Faithless - Outrospective (2001)

Blijk ik een Special Edition te hebben met allemaal vervelende remixes. Herken de goede nummers nouwelijks

We Come 1 is wel goed, net als Tarantula en Muhammed Ali, maar verder vind ik dit album niet al te spraakmakend, eigenlijk.

Inderdaad Muhammad Ali is een blijvertje

Vind ik ook een beetje het euvel met alle Faithless albums: een paar echt zeer goede nummers en de rest blijft wat bleekjes achter.

Vandaar dat ik ook zo blij was met Forever Faithless, alle goede nummers bij elkaar

wat mij betreft het meest constitente album van faithless een klassieker voor mij kan nog altijd lekker springen op muhammed ali en we come 1

lekkere muziek ik heb een cd van hem en dat is dus deze maar ben blij dat ik hem heb de cd heb ik voor 2 euro gekocht met de gok erop of ik het leuk zou vinden.
veel behoorlijk mee.

5 sterren

Faithless is een groep, geen man. Die man uit de groep heet Maxi Jazz.

Idd niet een super album, maar ik vind geen enkel album van Faithless een super album. Ik vind alleen Faithless op zich geweldig.

Maaar, ik wilde nog eventjes kwijt dat We Come 1 zo ongeveer mijn favoriete nummer allertijden is. Die is pas echt super.

Zoe Johnston was een welkome gast, prachtige zang; jammer dat Rollo zijn zusje te makkelijk belt ...

Erg geslaagde cd weer van Faithless. Persoonlijk vind ik dit hun sterkste, met toptrack als Tarantula, We Come 1, Muhammad Ali en Code. Doe mij maar meer van dit.

4 sterren.

De dansvloerhits zijn eigenlijk de buitenbeentjes hier. De downtempo tracks zijn beduidend beter dan op hun vorige album, al is er in dat genre uiteraard veel beters uitgebracht.

Faithless is geen bijzondere band, maar hun dancehits zijn natuurlijk wel erg goed. Voor de rest hebben ze ook een sterke live-reputatie, maar hun albums worden nooit goed gewaardeerd. Toch staan daar ook wel leuke dingen op.

Het album begint met Donny X, niet bijzonder, maar toch wel een leuk nummer, met een goede opbouw. Aan het eind begint Maxi Jazz wat te mompelen, zijn bijdrage in dit nummer is dan ook niet bepaald zijn sterkste bijdrage. Best jammer.
Ook Not Enuff Love is niet bijzonder, wel aardig refreintje, niet zulke sterke raps van Maxi Jazz, máár wel goed geproduceerd.
Dan gaat het niveau omhoog, met één van die al eerder genoemde goede dancehits: We Come 1. Hier doet Faithless waar ze echt goed in zijn. Ook wel leuke tekst opzich, en hier doet Maxi Jazz het naar mijn mening ook wel goed. Sterke track!
Crazy English Summer is een mooi, rustig, en relaxed nummer. Zoe Johnston vind ik wel een mooie stem hebben, al hoor je soms dat haar stem wel bewerkt is met de computer, wat ik jammer vind.
Muhammad Ali is een ode aan de bekende bokser, die vroeger blijkbaar Maxi Jazz's idool was. Dit vind ik een erg goed nummer, sterke tekst, goed geproduceerd, goed refrein, en zelfs meneer Maxi Jazz doet het wel goed. Één van m'n favorieten van het album.
Machines R Us is een instrumentaal nummer, eigenlijk ook weer eens niet zo bijzonder, maar wel een leuk tussendoortje.
One Step Too Far vind ik een erg nummer, mede dankzij Dido die ik een erg mooie stem vind hebben, zolang ik haar stem maar niet te vaak hoor. Ik denk niet dat ik een heel Dido-album zou volhouden. Helaas doet Maxi Jazz het op dit nummer wel erg slecht. Desondanks is het nummer goed geproduceerd, mooie tekst, goed gezongen door Dido, en dat compenseert Mazi Jazz dan weer.
Dan komt misschien wel mijn favoriete Faithless nummer: Tarantula. Echt een heerlijk nummer! Sowieso m'n favoriete nummer van het album!
Helaas komt daarna een nogal saai nummer, met saaie raps, saai geproduceerd... Nee, Giving Myself Away is niet veel aan...
Code is een mooie, tja hoe noem je dat... Interlude? Een instrumentaal tussendoortje, maar dan niet zoals Machines R Us... je zou het ook als erg lange intro kunnen zien... In ieder geval, je kan ermee weer helemaal tot rust komen!
Een lange intro dus... voor een ander mooi nummer, Evergreen met weer die mooie stem van Zoe Johnston
En dan Liontamer, hé dat stukje rap heb ik eerder gehoord! Ja hij rapt een stukje hetzelfde als in One Step Too Far... Da's wel erg zwak natuurlijk, al klinkt het hier wel beter. Maar ik ben alweer blij als ik Zoe's stem hoor, da's eens stuk mooier dan dat gebrabbel van Maxi. Dan wordt het ineens een best wel mooi nummer.

