Solar Fields - Movements (2009)

Ik ben wel benieuwd, een fraaie cover en er is heel wat Electronic die ik de moeite waard vind. KampF, vertel eens wat over de plaat als je wilt.

Dit zit in de ambienthoek, voor zover ik weet. Vorig werk van Solar Fields vond ik erg mooi, deze ken ik nog niet.

Ik heb een correctie gestuurd in verband met de tracktitels; die staan achterstevoren geplaatst. Geen idee hoe dat komt?

[Movements] is in ieder geval de moeite waard; heerlijke, vrij rustige space-electronica. Eigenlijk doet de muziek je precies voorstellen wat je op de hoes al ziet. Stel je een cardiogram voor met zwart beeld, waar een groene melodielijn zich een weg tekent.

Hoogtepunt tot nu toe: Discovering is fantastisch: de sferische eerste anderhalve minuut is fenomenaal, het stuk dat daarna komt zeer zelfverzekerd en spannend. Het Oosters aandoende The Stones Are not Too Busy komt overigens als een verrassing. Stem volgt nog.

Met EarthShine dat naast me ligt, klaar om beluisterd te worden en in het achterhoofd dat dat waarschijnlijk iets anders is dan deze [Movements], is het tijd geworden om een definitief oordeel te vellen over deze zesde cd van de Zweed Magnus Birgersson. Het was een van de eerste elektronicaplaten van een artiest die voor mij volslagen onbekend was, en tegelijk ook een van de meest interessante.

[Movements] is zeer fijne downtempo ambient/electronica. Hij overtuigd met dromerige, slepende beats zoals in Circles of Motion, maar weet bij de ambient ook zeer spannend te blijven. Discovering heeft een magistrale opening, met -zoals ik al eerder aangaf - een zelfverzekerde, en ook een ietwat dreigende beat en melodie. Over melodieën gesproken: zeer memorabel. Zoals dat zeer rustgevende, geborgen gepingel in Sky Trees vanaf 2:30 bijvoorbeeld. Alsof je na al die spanning met een enorme zucht in een lekker comfortabele stoel onderuitgezakt uitrust. Heerlijk.

The Stones Are Not Too Busy is mijn favoriete moment van de cd. De mooie uitgesponnen melodie wordt na een paar minuten afgewisseld met een Oosters klinkende fluit. Extra mooi wordt het als tegen het einde die uitgesponnen melodie zeer fijntjes en subtiel wordt aangehaald. Het is echter vanaf Dust dat de plaat in wat rustiger vaarwater lijkt te komen. Alleen in Das Bungalow komt nog een aardige melodie, maar tot het einde van de cd blijft het goed te verteren, doch wat minder interessant. Alsof de ideeën halverwege op waren.

[Movements] heeft de sfeer van space-ambient, maar die sfeer is niet zo duidelijk aanwezig als de poolsfeer in Biosphere's ijzige wereld. Onmiskenbare geluiden die astronomie suggereren ten spijt, geeft de cd niet het bevredigende gevoel dat je een reis door de ruimte maakt. Af en toe lijk je wat onbekende werelden te ontdekken en geven de ambientmomenten een idee van ontdekkingen en verrassingen, maar dieper dan dat komt het niet. Dat is jammer, maar omdat de cd gevarieerd is en lekker weg luistert, ontkomt 'ie aan het lot om in de grijze zone der driesterrenbeoordelingen te komen.

Voor zover ik weet is deze muziek onder te delen in een subgenre van de Ambient. Dit wordt ook wel psybient genoemd; psychedelic ambient, dus.

Ik vind het echt heel mooi, rustgevend en toch spannend. De gekozen akkoordenschema's zijn nergens té donker of onheilspellend. De simplistische beats houden je ook goed bij de les.
Daarnaast is gekozen om de boel flink op te fleuren met erg mooie spacey geluidjes.

Ik kende al acts als Ott, Vibrasphere en Entheogenic, maar deze Solar Fields, waarvan ik alleen [Movements] heb, moet ik ook meer in de gaten gaan houden.

Zeer fraaie doordachte muziek. Prachtige sferen die me aan de luidsprekers doen kluisteren. De tracks voelen aan als een warme deken Heerlijke muziek. die je doet beseffen dat elektronische muziek niet kil hoeft te zijn. Met anderen woorden Solar Fields is een mooie ontdekking die snakt naar meer.

Heerlijke plaat dit! Een beetje de rustige variant van Stendeck, maar dan weer anders.. veel komt me bekend voor qua invloeden en sound, maar het is heerlijk wegvloeiende muziek die nergens bezadigd of saai wordt, daarvoor staan er gelukkig ook genoeg donkerder tracks tussen die tegenwicht bieden, zoals de The Road to Nothingness, meteen het prijsnummer! Maar eigenlijk staat er geen slechte track tussen en de overgangen zijn meer dan prima, erg organisch.