Joe Bonamassa - The Ballad of John Henry (2009)

Joe Bonamassa is zonder twijfel een van de meest getalenteerde muzikanten op deze aardkloot. Met de voorgaande albums heeft hij al bewezen op een ongekende en eigentijdse manier prachtige bluesmuziek te produceren. Ook met dit album ‘The Ballad of Joe Henry’ wordt wederom een fraai staaltje vakmanschap neergezet. Een album met zowel covers als eigen materiaal.

De eerste track (tevens de titeltrack) ‘The Ballad of John Henry’ is een typisch Bonamassa nummer met krachtige, bijna catchy riffjes. Het bekende verhaal van John Henry wordt hier op een prachtige manier vertolkt. Zeer knap om dit verhaal op een eigentijdse manier zo neer te zetten.

Een van de hoogtepunten is zonder twijfel ‘Stop!’. De beheersing van de gitaar is fenomenaal. De bevlogenheid en passie straalt er van af. Ook laat Bonamassa hier horen op vocaal gebied een grote stap voorwaarts te hebben gemaakt. Het up-tempo nummer ‘Last Kiss’ kan me voorlopig niet bekoren. Het laat wel de veelzijdigheid van Bonamassa zien, maar zijn kwaliteiten komen hier slecht uit de verf. Voor mij een van de mindere songs van het album.

Door piano-introtje waan ik mij vervolgens voor even terug naar de jaren ’30 in een donker, sfeervol en rokerig café. Het blijkt ‘Jockey Full of Bourbon’ te zijn. Mijn persoonlijke favoriet. Alles klopt aan dit bluesnummer. Het begin, de sfeer, de afwisseling tussen het elektrische en akoestische. Heerlijk! Op en top bluesnummer en zonder meer een van zijn beste nummers ooit.

Na een kleine uitstap naar vroegere sferen, wordt ik wakker geschrikt door de felle gitaargeluiden van ‘Story of a Quarryman’. Opvallend zijn de twee gitaren, die elkaar prima aanvullen. Wel komt het op mij soms warrig en onnodig over. ‘Lonesome Road Blues’ is een kort en krachtig nummer, met een prachtige outro in de vorm van een solo.

De gevoelige kant van Bonamassa komt naar voren bij ‘Happier Times’. Door de drums en piano wordt een eigenaardige sfeer gecreëerd, versterkt door (wederom!) de afwisseling tussen akoestische en elektrische momenten. Hulde hiervoor Een song wat alle talent van Bonamassa etaleert. Dit geldt eveneens voor ‘The Great Flood’.

‘Feeling Good’ en ‘Funkier than a Mosquito’s Tweeter’ twee covers die meer dan het vermelden waard zijn. Voornamelijk 'Funkier than a Mosquito’s’ is een heerlijk swingnummer met een heerlijke flow waar je onmogelijk stil kan zitten.

'From The Valley' neemt je even mee naar het wilde westen. Leuk, maar ook niet meer dan dat. Vraag me af waarom dit op album staat. Het geeft geen enkele toegevoegde waarde mijn inziens. Gelukkig volgt As 'The Crow Flies' als een waardige afsluiter.

Met deze plaat bewijst deze muziekvirtuoos geen talent meer te zijn, maar een rijzende ster die alleen maar groter wordt. Origineel, verfrissend en afwisselend. Ook met dit album weer. Voor je het weet zit de trip erop en is de repeat knop weer ingedrukt om weg te dromen in de wonderschone wereld van Joe.

Wat is dit een steengoede plaat zeg. Joe Bonamassa is een zegen voor de blues. Hij weet er een eigen draai aan te geven en hij eert oude blueshelden op een waardige manier. Zo zijn de covers op deze plaat weer vol respect naar het origineel, maar Bonamassa zet het altijd naar zijn hand, en dat is knap. Ook het gitaarwerk is weer om van te smullen. Hij speelt de blues met een flinke teug rock en funk. Zijn kwaliteiten komen naar mijn mening het beste tot zijn recht in de slow blues nummers. De prachtige donkere en warme tonen van Bonamassa's gitaar sleuren je terug in de tijd en snijden door je ziel als zachte boter. Prachtig, meeslepend en intens. Dit wordt het beste duidelijk in het meesterlijke hoogtepunt "The Great Flood". Bonamassa is een artiest om te koesteren en hij bewijst dat de blues ook nu nog spannend kan zijn. Althans voor diegenen die het willen horen.

Heel dit album ligt lekker in het gehoor en vrolijke up-tempo (rock) nummers worden afgewisseld met mooie emotionele bluesy ballads.
Blij dat ik dit album op vinyl heb aangeschaft!

Mijn favorieten zijn: The Ballad of John Henry, Stop!, Feelin' Good & Funkier Than a Mosquito's Tweeter.

4 sterren zijn zeker op zijn plaats!