Bruce Springsteen - Human Touch (1992)

Mooi nummer is Human touch! Zal laten nog een stem uitbrengen als ik het album heb beluisterd.

Toch een zeer ondergewaardeerd album van The Boss.
Ik vindt hem best te pruimen met 3 favorieten buiten het titelnummer
With every wish, Man's job, en I wish I were blind

Ben ik (bijna) volledig met je eens, Lamontagne.
Mijn favo's zijn ook I Wish I Were Blind, Human Touch en Man's Job en daarnaast nog Real Man.

Maar voor de rest bijna alleen maar goed tracks, alleen Cross My Heart wil er bij mij op de één of andere manier niet goed in.

Een ruime 3,5*

Het minste studioalbum van Bruce Springsteen.
Ik heb alle CD's van the Boss maar deze komt echt nooit meer in de Cd speler. Van het beginaf aan vond ik hem al matig. Lucky Town is dan toch nog een tikkie beter met o.a. If I Should fall behind (klinkt lekker live).

Beste nummer I Wish I were blind.

2,5* omdat het toch Bruce Springsteen is.

Zowel Human Touch als Lucky Town, tegelijkertijd uitgegeven, vind ik beiden maar zo-zo-platen, toch als je het vergelijkt met zijn beste albums.
Misschien ware het beter geweest 1 sterker album uit te brengen, maar het is zo als het is; Sterke momenten wisselen af met halve opvullertjes.
Middelmatigheid troef, en dat voor zo'n rasartiest, laat ons zeggen een tijdelijk dipje, ach zo erg was het ook weer niet...

***1/2

Titelsong van dit album blijf ik een van zijn beste songs vinden. Jammer dat de rest er zo bij in het niet valt.

Moet je toch nog maar eens naar de tracks "I Wish I Were Blind" en "Man's Job" luisteren.
Zijn toch zeker geen verkeerde nummers...

En?

Ik ben reuze benieuwd ,hoe dit album zou hebben geklonken met de E-street band.Ik ben naar verschillende concerten naar aanleiding van deze cd geweest en ik moet eerlijk zeggen dat ik het een knap waardeloze band vond.Alleen drummer Zachary Alford en Crystal Talifero en natuulijk Roy Bittan leverden nuttige bijdrages.Nu is een Springsteen plaat natuurlijk nooit slecht,maar er staan hier toch wel wat zwakke broeders op(Roll of the Dice,Real Man,Man's Job en vooral Pony Boy lijken op restmateriaal).Misschien was een combinatie met enkele nummers van Lucky Town gelukkiger geweest.Toch nog 4 sterren voor het magistrale I Wish I Were Blind en het lekker pompende The Long Goodbye.Ook 57 Channels(And Nothin' on) drijvend op die bas is een uitschieter.

De juweeltjes op dit album zijn echt mooi (Human Touch, With Every Wish, I Wish I Were Blind) maar de andere nummers doen me vrij weinig.

Human Touch (de song) . De rest is over het algemeen nogal mager imo.

Ik was zeer in mijn nopjes destijds toen Bruce na een stilte van 5 jaar op de proppen kwam met liefst 2 albums. Ik had pas een baantje en leende hiervoor geld van mijn maat om het maar meteen te kunnen halen.
Hoewel blij om weer van mijn 'held' te horen, miste ik toch de E street band. Ik heb hem voor het 1st live gezien in Duitsland in die periode met die andere muzikanten en das toch niet helemaal wat ik gehoopt had.
Enerzijds zal dat gekomen zijn denk ik doordat de E street Band zo'n deel uitmaakte van zijn live performance, waardoor hij ook kon excelleren, anderzijds denk ik toch door de minder sterke nummers die op dit album meer vertegenwoordigd zijn als op Lucky town.
Genoeg moois hoor daar niet van, maar van Roll of the Dice, All or nothin'at all of Real man kreeg ik niet echt dat grote gebaar gevoel, dat er wel was op Born in the USA. Human Touch, The long goodbye, 57 channels en Gloria's eyes met die gitaar waar the Edge ook een puntje aan kan zuigen is zeker niets mis mee.
I wish i were blind (zong ik nooit mee, ivm be careful what you wish for...) omdat With every wish.
Al bij al zou dit album m.i sterker naar voren zijn gekomen door een aantal zwakkere broeders er niet op te zetten.

Ik had liever gezien dat Bruce één plaat had gemaakt , in plaats van 2 en zich daar wat meer op gefocusd had.

De meeste nummers zijn goed tot uitstekend met het titelnummer, "With Every Wish", "Man's Job" en "I Whish I Were Blind" als uitschieters, maar er staan ook enkele zwakke songs die Bruce onwaardig zijn met name "All Or Nothin' at All", "Real Man" en vooral afsluiter "Pony Boy". Het album heeft bij mij ook niet de impact als "Born in the USA", vooral door het gemis van E. Street Band, al zijn de nummers - toegegeven - wel prima gespeeld en geproduceerd en Bruce klinkt nog steeds gedreven.
Misschien inderdaad beter één album uitgebracht met het beste van "Human Touch" en "Lucky Town" i.p.v. 2 losse albums tegelijkertijd.

