Delain - April Rain (2009)

Die moet ik hebben!

Ik ook!

Hier ben ik wel benieuwd naar. Lucidity vond ik best goed, maar het was niet echt een blijver, en ik denk dat dit album erg goed of niet goed is (zomaar een gevoel eigenlijk). We zullen zien!

Weer een hoop gothic-cliché's op een hoopje. Het klinkt desondanks best goed. Twijfel nu tussen 3* en 3,5*.

Toch een 3*. Het is een mooi geheel, mooie sound, fijne instrumentatie en een hemelse stem (en zangeres). Het album was er echter niet op achteruit gegaan wanneer het iets was ingekort. Nu krijg ik nog wel eens het gevoel dat ik dingen al eerder gehoord heb. Dit is jammer want de overige driekwart van de songs is sterk. Ik kan me voorstellen dat de liefhebber hier zo een hele of halve stem meer tegenaan knalt.

Het stelt mij teleur. Ik had meer verwacht van Westerholt en kornuiten... Neemt niet weg dat Wessels een prachtige stem heeft.
Voor een goede recensie;
Progwereld

Ik vond Lucidity best goed, ook al was dat niet echt een 'eigen' album door de vele gasten (o.a. Liv Kristine, George Oosterhoek, enz.). Ik ben erg nieuwsgierig naar deze.

Recensie op Zware Metalen

zodra 'ie bij ons van de frontpage af is post ik 'm hier ook

Hier een 3* en daar een 79/100? Oh ja juist, objectiviteit.

Zie de cijfers onder mijn recensies niet als vertegenwoordigend voor de review. Op ZM baseer ik het cijfer natuurlijk allereerst op mijn eigen waardering, maar daar speelt het in tijd en ruimte plaatsen ook een rol. Op musicmeter baseer ik mijn cijfer vooral op hoe veel lol ik (als gewone luisteraar) eraan beleef een plaat op te zetten. April Rain zou dan ook een 3,5* krijgen, maar aangezien ik 'm waarschijnlijk slechts sporadisch weer opzet haal ik 'm een halfje naar beneden. Doe ik wel vaker met albums die best die 3,5* verdienen, maar toch iets hebben waardoor ik niet de drang heb om ze snel weer op te zetten.

Word onderhand een beetje moe van al die metalgroepjes waar een dame de vocalen doet. Oh ja en die worden dan meestal met de mantel der liefde bedekt door de heren en dames recensenten. Van enige objectiviteit is derhalve geen sprake. Jammer!

Mijn recensie niet
post 'm hier ook even

We weten het natuurlijk allemaal; innerlijke schoonheid telt. Wil je er niet aan geloven dan word je wel met je neus op de feiten gedrukt. Zo zijn cd-hoezen met charmante dames op de voorkant vaak best prettig om naar te kijken, maar is het tevens vaak compensatiemateriaal voor een matige inhoud en ook niet onregelmatig een reden voor verder onverklaarbare populariteit. Gelukkig is April Rain zo slecht nog niet.

Zoals elke liefhebber van het genre behoort te weten, gooide een belangrijke Nederlandse representant van het gothicgenre (After Forever) recentelijk de handdoek in de ring. Als er een moment is voor Delain om die lege plek in te nemen, is dat nu. Gaat dit gebeuren? Ik juich niet te vroeg. Ik heb After Forever altijd gezien als een band van een zekere kwaliteit, en ook de land- en genregenoten van Epica hebben sinds hun laatste plaat mijn volledige respect, en al bij de tweede luisterbeurt van April Rain is eigenlijk al duidelijk dat Delain (nog) niet de capaciteit heeft om in de voetsporen van de zojuist vergane grootheid te treden.

Doch het zou niet eerlijk zijn April Rain af te rekenen op grond van een vergelijking met After Forever. Het schijfje bevat namelijk kwaliteit die voor uw recensent heus niet alledaags is, al zou driekwart van onze redactie er het liefst hun laatst gegeten maaltijd over uitgieten. De plek van Delain is, wellicht voorlopig, wellicht definitief, er een die onvergelijkbaar is met die van eerder genoemde landgenoten. Delain maakt namelijk geen progressieve of technisch hoogstaande metal met invloeden van Timboektoe tot aan Verweggistan. Wat je krijgt is gothic rock met een lichte, symfonische metalsound, die volgens het boekje vrij voorspelbare maar best genietbare stukjes voorschotelt, ingezongen door een zangeres die haar stem tot in de puntjes lijkt te beheersen. Het vocale werk is dan ook absoluut het element dat deze plaat het beluisteren waard maakt, en biedt voldoende afwisseling door middel van gastoptredens van Nightwish-zanger Marco Hietala en een mooie gruntpartij van gitarist Ronald Landa in Virtue and Vice.