Al bij al vind ik het wel een redelijk goed album, maar dat is vooral dankzij de produceerkunsten van Rollo (en misschien Sister Bliss ook wel, maar ik weet niet wat voor inbreng zij precies heeft gehad). Maxi Jazz vind ik het juist vaak verpesten, dat vind ik echt de zwakste schakel van Faithless. Maar de gastbijdrages zijn vaak juist weer mooi. Toch nog een kleine vier sterren.

Oeps, het is een beetje misgegaan jmet het cursief zetten van de nummes, en nu kan ik hem niet meer editten. >_>

Zo beter, Arrie?

Heerlijk album en vind dit nog steeds een van de betere van deze band, We Come 1 is gewoon super.

Een goed album... helaas hun laatste, tot dusver. We Come 1 was een uitstekende lead-single in de stijl die je van Faithless mocht verwachten. De albumversie duurt me alleen wat te lang: geef mij de single-edit maar. Het nummer met Dido op zang is ook erg fijn.

Een krappe voldoende voor het derde album van Faithless. Rollo, Sister Bliss en Maxi Jazz krijgen hierop versterking van Zoe Johnston, die voor mij het album naar het positieve doet kantelen. De drie tracks waarop zij te horen is, heb ik dan ook als favorieten aangevinkt. Daarvan is Crazy English Summer voor mij het absolute hoogtepunt van het album, notabene het rustigste nummer op de plaat maar wat is ie moooi, en veel te snel voorbij. Klasse!

Donny X is een goede opener.
Not Enuff Love draait om een sample van het zeurderige Sympathy dat me nog nooit heeft kunnen boeien.
Vervolgens een te lange versie van We Come 1, waarin het achterstevoren-afspelen-van-het-thema leuk is gevonden en goed werkt, maar de dynamiek en kracht van de singleversie gaan hier verloren met te lange stukken zonder spanning. Dat deden ze beter met God Is A DJ, waarvan de albumversie heerst.
Daarna dus het sfeervolle Crazy English Summer, dat in minder dan 3 minuten alleen al het bestaan van dit album rechtvaardigt.
De ode aan Muhammad Ali is aardig, maar weet me niet te imponeren.
Dan Machines R Us dat hoopvol begint, vervolgens maar wat doorstampt en wanneer het eindelijk wat lijkt te gaan worden is het afgelopen. Daar had meer ingezeten.
One Step Too Far is Dido's moment dat nog beter had kunnen zijn door meer akkoordengebruik, wat wel gebeurt in de singleversie op Reperspective.
Tarantula probeert een klassieke Faithless track te zijn, maar blijkt ondanks de spannende naam uiteindelijk qua spanningsopbouw niet te kunnen tippen aan de bekendere tracks, het duurt allemaal net wat te lang en is net niet uitbundig genoeg. Maar de potentie is er, dit zou een goede remix verdienen.
Giving Myself Away lijkt terug te willen grijpen naar de rapnummers van Reverence, maar dan minder goed uitgevoerd.
Code is een soort intro voor Evergreen, waarop Zoe weer de vocalen voor haar rekening neemt. Mooi.
Als afsluiter is Liontamer de stampende goedmaker voor verwachtingen die eerder zijn geschept, met een in pitch dalend slotakkoord wat een prima einde voor een album is.

