Human Drama - Feel (1989)

John Indovina van Human Drama heeft een voorliefde voor artiesten als o.a. David Bowie.
Op dit album zou ik haast willen beweren dat hij ongetwijfeld ook liefhebber van The Mission moet zijn!
Dit debuut klinkt hier en daar iets rauwer dan de latere albums van dit gezelschap, alhoewel dat een gevaarlijke term is want het blijft allemaal nog heel erg lief af en toe. Hier haalt Indovina wat meer uit met zijn stem en doen sommige uptempo gedeelten gewoon denken aan het opjutterige dat The Mission ook heeft.
Human Drama ziet zichzelf graag als een gothic band maar zelf vind ik dat niet helemaal de lading dekken.
Indovina is goed in het schrijven van catchy nummers met regelmatig melancholische randen: dank aan de strijkers.
Opvallend dat deze site zo weinig liefhebbers kent want er moeten toch echt wel wat meer belangstellenden aanwezig zijn hier. Kwestie van even wakker schudden: bij deze dan maar!

Deric ontwaakt.

Inderdaad een prima album, en die verwijzing naar The Mission hoor ik zeker muzikaal hier in terug.
Vreemd genoeg moet ik ook aan de Fish rijke periode van Marillion denken (en zelfs aan de Gilmour sound van Pink Floyd).
De zang heeft ook veel weg van Live (Ed Kowalczyk).
Soort van symfonische gothic.
Hier ga ik zeker meer van horen.

Bedankt aERo voor het wakker schudden.

*slaakt zucht van verlichting*

Dan heb ik het toch goed ingeschat deric

Absoluut.
Mooi sfeervol album.

En vandaag voor 3 Euro kunnen scoren.

Dat is geen geld voor zo'n fijn plaatje

Op Pinups staat trouwens een zeer geslaagde cover versie van Love Will Tear Us Apart, mooier dan die van Swans en die Susanne met haar magische orkestje.

Daar staat ook het schitterende Heaven Stood Still van Mink DeVille op (naast vele andere uitstekende covers).
Sowieso kan ik deze band van harte aanbevelen. Maar weinigen die er mee bekend zijn op deze site helaas.

Dit album staat nu in de aandacht op dit topic - kom kijken en luisteren!

.......ook zo'n album die ik eens op de gok heb gekocht.
Eerlijk gezegd ben ik niet echt onder de indruk van dit album. Niet slecht, maar niet imponerend genoeg om me te raken.
Wat me verrast overigens is dat er mensen zijn die de Mission hierin horen. Die bevinding is schijnbaar aan mij voorbij gegaan.
Er is wél één nummer waar je me voor wakker maken kan: 'There is only you'. De wanhoop die de zanger probeert uit de dragen is iets waarin hij meesterlijk de vlag hijsen mag. Want dat nummer, en de wijze gezongen, gaat echt door merg en been. Alleen al voor dat nummer is deze mij ruimschoots de moeite waard.

Ik ben nog wakker.
Ja, ik heb hem ook.
Ooit eens gekocht voor 5 gulden.
Ik denk dat deze John Indovina met zijn mooie dramatische, breed uitwaaierende, toetsen- gitaar-newwave een jaar of 7 te laat kwam, om in de vaart der volkeren te worden opgestoten.
Beetje gothic ook wel ja.
Mooi album, kom er nog op terug.

Leuk dat deze artiest weer eens aangehaald wordt, ik heb 3 albums van hem in bezit, met telkens weer een ander geluid.

Ik heb toevallig ook de eerste drie.
Zal ze weer eens allemaal af en toe de CD-speler inschuiven. En dan bevindingen.

Ik heb deze, The World Inside en Solemn Sun Setting.

Vandaag sinds een hele tijd weer eens gedraaid, was meteen weer helemaal in oude sferen. Fantastisch album, staat geen slecht nummer op en vooral het gitaarwerk is SUPER!

En geproduceerd door Ian Broudie (Wild Swans, Care), de plaat klinkt ook erg goed.

Inderdaad een fantastisch album met grootse, meeslepende nummers. Een soort van symfo gothic zegt iemand hierboven en dat klopt wel zo'n beetje. En The Mission hoor ik er ook wel een beetje in.
Goede zanger en mooi uitwaaierend gitaarspel en liedjes die beklijven, waarvan de beste zijn I Could Be A Killer (zo meeslepend), The Waiting Hour, de prachtige afsluitende ballad There Is Only You en een gloedvolle uptempo cover van Old Man van Neil Young.
En alles klinkt ook nog eens een keer fantastisch.
Geen zwak nummer te bekennen.