Nee, Delain maakt geen tijdloze klassieker met April Rain, maar het lijkt daar ook niet op te doelen. Misschien komt die plaat er ooit nog, maar tot die tijd functioneert de band uitstekend als leverancier van catchy maar goed in elkaar stekende gothic rock/metal.

Ik denk dat zowel ik als Andnino niet echt heel enthousiast zijn over het nieuwe album, maar als je objectief luisterd, moet je in mijn opinie wel tot de conclussie komen dat de zangeres een sterk visite kaartje heeft achtergelaten.

En wordt de gothic scene altijd met de mantel der liefde bedekt?

ik denk eerder de ander kant....

Je kunt veel zeggen over Delain, maar die zangeres doet hier echt uitstekend werk!

Bij sommige winkels, in ieder geval de mijne, te koop met gratis T-Shirt

dit album verschilt veel van het debuut delain is een rustigere kant opgegaan maar zeker geen slecht album

charlottes stem is heel erg vooruit gegaan. Klinkt prima, leuk cdtje

Goeie cd.
De aftrap 'April Rain' belooft alvast veel goeds. En nergens stelt deze cd eigenlijk teleur.
Goeie stem van Charlotte, en ook instrumentaal vind ik het erg sterk.
En natuurlijk niet vergeten te vermelden dat ik de nummers met Marko Hietala ( geweldige zanger ) door zijn inbreng het tot een nog net iets hoger niveau weten te brengen.
Deze band zou ik eigenlijk eens live moeten zien, lijkt me wel interessant.
Mischien dat ik het debuut van Delain ook nog eens aanschaf.

Net als bijvoorbeeld Autumn blijft Delain in de marge opereren. De aansluiting met Epica en Within Temptation lijkt nog iets te hoog gegrepen op dit moment. Delain stelt met dit tweede album niet teleur, maar het is ook niet de verrassing van 2009. Daarvoor wordt er te weinig toegevoegd aan de sound van het debuut. Toch heeft met name de zangeres zich verbeterd en dat biedt persectief.

Tot in de puntjes verzorgde gothic rock met uitsluitend mooie liedjes. Iets te glad geproduceerd wellicht en het had wel iets harder mogen rocken, maar het geheel klinkt zo fraai dat ik dit op de koop toeneem. Van de mannelijke gastoptredens was ik niet zo gecharmeerd (vooral niet in de hoge uithalen), maar de zangeres doet het uitstekend. Lekker bombastisch album met mooie melodielijnen en fraai ondersteunend gitaarwerk.

Het titelnummer pakte mij vrijwel direct. Vond ik hun vorige album best leuk, na meerdere malen luisteren wordt vooral dit album beter en beter. De nummers zitten alle 12 prima in elkaar en Charlotte beheerst de zang idd tot in de puntjes. Echt perfect, ook in duet met de heren. 2 persoonlijke minpuntjes, het album is wellicht ietsje aan de gepolijste kant waardoor het ook een tikkeltje pop klink. Daarmee wellicht weer iets meer toegankelijk voor een breed publiek, tenminste indien ze die weten te bereiken. Op gitaargebied, prima werk maar vrijwel geen spectaculaire solos en loopjes...maar da's wellicht mijn persoonlijk gemis. Een dijk van een album!

Ik zag ze vandaag op Fortarock. Ik had eerst niet echt iets met Delain, ik vond ze te pop achtig, maar eenmaal live is het toch echt metal die de boventoon voert. Zo heel af en toe komen er zelfs grunts voorbij die overigens goed uitgevoerd worden. Lucidity vond ik niet veel aan, beetje standaard allemaal. Als je Delain eenmaal live ziet met de nieuwe nummers raak je toch wel onder de indruk. Voor mij in elk geval genoeg redenen om April Rain eens te gaan kopen in de winkel. Echt een geweldig concert was het. Charlotte zingt live echt enorm goed en spatzuiver.

Gewoon een goede opvologer van Lucidity. Eigenlijk nergens een slecht nummer, de kwaliteit constant over het gehele album. En wat hebben we toch een boel goede zangeressen in ons kikkerlandje, en Charlotte is daar eentje van.

