Vetiver - Tight Knit (2009)

Na het tussendoortje met covers verschijnt binnenkort weer een nieuwe van Vetiver nu via het label Sub Pop.
Aangezien hun eerste twee albums me nog steeds goed bevallen en ik ze live uiterst sympathiek vond is dit zo'n release die gewoon blind aangeschaft gaat worden.

Kijk! Hier zat ik op te wachten . Het coveralbum Thing Of The Past wist me - hoe hard ik ook heb geprobeerd - op geen enkele manier te overtuigen en was dan ook het aanschaffen niet waard. Van To Find Me Gone heb ik erg kunnen genieten en mag ik graag nog af en toe opzetten.

Ik heb beter gehoord in het genre (dikke hint: Espers), maar als Vetiver weer haar gewone pad volgt dan komt het met Tight Knit best goed. Poeh, wat de eerste twee maanden van het jaar al kunnen bieden op muzikaal gebied!

Oja, zijn er al spannende stukjes te beluisteren van deze cd?

Het hele album

Zeer snel meer hierover.

Vetiver gaat door op de weg die ze met hun debuutalbum 'Vetiver' en 'To Find Me Gone' hebben ingeslagen. Rustige, voortkabbelende folk met soms een vleugje country. Een vertrouwd geluid dus, als je - net als ik - van de eerste twee platen houdt. Wel wordt soms het gas wat meer ingedrukt, zoals op 'More Of This'! En op 'Another Reason To Go' horen we zelfs een wat onderhuids funky-achtig geluid. Niet verkeerd!

Voor Vetiver heb ik wel een zwak die op een hoogtepunt kwam toen ze optraden voor een bijna lege Rotown een paar jaar terug.
Ik had het er toch best moeilijk mee dat zo'n heerlijk bandje zo weinig aandacht kreeg: ik vond het gewoon genant om daar bij te moeten zijn maar tegelijkertijd genoot ik met volle teugen.
Het cover album Thing of the Past was niet slecht maar er sprongen nu ook niet direct enorme liefdesvonken over (wat bij de eerste 2 albums wel het geval was).
Mijn hoop was dus gevestigd op de 'echte nieuwe derde' genaamd Tigh Knit.

Kabbel, kabbel en vooral een fijne rustige sfeer tegelijkertijd soms toch ook wat saai.
Ja maar?! Dat is toch altijd wel het geval geweest bij Vetiver? In zekere zin wel natuurlijk maar op de eerste 2 albums ervoer ik regelmatig heel kleine stekeligheden die het interessant maakten en er stonden nummers tussen die me behoorlijk wisten te raken (ik denk hierbij aan nummers als Luna Sea van het debuut of Idle Ties van het tweede album). Op dit album mis ik dat een beetje waardoor het gekabbel net iets te veel gekabbel blijft. De vijver blijft wel heel erg rimpelloos.
Okee, More Of This is wat meer uptempo en doet in de verte een beetje aan Belle & Sebastian denken; de meerderheid van de nummers zijn uiterst relaxed.
Het kan natuurlijk ook zo zijn dat Vetiver met twee albums genoeg is voor mij.
Hoe dan ook is mijn zwak voor de band nog steeds aanwezig en koop ik braaf mijn vierde Vetiver album en geniet ik er even braaf van zoals de muziek zelf ook braaf te noemen valt.
En ach, zo op z'n tijd is er niks mis met dit soort rustige folksongs (met country-invloeden). Want eerlijk is eerlijk: ondanks alles is het verder een degelijk album geworden alleen slaat mijn hart er niet meer van op hol. De onstuimige liefde is verworden tot een degelijk huwelijk

Altijd een leuk bandje. Wordt nu binnengehaald.

Eerst even To Find Me Gone en Thing Of The Past luisteren voordat ik deze opzet. Hij is alvast binnen.

Het regent met (voor mij onverwachte) nieuwe releases van leuke bandjes, weer zo een.

Weer een Vetivertje waarin het heel erg fijn vertoeven is. In tegenstelling tot het debuut dat zo goed als alleen pure rust is, weet dit plaatje hier en daar net wat swingender en voller qua instrumentatie te zijn. Ben ik voorlopig nog wel zoet mee.

