Thirteen Senses - The Invitation (2004)

Thirteen Senses sluit als talent aan in de kopgroep bestaande uit Coldplay, Starsailor, Keane en Saybia, maar kan er zomaar met de eindoverwinning vandoor gaan (heuh, recensie-cliché!).
Thru the glass is een erg mooie song.
Eind september in de winkels.

helemaal mee eens

Niet mee eens. Ik vind dit een veel te gladjes en veilig album om bij die genoemde kopgroep te kunnen horen, weinig scherpe uitdagende randjes te bespeuren hier! Do No Wrong is een aardige single, maar biedt veel te weinig dimensie. Een associatie met Coldplay vind ik ver gezocht, ik zou niet weten welk raakvlak dit met Coldplay heeft. In ieder geval mist het Coldplay's directheid, aanwezigheid en hartstocht. Keane's piano-pop komt dichter in de buurt, maar Keane is (ondanks het ontbreken van zoet gitaarspel wat dit album wel heeft) veel minder oppervlakkig vind ik. Saybia dan? Nee, van het laatste Saybia-album straalt positieve kracht uit, vurige passie in elke gespeelde noot, en dat zou ik bij deze band ook niet bepaald willen zeggen. Niet veel muzikale uitdaging, en te veel zachtheid om mij echt te kunnen raken. Lead Us is het beste nummer. 3,0*

Saibia vind ik dan weer gladjes.

scherpe randjes ? zal me worst wezen ,er staan op dit album gewoon een aantal erg sterke popliedjes (ouderwets he). Ik kan geen coldplay meer horen van de overkill op de radio ( clocks is echt te erg) , keane heeft 1 hele goede single gemaakt( everybody's changing) , de rest hoeft van mij niet . en Saybia , hou toch op dat is geen vurige passie maar chronische aanstelliritis. Thru the glass , into the fire , en salt wound routine, geven aan dat we hier met een heel talentvolle band te maken hebben , alhoewel de 2e helft van de plaat wel iets minder is , moet ik toegeven. Als ik scherpe randjes zet ik wel iets op van NIN oid.....

Gladjes ? Klopt wel. Er is wel een beetje een overkill aan dit soort bandjes. Maar toch is het nog steeds verdomde lekker. Het hoeft niet altijd scherp en opvallend te zijn. Nee hoor, ik kan hier uitstekend van genieten. Gewoon niet moeilijk over doen: niet alle cd's komen nu eenmaal in aanmerking om album van het jaar te worden

Overkill? Ik heb daar nooit zo'n moeite mee als het kwaliteitsbandjes zijn. Veel bands hebben twee jaar nodig voor een nieuwe cd, dan is het fijn als er in de tussentijd iets is dat het gat een beetje kan vullen.

Thirteen Senses mag ik graag horen, zij het erg selectief. Ben benieuwd hoe ze live zijn, tijdens London Calling (of Pinkpop, voor wie dat festival nog serieus neemt).

Groet,
Gertjan

Ook 'Bedshaped' niet? Dat vind ik de mooiste song van 2004.

Eerlijk gezegd vond ik Everybody's Changing een behoorlijk middelmatig nummer en Somewhere Only We Know en vooral Bedshaped erg, erg mooi. Apart dat er ook mensen zijn die het andersom zien.

Ben ik het helemaal mee eens, Everybody's Changing vond ik eigenlijk een van de minste (misschien wel het minste) nummer(s) van het album. Bedshaped, Somewhere Only We Know en ook de laatste single This is the Last Time zijn allen veel beter wat mij betreft.

....thirteen senses was toch het album hier...hoor hem nu voor het eerst. Zal wel 3 sterren worden, niks bijzonders!

Moet mij zelf hier quoten! Het is echt een heel mooi album. Zit nu in de vijfde of zesde luisterbeurt, en het is echt een juweeltje. Lekkere dromerige muziek. Redelijk gelikt maar wel erg lekker. De zang doet me denken aan Mercury Rev. Derde opwaardering...van 3 naar 3,5 naar 4......

Ook nog niet genoeg van bands als Coldplay, Travis, Embrace, Saybia, Keane etc? Dan kan je deze plaat blind aanschaffen. Ook deel zoveel uit het hoofdstuk gevoelige muziek voor gevoelige mensen bevalt mij uitstekend, 4*.

