J.J. Cale - Roll On (2009)

Toen hij het schitterende Naturally in 1971 uitbracht was ik verkocht.
Daarna kocht ik nog 4 opvolgende albums en ik genoot iedere keer weer van zijn met roots doordrenkte muziek. Tegelijkertijk vond ik 5 albums genoeg en haakte ik af. Ik kocht geen nieuwe J.J. Cale's meer.

Nu 30 jaar na dato is er dus weer een nieuwe Cale uit.
Tegenwoordig download je al dan niet tegen betaling en is het makkelijk om alvast een release te beluisteren voordat je tot een eventuele aanschaf overgaat.
Tot een aanschaf gaat het er niet van komen, want hoezeer ik hem ook bewonder, deze man treed in herhaling en zijn songs worden er niet beter op. De hele cd is geroutineerd geproduceerd, daar niet van. Zijn gitaarwerk is wederom prachtig en toch het raakt me niet.
Dat doet Naturally, zijn meesterwerk nog steeds wel.

Niets nieuws onder de zon met dit album. Maar wat blijft die man toch mooie, goede, nummers schrijven. En dat is, wat mij betreft, uiteindelijk wat telt. De 70 voorbij maar het is er op geen énkel vlak aan te hoor. Ik wacht ongeduldig op zijn volgende plaat!

0,5*meer

-> 4,5*

toppers hierop zijn Roll On, Old Friend en Donw to Memphis.