MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Sham 69 - Tell Us the Truth (1978)

mijn stem
3,27 (22)
22 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Punk
Label: Polydor

  1. We Got a Fight [Live] (2:29)
  2. Rip Off [Live] (2:17)
  3. Ulster [Live] (3:33)
  4. George Davis Is Innocent [Live] (2:17)
  5. They Don't Understand (2:23)
  6. Borstal Breakout [Live] (2:55)
  7. Family Life (2:13)
  8. Hey Little Rich Boy (1:42)
  9. I'm a Man (1:56)
  10. What About the Lonely (1:24)
  11. Tell Us the Truth (2:10)
  12. It's Never Too Late (2:03)
  13. Who's Generation (2:53)
  14. What Have We Got * (2:26)
  15. Borstal Breakout (2:08)
toon 1 bonustrack
totale tijdsduur: 32:23 (34:49)
zoeken in:
avatar van linxde1
4,0
Heerlijke meebrulpunk!

avatar van RonaldjK
3,0
Sham 69 behoorde tot de eerste Britse punkgolf en blijkens livekant 1 van Tell Us the Truth had de groep een vaste aanhang weten te vergaren: het publiek brult de teksten woord voor woord mee.
Wat klinkt is rudimentaire punk met gitaar-bas-drums, energiek en overtuigend gebracht. De groep kwam uit Hersham in Surrey, in de periferie van zuid-west-Londen. De groepsnaam verwijst naar graffiti in deze suburb, waarin aan het voetbalkampioenschap van Walton and Hersham F.C. in 1969 werd herinnerd. Niet gek is dan ook dat ook voetbalfans zich aangetrokken voelden tot Sham 69, waarbij automatisch ook skinheads.

De livekant is opgenomen in The Marquee en The Vortex; beide zalen programmeerden veel punk. De teksten zijn apolitiek en zoals in het bericht hierboven genoemd, gemaakt om luid mee te brullen. Luister eens hoe het publiek het na Borstal Breakout al zingend van de groep overneemt: je waant je op een voetbaltribune. Alleen hieruit al blijkt waarom Sham 69 dé grondleggers van oi punk waren.

Kant 2 is studio. Of vooral: huiselijk. In opener Family Life is er meteen een aanvaring met de moeder des huizes, zoonlief dreigt een pak voor de billen te krijgen als hij niet thuis blijft tot vader arriveert. In het intro van Hey Little Rich Boy klinkt iets terug van Apache van The Shadows, één van de onvermijdelijke liedjes die iedere beginnend gitarist kreeg te oefenen, wat kennelijk ook Dave Parsons was gebeurd. Met Whose Generation! wordt geknipoogd naar The Who's My Generation.
Ook deze plaatzijde komt stevig de boxen uit: geproduceerd door zanger Jimmy Pursey met producer Peter Wilson die door zijn werk met Sham 69 een goede reputatie opbouwde. Al met al een aardig debuut, waarbij de zanglijnen nogal eens samenvallen met de gitaarschema's.

Tell Us the Truth is op YouTube te vinden. Mijn reis door de albums achter mijn afspeellijsten kwam vanaf de tweede van The Jam en vervolgt na deze oerpunk bij een heel anders klinkend debuut: dat van Japan.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 00:20 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 00:20 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.