Bob Dylan - Greatest Hits (1967)

Dit keer ben ik het volledig eens met ricardo. Ik heb nooit veel gehad met Bob Dylan. Ik vind zijn liedjes vaak richting het 'zeurderige' of zoals hij formuleert slappe en zijn stem al helemaal niet krachtig en mooi. Muzikaal is het inderdaad erg karig. Ik heb het zeker geprobeerd, maar de klik is er niet. Deze vroege Greatest Hits is daar geen uitzondering op, hoewel dit nog het betere werk bevat: er staan een paar aardige nummers op. Ik kan de bijna mythische verheerlijking van deze man dan ook niet volgen. Volgens mij hijzelf ook niet.

Deze heb ik indertijd gekocht toen ik van een vriend wat Dylan had geleend en dacht: nou, met wat er op déze plaat staat kan ik wel toe, dan heb ik wel voldoende. Hoe ernaast kan een mens zitten? Overigens blijft dit een prima compilatie, in de zin dat hier louter hoogtepunten op staan (afgezien van al die andere bijna even verplichte hoogtepunten die er níét op staan), plus dat je inderdaad wel kunt zeggen: als je déze nummers al niets vindt, hou dan maar op. Of zijn er mensen die John Wesley Harding of Blood on the tracks of Time out of mind wèl goed vinden en Like a rolling stone en One of us must know niet? Ik kan het me niet voorstellen, maar wie weet... Hoe dan ook, als destillatie van de belangrijkste periode van de wat mij betreft grootste muzikant ooit kan ik toch niet om de maximale waardering heen :