menu

U2 - October (1981)

mijn stem
3,66 (725)
725 stemmen

Ierland
Rock
Label: Island

  1. Gloria (4:12)
  2. I Fall Down (3:39)
  3. I Threw a Brick Through a Window (4:54)
  4. Rejoice (3:38)
  5. Fire (3:52)
  6. Tomorrow (4:39)
  7. October (2:21)
  8. With a Shout (4:02)
  9. Stranger in a Strange Land (3:56)
  10. Scarlet (2:53)
  11. Is That All? (3:01)
  12. Gloria [Live] * (4:43)
  13. I Fall Down [Live] * (3:01)
  14. I Threw a Brick Through a Window [Live] * (3:52)
  15. Fire [Live] * (3:31)
  16. October [Live] * (2:22)
  17. With a Shout [BBC Session] * (3:34)
  18. Scarlet [BBC Session] * (2:45)
  19. I Threw a Brick Through a Window [BBC Session] * (4:17)
  20. A Celebration * (2:57)
  21. J. Swallo * (2:20)
  22. Trash Trampoline and the Party Girl * (2:35)
  23. I Will Follow [Live] * (3:44)
  24. The Ocean [Live] * (2:15)
  25. The Electric Co. [Live] * (4:27)
  26. 11 O'clock Tick Tock [Live] * (4:57)
  27. I Will Follow [Live in Holland] * (3:52)
  28. Tomorrow [Common Ground Remix] * (4:35)
toon 17 bonustracks
totale tijdsduur: 41:07 (1:40:54)
zoeken in:
avatar van Premonition
4,5
Nee

avatar van Chameleon Day
5,0
De bombast en droge drums zijn hier toch ook al te horen? Ik denk bijv. aan 'I Threw a Brick'. De productie is hier wel ruimtelijker. De desolate sound van The Edge's gitaarwerk komt mooi tot zijn recht.

avatar van Premonition
4,5
Daar noem je het, de productie is ruimtelijk gehouden ondanks de toch wel aanwezige bombast en het gitaarwerk is hier top weergegeven.

avatar van Rainmachine
4,5
Ik denk dat Steve Lillywhite hier OF nog geen gehoorbeschadiging had OF het productie tooltje nog niet had ontdekt. Dit album klinkt prima en niet zo belachelijk droog/schel of over de top zoals War of Sparkle In The Rain.

Prachtige live versie van I Threw A Brick vind je hier, inclusief Bono met mooie laarsjes en föhn kapsel: U2 - Werchter 04-07-1982

avatar van vielip
4,0
Hou je niet van War en Sparkle in the rain?

avatar van Mjuman
vielip schreef:
Hou je niet van War en Sparkle in the rain?


He's not the only one! Steve Whitenose had bij War net het spreekwoordelijke holle vat ontdekt. Wilde October en War dit weekend maar 'ns in de herdraai doen - voor de contra-expertise.

avatar van Premonition
4,5
Mjuman schreef:
Wilde October en War dit weekend maar 'ns in de herdraai doen - voor de contra-expertise.


Benieuwd hoe Lillywhite langs de meetlat wordt gelegd, gezien jouw ongezouten SitR oordeel

avatar van Mjuman
Premonition schreef:
(quote)


Benieuwd hoe Lillywhite langs de meetlat wordt gelegd, gezien jouw ongezouten SitR oordeel


Begin van de avond gedraaid, heden. Pfoe - het viel niet echt mee: vrij dof en het geluidsspectrum ervoer ik als vrij smal - plat, weinig dynamiek. Bono zong nog met Bokito-stem; pas bij de b-side kwam het geluid echt los met Tomorrow.

Vraag van de wederhelft: draaien we de hele avond korte-broekenmuziek uit de tijd toen je nog een menneke was?.

Heb de b-side ook geheel beluisterd en denk dat ik deze lp weer keurig op zijn plaats zet. Vraag mezelf serieus af of ik morgen wel War moet willen beluisteren. Zou voor de grap wel eens Modern Eon of Associates willen opzetten dan, lijkt me toch wel een heel ander taartje dan dit soort primaten-wave. En daarmee heb ik meteen het positieve punt te pakken: de energie, de drive die in de muziek zit en op de luisteraar wordt overgebracht.

avatar van Leptop
3,5
Ik vind October nochthans geluidsmatig een van de betere albums van U2.

avatar van Premonition
4,5
Primaten-wave, de term kende ik nog niet. Je zit wss weer in een elektronische levensfase….

avatar van Chameleon Day
5,0
"Tijdens de evolutie hebben primaten zich sterk aangepast om in deze uitdagende omgeving te overleven. Belangrijke kenmerken zijn de grote hersenen, het goede gezichtsvermogen, het zien van kleuren en de mobiele schoudergordel. De meeste soorten hebben een opponeerbare duim of grijpstaart die hen in staat stelt om voorwerpen beet te pakken en te gebruiken. Primaten hebben complexe bewegingstechnieken ontwikkeld; ze zijn in staat van boom tot boom te springen, op twee of vier ledematen te lopen, en aan takken van bomen te zwaaien. Alle primaten worden gekenmerkt door een toenemend gebruik van stereoscopisch zicht ten koste van geur, het dominante sensorisch systeem van de meeste zoogdieren. Deze eigenschappen zijn meer ontwikkeld bij apen en halfapen, maar minder bij lori's en maki's. Veel soorten zijn seksueel dimorf. Volwassen primaten leven solitair, in paren of in groepen tot honderden leden."