De opvolger van Lucidity en een waardige! Het album start met April Rain dat gelijk laat horen dat Delain een richting heeft gekozen die tussen Rock en Metal zit. Ik ben blij dat de gastoptredens weg zijn op Marco Hietala na, die de nummers waarin hij zingt iets extra's geeft erg goed! Grunts komen maar heel zelden voor en ook op de goede momenten dus dat is ook voor elkaar. Zoals ik al eerder zei Delain heeft een richting gekozen, eindelijk hebben ze een eigen geluid die erg goed ligt. De stem van Charlotte is een stuk beter dan op Lucidity, waardoor de nummers meer gevoel hebben. Allemaal goed werk dus. Er is maar één minpuntje: Een klein beetje meer variatie, er zit wel variatie in alleen het had wat meer gekund. Soms neigt April Rain één brei te worden, maargoed dat is maar één klein minpuntje, voor de rest is dit album erg goed bevallen!

TOP !

Ik hoop dat Marco Hietala blijft, want Delain is voor mij de ware nieuwe Nightwish. Sterke nummers, lekker toegankelijk, modern en vast een blijver.

Nou, dat vind ik wel heel veel eer. Ik vindt dat er nog wel aardig veel verschil zit in de speelstijl van de band.

beide singles vind ik toch wel goed. deze soort muziek blijft me wel boeien, ook al is een album vol weer iets teveel van hetzelfde..

Inderdaad een goed constante CD, helaas wat minder gevarieerd dan Lucidity. Daardoor deze een half puntje minder,

Ik vind deze plaat toch wel wat minder dan hun vorige. Je hoort dat ze een groter publiek aan willen spreken, het geluid is heel wat meer pop achtig dan hun vorige plaat, waardoor deze toch wel wat minder is dan hun 'debuut'.

Ik vind dit hun minste album. Nog steeds wel aangenaam, maar het doet mij minder. Ik vind de nummers een beetje standaard. Ze springen er niet uit voor mij. Het roept niks op. Geen emotie, geen zaligheid enzovoorts. Volgens mij had ik het vroeger ook al eens geprobeerd en toen beviel het mij ook niet zo. Maar nu wel al een stuk beter. Misschien verwachtte of hoopte ik dat het meer in de lijn van Within Temptation en Evanescence zou liggen (die ik beide fantastisch vind), maar dit is heel wat anders.

De leukste nummers zijn Invidia, Start Swimming en I'll Reach You.

Het album April Rain van Delain, uitgebracht in 2009, is een krachtig statement in de wereld van symfonische metal, een genre dat wordt gedomineerd door zwaargewichten als Within Temptation en Nightwish. Delain, onder leiding van toetsenist Martijn Westerholt (voorheen van Within Temptation), heeft met dit album een formidabele plaats in het genre veroverd door hun unieke mix van melodieuze kracht, emotionele diepgang en technische vaardigheid.

April Rain kenmerkt zich door sterke melodieën die de luisteraar onmiddellijk bij de keel grijpen. En dat komt vooral ook door de indrukwekkende zang van Charlotte Wessels. Haar stem is zowel krachtig als expressief, in staat om de dynamische bereiken van de muziek met gemak te bereiken, van de meest delicate passages tot de meest explosieve hoogtepunten.

Een van de onderscheidende kenmerken van April Rain is het gebruik van strijkers (of de illusie daarvan), die een prachtige, vaak ontroerende laag toevoegen aan de muziek. Het draagt bij aan de algehele sfeer van het album, waardoor een gevoel van grandeur en emotie ontstaat dat perfect past bij de thema's van verlangen, verlies en hoop die door de teksten heen lopen.

Start Swimming en Lost zijn twee tracks die bijzonder opvallen op het album. Start Swimming is een dynamisch nummer dat met zijn pakkende melodie en krachtige uitvoering tot mijn favo's behoort. Het nummer weerspiegelt het kenmerkende geluid van Delain, waarbij krachtige gitaren, meeslepende toetsenpartijen en emotionele zang samenkomen in een meeslepend geheel. Lost, daarentegen, is een iets meer introspectief nummer dat de prachtige vocale kwaliteiten van Wessels benadrukt, ondersteund door een rijke instrumentale achtergrond die de luisteraar raakt.

Wat April Rain zo memorabel maakt, is de balans die Delain vindt tussen de agressie van metal en de melodische schoonheid van symfonische muziek. Binnen het genre is dit album een frisse en opwindende bijdrage, waardoor Delain terecht kan wedijveren met de grootste namen in symfonische metal.

Voor zowel liefhebbers van het genre als nieuwkomers biedt April Rain een toegankelijke en toch diepgaande luisterervaring. Het is een album dat met elke luisterbeurt groeit.

Eerder verschenen op www.jorros-muziekkeuze.nl