De remix-cd Reperspective met twee nieuwe nummers is overigens nauwelijks de moeite waard. De single versie van One Step Too Far is enerzijds een verbetering door het aanwezige akkoordenschema, anderzijds heeft het een te sterk aanwezig Rollo-single-gehalte. De track Lotus heeft potentie maar mist wat. Voor de rest zijn het voornamelijk inspiratie- en oeverloze bewerkingen van de albumtracks.

Mede-liefhebbers van Crazy English Summer raad ik aan ook eens op zoek te gaan naar de albumversie van 'Good For Me' van Above & Beyond featuring (inderdaad) Zoe Johnston.

de plaat is veel beter dan het gemiddelde doet vermoeden.

We Come 1 vond ik destijds geweldig, maar inmiddels vind ik er echt niets meer aan... De tijd heeft deze band geen goed gedaan.

Van later werk vind ik Mass Destruction en met name One Culture van 1 Giant Leap (met Jami en Maxi van Faithless) nog wel mooi, maar dit album doet me niets meer...

Ik heb m net weer eens geluisterd. Wat een uitstekende producties! We Come 1 en Muhammed Ali zijn de uitschieters! Lekkere muziek:D

De meest consistente en, wat mij betreft, beste van Fsithless. Ik snap niet dat het gemiddelde hier zo laag ligt. Met het ijzersterke Tarantula.

Ook wat mij betreft de beste plaat van Faithless. Normaal ben ik van mening dat ze het vooral van hun dancehits moeten hebben, maar op deze staan ook zeer goede rustige nummers als Giving Myself Away en Crazy English Summer.



Grappig, toen ik m net voor het eerst sinds lange tijd hoorde dacht ik bij mezelf hoe gaaf het zou zijn als ik deze een keer op een techno feestje langs zou horen komen.

4*

Minder sterk als het debuut maar met tracks als Tarantula zeker geen slechte plaat.

Héél opzwepende muziek, Faithless. Zowel We Come 1 als Tarantula zijn mijn favoriete tracks.

I Could Bite Like A Tarantula Right Through The Skin And Leave My Poison Dripping

Iets minder sterk dan voorganger 8PM, wat mij betreft het beste album van Faithless, maar toch wel weer een lekkere en vooral afwisselende plaat. Fijne dancestampers als We Come 1 en Tarantula doen het altijd goed, maar ook meer hiphop-achtig werk als Not Enuff Love en Muhammad Ali is prima. Het resulteert allemaal in een onevenwichtige vergaarbak van stijlen, maar alles is zo vakkundig uitgevoerd en degelijk geproduceerd dat het toch wel weer een geheel vormt.

Best wel een mooi album. Gaat ook een pak dichter tegen triphop dan echt dance, maar is nooit slaapverwekkend. Enkele nummers springen er wat bovenuit (1 Come One, Tarantula, Muhammad Ali) maar het blijft een geheel. Vooral verrast eigenlijk door Not Enuff Love. Echt een prachtig nummer. Dit is een album dat ik nog wel meer ga opzetten.

Ook ik vind dit - met afstand zelfs - hun beste plaat. Een aantal geweldige krakers wordt afgewisseld met massive attack achtig luisterwerk. Zeer onderhoudend album. Mijn persoonlijke hoogtepunt hier is het adembenemend mooie One step too far ft. Dido. Prachtige legacy heeft deze band achtergelaten. 4 sterren