Er zijn van die bands die je gewoon echt goed liggen.
Vetiver doet mij bij de eerste noot onmiddelijk iets.
Het hele album doet mij een beetje aan theJayhawks en Mark Olson denken.

luisteren kan hier: Tight Knit – Vetiver – Listen free and discover music at Last.fm - last.fm

na enkele luisterbeurten moet ik dan uiteindelijk toch een stem uitbrengen.
Toegegeven...dit is en prima album maar ik opteer toch voor To find me gone.
3,5 is toch nog steeds een mooie score.

Een prima album hoor, lekker rustig met een paar hele mooie songs ertussen.

Ik vind het nogal saai, kabbelend. Everyday springt eruit.

Opeens blijkt de puzzel te kloppen. Ondanks mijn eerdere opmerkingen die nog steeds wel blijven staan komt dit album na vele draaibeurten deze avond erg goed aan. Is het het tijdstip? De heerlijke verzadiging na een prima avondje bios in Rotterdam? Het wijntje?
Geen idee, maar ik doe er een halfje bij.

Nou wat stom! Heb ik het album gekocht, staan er twee dezelfde nummers op! Nummer vijf en zes zijn beide On the Other Side. Zoiets heb ik nog niet eerder meegemaakt. Is zeker een misdruk of hebben meer mensen er toevallig last van? Toch jammer, volgens mij mis ik met Down from Above best een aardig liedje. Foei Bella Union.

Ik heb dat ook op mijn cd............

Down from Above is inderdaad een erg mooi liedje. En het stomme is: ik heb de cd nu al een tijdje in huis maar doordat ik vaker de mp3 draai (die wel in orde is) is het me niet eens opgevallen totdat jij er nu mee kwam

(waar heb jij het gekocht? ik via cd-wow)

Haha, ja ik heb het album ook via cd-wow gekocht! Frappant.

Ik heb maar een mail gestuurd dat ik een ander exemplaar wil hebben en dan is het afwachten hoe ze reageren. Dat zal wel positief zijn maar het levert wel weer een hoop gedoe met terugsturen etc.
Maar ik koop een cd en dan moet het wel goed zijn. Het is niet hun fout uiteraard maar toch.

Tight Knit is een album dat je opzet om na een avond uit weer wat nuchterder te worden. Of als het buiten regent. Of als je je gewoon even lekker wilt ontspannen.

Veel gebeurt er niet in de muziek, maar onstpannend werkt het wel.
Althans. Dat geldt zo voor de eerste helft van het album.
Halverwege wordt het wat poppier en doet het me vaag denken aan The Strokes, maar daar ken ik eigenlijk maar 1 nummer van: 'someday', en dat heb ik al tijden niet geluisterd.
De stijl doet me in ieder geval wat aan dat lied denken. Vooral het lied 'More of this'.
'Another Reason To Go' doet me een klein beetje aan Tim Knol denken; de stem. Het is een lekker funky nummer, op een wat duistere manier.

Weer even terug naar de eerste helft van het album,
Een openingsnummer dat langer duurt dan 5 minuten is gedrufd.
Persoonlijk vind ik dat niet zo geslaagd.
De eerste helft van het album doet een beetje aan The Jayhawks met Mark Olsen denken (zoals eerder ook al is gezegd)

Echte hoogtepunten heeft dit album voor mij -afgezien van Everyday- niet en echt diep gaat het ook niet.
Ik geef deze CD voorlopig even 3.5 ster, maar er is iets in dit album waardoor ik het vaker wil beluisteren.

Hoe is dat uiteindelijk, zes jaar later, afgelopen?

Geen idee meer hoe, maar het exemplaar dat ik thuis heb liggen is in orde dus het is goedgekomen

Mijn exemplaar tweedehands gekocht, en die is in elk geval gewoon in orde. Stevige misser wel, destijds...

Achja, ik hoop dat de misdruk een keer veel geld waard wordt

Ik kon het blijkbaar gewoon omruilen. Over een week hun nieuwe album. Ben benieuwd: ik was altijd wel verzot op dit bandje maar nu doet het me niet zo veel meer.

Ik vind Tight Knit gewoon een stapje terug. Een sombere, ietwat minimalistische plaat, waarop elektronica wat meer naar de voorgrond treedt. The Errant Charm is voor mij juist weer een stap in de goede richting, met vrolijke folkpop-nummers en een akoestische insteek. Lekker fris.

Jongens! Het eerste nummer is toch gewoon meteen een voltreffer?! Prachtig nummer.