[bron Wikipedia]

En ze zijn kennelijk bedreven in de wave - en dat geloof ik wel van Mjuman...die heeft zo'n beetje alles gezien aan wave wat er in de wereld wavet. Ik ga binnenkort maar eens naar Artis.

But the monkey on my back, won't stop laughing

avatar van Mjuman
Had het album al zeker 20 jaar niet meer gehoord Heb net nog even - bij wijze van contra-contra-expertise via Tidal 3 trscks "remastered"beluisterd en vond het verschil tussen Gloria, enerzijds Tomorrow en October anderzijds frappant.

Draai nu Spleen and Ideal en daar voel ik veel meer bij. Zal eens kijken naar de THT-datum op October

avatar van Chameleon Day
5,0
Ik draai momenteel Dif Juz, October is voor de herfst..

avatar van Premonition
4,5
Chameleon Day schreef:
But the monkey on my back, won't stop laughing


Da’s een ander album uit 1981


avatar van Mjuman
Beste Premonition en Chameleon Day - waarschijnlijk zat ik er gisteravond een beetje monoperspectivistisch (alleen het nu-perspectief)- zal dat even toelichten.

Content (literatuur, muziek) is zowel synchroon (verbonden aan een bepaald tijdperk, in dit geval de 80s) als diachroon (dwz nog steeds verkrijgbaar en te beluisteren/lezen). Muziek en literatuur uit de jaren 50 kunnen we nog steeds luisteren, lezen en waarderen.

Als je vanuit het toenperspectief luistert: de energie die toen aan de dag gelegd werd, had iets verfrissend, iets ontwapenends; destijds zou het voor mij een 4,5 - 5* zijn geweest; het nu-perspectief: de muziek doet me nu vrij weinig, ben niet onder de indruk en ik zal het niet meer vaak opzetten (i.t.t. Empires and Dance of Within the Realm of a Dying Sun); dan kom ik op 3 - 3,5*. Je kunt daarentegen ook met de oren van nu luisteren en met de kennis van de context toen en dan kom je tot een meer afgewogen/gebalanceerd oordeel: 3,5 - 4*

Wat voor mij overeind blijft staan is dat ik de productie maar matig vind (zeker als ik kijk naar het verschil in klankkleur tussen de door mij genoemde tracks). Eerlijk gezegd zadel ik mezelf daarmee tegelijk met een probleem op: wat blijft dan overeind van de andere, door Lilywhite geproduceerde albums uit het begin van de jaren '80.

Overigens Heaven up Here, eveneens '81, vind ik gewoon vele malen beter klinken en dat album pakt me wél, nog steeds

avatar van Chameleon Day
5,0
Ok. Helder. Begrijp de analyse. Die is logisch. Mij doet het album ook vanuit het nu/retro perspectief nog steeds evenveel als vanuit het toenperspectief. Da's persoonlijk natuurlijk: het is altijd een relatief perspectief.

Maar als ik je eerste post goed begrijp is de uitkomst van de gehanteerde methode - iig vanuit jouw relatief perspectief - "primatenwave". Enige toelichting daarop is nog wenselijk.

Btw: productie van dit album (en andere) vergelijken met die van HuH van Hugh Jones is oneerlijk. Die is buitencategorie. Vanuit mijn perspectief het meest fraai geproduceerde wave-album dat voorhanden is (geweldige dynamieken, fraaie klankkleuren, veel ingehouden dreiging en sfeer).

avatar van Chameleon Day
5,0


Kijk Premo is er sprakeloos van....primatenwave

avatar van deric raven
4,5
Ik vind het lastig. Zelf heb ik War erg lang het hoogste gewaardeerd, maar eigenlijk zit The Joshua Tree beter in elkaar. De impact van War blijft groot, door tracks als Sunday Bloody Sunday en New Years Day ben ik U2 gaan waarderen.
Uit nostalgisch oogpunt heb ik dus het meeste met War, moet ik vanuit het gevoel een plaat beoordelen of juist vanuit de kwaliteit.
October leerde ik in de lente kennen en nummers als Fire en Gloria passen daar ook prima bij, ondanks dat het eigenlijk wel een herfstplaat is. Tomorrow is voor mij het nummer wat het meeste over Bono zegt, zo mooi persoonlijk en intiem. Zo roepen alle U2 platen tot aan Achtung Baby dierbare herinneringen op.
U2 is een band die ik hierdoor moeilijk objectief kan en wil beoordelen. En misschien is muziek voor mij vooral beleving, een gevoelskwestie. Ook de productie van de platen past in de tijdsgeest, en versterkt dit gevoel alleen maar. Een ander soort productie neemt dit gevoel weg.
Hopelijk begrijpen jullie mijn verhaal , is soms lastig te volgen, zondagmiddag dip

avatar van Premonition
4,5
deric raven schreef:
IEn misschien is muziek voor mij vooral beleving, een gevoelskwestie. Ook de productie van de platen past in de tijdsgeest, en versterkt dit gevoel alleen maar. Een ander soort productie neemt dit gevoel weg.
Hopelijk begrijpen jullie mijn verhaal , is soms lastig te volgen, zondagmiddag dip