Vergelijken met Coldplay, Keane of Radiohead? Onzin, dit is gewoon Thirteen Senses!

Mee eens ! Maar ik had het al eerder over "overkill". Dat sloeg niet eens zozeer op mij persoonlijk (want ook ik kan maar geen genoeg krijgen van bands als deze), maar de eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat er momenteel veel bands actief in de weer zijn met sfeervolle, gevoelige muziek als deze en dan laat je toch wel eens een album liggen. Deze niet in elk geval: erg mooi.
De hoes van dit album is (in de NL-release) trouwens anders.

mooie hoes, matige cd, die ik snel zal vergeten. bah...

Misschien moet je hem nog een kans geven, het is een groeiertje (heel fout woord )

De stem doet me een beetje denken aan Ben Gibbard (Death Cab For Cutie, Postal Service). Een paar hele mooie, melancholische, 'open' popsongs op deze plaat. Uitschieters bij de eerste luisterbeurten vind ik Into The Fire, Do No Wrong en The Salt Wound Routine.

Een band die op het podium moet groeien (tenminste wat ik gister zo zag op Pinkpop tv)
Maar de cd luistert erg lekker weg!!

Komt voor mij te kort terwijl ik toch wel van dit genre hou 2**.
te veilig, niet pakkend genoeg, weinig groeiers.

Misschien dat hun volgende album mij wel aanspreekt.

Into the Fire is een heel fijne opener, en Thru the Glass komt daar bijzonder prettig achteraan. Probleem dat de nummers misschien een beetje op elkaar lijken? Welnee, 2 prachtige songs! Gone is warm en melancholisch, maar ook iets te simpeltjes.

Do No Wrong is dan wel weer heel sterk, een mooi gedreven nummer. The Salt Wound Routine is vooral heel erg *mooi*, een lief nummer.

Helaas is de pret er dan wel grotendeels af. Angels and Spies heeft wel een leuk New Star in the Sky beginnetje en slotnummer Automatic is niet onaardig, maar deze plaat moet het overduidelijk van de 1e helft hebben.

Het is niet moeilijk om in 1e instantie verliefd te worden op Thirteen Senses, maar of het ooit tot een huwelijk zal komen?

2,5*.

Dit album komt erg vaak langs op mijn iPod de laatste tijd. Natuurlijk sluit het allemaal makkelijk aan bij bands als Starsailor, Coldplay, Athlete en Keane. Toch vind ik het een erg fijn album en blijf ik het maar luisteren.
Oke er staan ook een paar nummers op die mij niet zoveel doen, maar daar staan prachtige dromerige popsongs als Into The Fire, Thru The Glass en The Salt Wound Routine tegenover. Het Death Cab For Cutie-achtige History luistert ook lekker weg.
Ik heb het album nog op 3,5* staan, maar als ik dit album nog een paar keer luister en het gaat niet vervelen zal daar nog een halve ster bijkomen.

Ik vind dit zo`n schitterende cd, als je van Saybia, Keane of Coldplay houdt zet je dan maar schrap voor deze sensatie, want 13 senses zorgt voor een dromerige ambiance met in elk nummer de juiste combinaties van piano en soft rock. Dit is geen welbekende muziekstijl maar dit is 13 senses, ik hoop nog veel van ze te gaan horen in de toekomst.

vergelijken, altijd maar vergelijken. Punt is dat het een heerlijke cd is, die je ook lekker op de achtergrond kunt zetten. Vooral Into The Fire en de mooie tekst van History is prachtig. Ik heb m op 4,5 staan geloof ik, ik kan er geen genoeg van krijgen

Ik ook niet....ik vind hem prachtig! Moet een band persé origineel zijn? Als je een mooie plaat maakt vind ik dat genoeg, en dat vind ik van deze! Heerlijk als je er weer eens flink doorheen zit

Het mag dan glad, té geproduceerd en onorigineel zijn; ik vind dat het album, hoe vaker ik het luister, steeds beter wordt. Stem omhoog naar 4*.

Ge-wel-dig! 5,0*

Zalig.... Niet minder , een dik verdiende 4,5.

Niet gezond deze site, mijn beurs raakt snel leeg, haha