Blijft voor mij wel een speciale plaat, al was het maar omdat het de laatste plaat is waar Jeff Porcaro op heeft gespeeld. R.I.P

Op 2 nummers na, één van de betere albums van Bruce. Als je zulke goede nummers als 'human touch' kan schrijven, snap ik niet dat '57 channels' en 'pony boy' van dezelfde persoon afkomstig zijn.

Pony Boy was destijds voor zijn zoontje gemaakt. Niet hoogdravend, maar op zich wel leuk dat hij dan zoiets erop zet. 57 channels vind ik sterk in al zijn eenvoud. Met vlakke nummers als Roll of the Dice/All or nothing at All o.a vind ik dit persoonlijk niet tot zijn betere behoren. Hoewel het met Human Touch/Gloria's eyes het hele mooie nummers heeft.

Nergens op deze plaat haalt Bruce een representatief niveau van hem, 57 Channels is voor mij dan ook echt het dieptepunt van deze plaat.

Dit album heeft me zeer aangenaam verrast. Het wordt vooral weggezet als een behoorlijk matig product en hierdoor voelde ik er aanvankelijk niet echt veel voor om het te beluisteren. Maar ik had eigenlijk beter kunnen weten, want het zou de eerste keer niet zijn dat zoiets totaal anders blijkt uit te pakken.

Ik zie totaal niet in wat hier matig aan zou zijn. Naar mijn idee is dit een meer dan uitstekend album met een aantal ijzersterke nummers. Dit album doet volgens mij niet eens echt onder voor een Tunnel of Love of Born in the USA, die enigszins vergelijkbaar lijken te klinken.

Ook hier hoor ik weer die 80's vibe die ik bijzonder goed vind samengaan met deze baas. Voor mij is dit album eigenlijk vele malen interessanter dan bijvoorbeeld zijn 2 laatste.

Interessant is deze Human Touch op zich ook wel. Al was het alleen al door het gegeven dat dit zijn 1ste album was na een lang ''huwelijk'' met 'zijn' E street Band. Of Tunnel of Love als studio album opvolgt, die geld als een ultieme scheidingsplaat en hij nu gelukkig getrouwt en kinderen heeft gekregen met Patti. Ook misschien dat hij nu in een andere levensfase bevond als getrouwde veertiger.

Ik heb het genoegen gehad om Bruce destijds live te zien met een andere back up. Ondanks zijn podiumcharisma en enthousiasme van hemzelf als ook zijn mede bandleden, had het voor mij niet eenzelfde magie als met zijn vrienden van de E street Band.

Maar met een Human Touch maakte hij een van de mooiste nummers van dat jaar. Daarnaast vind ik het t/m With every wish dit album zeer goed te pruimen. Maar nummers als Roll of the Dice/All or nothin' at all Man's job en Real man, vind ik wel een heel hoog 'fluffige dobbelstenen aan een touwtje van je achteruitspiegel in de auto' hebben.

Al bij al kan ik er nog een halfje bovenop doen, omdat ik I wish i were blind en the long goodbye ook prima nummers vind.

Dit album is vooral degelijk; Bruce vliegt nergens uit de bocht, maar weet ook bijna niet (emotioneel) te pieken

Ben een erge Springsteen fan, maar vindt dit album echt het slechtste wat The Boss ooit gemaakt heeft

Vind het de slechtste album die Springsteen heeft gemaakt, als je kijkt naar het tweelingbroertje Lucky Town, staan daar toch veel betere nummers op.

Tja, zelfs een 'slecht' album is bij The Boss nog nipt een voldoende.

Hier niet... vond het toen gelijk al een baggerplaat.

Oke dan, bij MIJ is een 'slecht' album van Springsteen nog net een voldoende....

Heb je gelijk in Madjack71 een slechter album van Bruce is natuurlijk nog een voldoende

Toch snap ik niet alle reacties hier heb bijna alles van The Boss maar nummers als With every wish, Man's job en I wish I were blind en het titelnummer zijn echt schitterend mooi.

Staan een paar niemandalletjes op maar dit blijft voor mij toch wel een zeer leuke plaat!!

Genoemde nummers vind ik ook mooi,Man's job wat minder, maar okee.
Bij mij zijn het vooral; Roll of the dice, met dat goedkope dobbelsteentjes aan de binnenspiegel van je auto gevoel. All or nothing at all, slappe hap. Real man, misplaatste testosteron gehalte o.a en in mindere mate Real World en Man's job. Pony Boy kan ik wel waarderen als een 'knuffel' voor zijn zoontje destijds. Maar over het geheel klinkt het allemaal wat vlakker zonder het vertrouwde E street gevoel. Terwijl bijv. bij The Seeger Sessions dit helemaal niet het geval was en er lekker op los vlamde.

Voor mij destijds een van de eerste échte kennismakingen met The Boss (met dank aan Frits Spits die het titelnummer werkelijk elke dag draaide) en het eerste album dat ik van hem hoorde. Vond het destijds een erg goede plaat. Ondertussen ben ik een fan van de man en heb ik al zijn albums, en dan wordt dit album natuurlijk opeens gemeten met de 'grote' albums zoals o.a. Bruce Springsteen - Born to Run (1975) en Bruce Springsteen - Darkness on the Edge of Town (1978) . En ja, en dan valt 'ie wel door de mand
Maar over het algemeen blijft het een genietbaar album.