zo nee, meteen aanschaffen! Inmiddels alweer 8 jaar oud.

Het is een beetje het Talk Talk/Mark Hollis verhaal: zanger maakt één zeer mooi solo-album en zoekt vervolgens de stilte op. Laten we hopen dat er van Buchanan nog wel ooit een tweede soloplaat uitkomt.

Hey, Poles Apart, guess what...yes yes, op cd dan maar idd ook al prachtig ja, de stem dan ook uit duizenden herkenbaar. 8 jaar oud schrijf je, dat had ik ff niet in de gaten neen, tempus fugit. Maar ja, op klasse music staat geen maat en geen tijd. Thnx voor je reactie, altijd cool ja. En heel eerlijk, tenminste in mijn omgeving, wie kent de Blue Nile nu, ... nu nog. Ja, Tinseltown, dat weten ze nog wel, daarmede is het dan finito. Njoy. En ja, moge hij weer opduiken. Er was enkele keren, recentelijk, sprake van een BN reünie maar ergens zat, zit iets niet lekker dus. Still, dreaming is free...

Remaster van dit album aan het luisteren. Op de extra cd staan remixes van ‘The Days of our Live’ en ‘She Saw the wordl’. Verder nog enkele niet uitgebrachte nummers. Zeer de moeite waard. Vinylversie is wel wat prijzig...zit nog in de overweging

Eens kijken of ik deze versie kan toevoegen.

Eh voila...done

Na het mij behoorlijk tegenvallende album 'Peace at Last' brengt dit album weer de sfeer van de eerste twee albums van Blue Nile terug tot leven.
Ik was niet meteen overtuigd, maar een paar luisterbeurten hebben mij over de streep getrokken. De muziek staat weer in dienst van de stem van Paul Buchanan die weer vrijer lijkt te zingen. Op het vorige album werd Buchanan door de instrumenten te veel en te ver buitenspel gezet.
Favorieten aanwijzen is bij de albums van The Blue Nile moeilijk. Het niveau is constant hoog.
Jammer dat het hierbij is gebleven wat de Blue Nile betreft. Maar het is anderzijds ook zo dat overdaad schaadt.
4*

I Would Never en She Saw The World zijn zo mooi! Kippenvel

Jeetje, alweer 20 jaar geleden dit (slot?)album. En hij gloeit nog steeds vurig. Zoo mooi voor een fraaie zonnige herfstdag als vandaag. Wat een weemoed. Prachtplaat!

Dat dit het slotakkoord was, daar ga ik inmiddels wel van uit, ja. Ik heb jaren geleden nog vrij stellig en volkomen ongefundeerd een 5e studioalbum voorspeld, maar dat is ijdele hoop gebleken. We zullen het moeten het doen met de vier pracchtalbums, allemaal 5,0 sterren voor mij. Oktober staat weer voor de deur, Blue Nile maand bij uitstek, want dit is voor mij de ultieme herfstmuziek.

Wat vind je van Paul Buchanan - Mid Air (2012)?

Er is al jaren sprake van een opvolger, maar ook deze komt er maar niet.

Hier ook. Echt muziek voor de herfst, het jaargetijde van de weemoed. En daar geef ik dan ook vol overgave aan toe. Zeker op een dag als vandaag. De wingerd in de grote hulst en de dennenboom begint zijn rode kleur al prijs te geven. Dat gaat volgende week echt doorbreken. Dit album is voor mij ook onvermijdelijk de aankomende tijd….

Tinseltown in the rain kende ik natuurlijk, maar het overige repertoire heb ik al die jaren gemist. Niet geheel toevallig kwam the Blue Nils via Spotify langs. De melancholie, melodie en stem van Paul Buchanan kregen me te pakken. Inderdaad zoals de vorige bijdrage memoreerde een ultiem herfstalbum.
Laat de kastanjes en eikels maar vallen…..

Hartje voor I would Never

Hele album is heel mooi, maar dit nummer pfff. Zo ontzettend fraai.

Voeg Because of Toledo, High en Stay Close ook maar aan het rijtje toe.

Het is nu echt herfst en deze muziek verwarmd mij. Wat een schitterend album! Samen met Hats het beste van The Blue Nile

I Would Never is echt adembenemend mooi ja! ❤️