Oh, ik kan jou soms met de albumrecensies moeilijk volgen door het hoge Morley-gehalte , maar deze begrijp ik zeker. Ik voel dat ook zo en met de wat wetenschappelijke benadering van Mjuman kan ik mbt dit album juist niet zoveel.

avatar van Mjuman
Chameleon Day schreef:
Maar als ik je eerste post goed begrijp is de uitkomst van de gehanteerde methode - iig vanuit jouw relatief perspectief - "primatenwave". Enige toelichting daarop is nog wenselijk.


De eerste visuele impressie die spontaan opfloept is - dankzij Gloria - pogo'ende peoples. Sommige soorten house - denk (pseudo-)hard-core - doen het heel goed in ouwe GTI'tjes met boempie-boxen; dat noemde ik wel "bollen-beat" - staat nl ook wel eens op in de sportschool als de tough dudes ijzer aan het pompen zijn.

Energie + pogo + Bono Bokito hence primatenwave.

Moest ik, qua geluid/productie m'n fave U2 album noemen was dat Unforgettable Fire óf Joshua Tree, alhoewel ik het eerste kwalitatief/muzikaal hoger aansla. Met name de titelsong zet een waanzinnige sfeer neer.

A propos productie: je kunt jezelf afvragen in hoeverre productie-budget - vanuit het beoogde commerciële succes - een rol heeft gespeeld.

avatar van Premonition
4,5
Chameleon Day schreef:
Kijk Premo is er sprakeloos van....primatenwave


Ik was idd in eerste instantie wat "in shock" door zijn opmerking, maar deze lege bijdrage had te maken dat ik Primitive Painters op dat moment draaide en refeerde aan jouw Dif Juz opmerking, totdat ik realiseerde dat PP niet van Dif Juz was, maar van Felt...

avatar van Premonition
4,5
Mjuman schreef:
Moest ik, qua geluid/productie m'n fave U2 album noemen was dat Unforgettable Fire óf Joshua Tree, alhoewel ik het eerste kwalitatief/muzikaal hoger aansla. Met name de titelsong zet een waanzinnige sfeer neer.


Gelukkig, daar vinden we elkaar weer....

avatar van Mjuman
Premonition schreef:
(quote)


Gelukkig, daar vinden we elkaar weer....


Pfoe een hele opluchting - ik zou - ondanks mijn toelichting(en) - niet graag willen dat Chez Premo het weekend zou eindigen in mineur of in het sneuvelen van een deel van het glaswerk.

Overigens, een herbeleving van een (destijds) hogelijk gewaardeerd work of art kan soms echt funest uitpakken: als liefhebber van het werk van Bernardo Bertolucci had ik Il Conformista heel hoog zitten. Totdat ik die film zo'n 15 jaar geleden nogmaals zag, snapte m'n vroegere zelf niet - typisch een geval van Just what all the fuzz is about

avatar van Chameleon Day
5,0
October
And the trees are stripped bare
Of all they wear

avatar van Premonition
4,5
Chameleon Day, na David Sylvian en U2, volgende maand Guns N’ Roses

avatar van TEQUILA SUNRISE
4,5
En dit jaar dan eindigen met A Long December van Counting Crows.

avatar van Chameleon Day
5,0
Premonition schreef:
Chameleon Day, na David Sylvian en U2, volgende maand Guns N’ Roses


Schoot me ook meteen te binnen, maar voor mij is de ultieme november plaat toch het tweede album van Portishead.

avatar van Chameleon Day
5,0
TEQUILA SUNRISE schreef:
En dit jaar dan eindigen met A Long December van Counting Crows.


Ik zie een mooi topic ontstaan...

avatar van Queebus
5,0
Mijn eerste kennismaking met U2 was de single I Will Follow van de Countdown opnames van Veronica. Ik viste deze voor 4 gulden uit de uitverkoopbak bij de V&D in Assen. Het was trouwens mijn eerste single. Op de flipside stond Gloria die ik minstens zo goed vond. En zo belandde ik bij October. Ik vind het na Achtung Baby hun beste plaat. Er gaat iets puurs uit van hun nummers, een zekere Sturm und Drang gevoel maar ook teksten over kwetsbaarheid, onzekerheid en angsten. Tomorrow gaat over zijn overleden moeder, iets waar ik later helaas precies hetzelfde gevoel aan overhield ("Will You Be Back Tomorrow, Can I Sleep Tonight?"). October met The Edge op piano is van een hartverscheurende schoonheid. Na 40 jaar nog steeds goed voor bewondering én kippevel. U2 heeft misschien betere albums gemaakt, qua puurheid vind ik October onovertroffen.

Gast
geplaatst: vandaag om 09:49 uur

geplaatst: vandaag om 09:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.