Keef Baker - Pen Fifteen (2009)

Nog geen berichten bij de nieuwe Keef? Ik ben alvast vet benieuwd!! Een dubbelaar zo te zien.

Tsjonge, het is geen regen van interessante releases dit jaar meer, maar een ware storm. Ook deze aan het lijstje vastplakken.

Daar sluit ik me helemaal bij aan jkbb!
Redeye niet geluisterd, maar the Widness Year vind ik geweldig, dus ik zal deze toch eens moeten blijven volgen.
Enig idee wat de bedoeling of het concept van Light City is ?

Lek

What's up met die songtitles trouwens.. 'Big dick bricks covered in Sick' en 'Sugar daddy for shemale'..... :S Anyway, 1 luisterbeurt van cd 1 achter de rug. Bevalt toch redelijk goed weer, de eerste paar nummers moest ik even slikken. Maar ik denk dat een paar luisterbeurten wonderen doen voor deze, Redeye sprak me ook niet gelijk aan. Cd 2 heb ik nog even tegoed!

cd2 is een soort mix die weer moet geven wat je kan verwachten van keef baker live. daarmee is cd2 ook een stuk leuker dan cd1, want die is weinig verheffend, een beetje suffig zelfs.

Ben nog lang niet aan het einde van m'n eerste luisterbeurt, maar ik kan nu al zeggen dat ik dik tevreden met de nieuwe van meester Baker. Klinkt tot nu toe lieflijker en is wat trager dan diamant 'The Widnes Years' met opvallend veel gebruik van gitaar en symfonie-achtige melodieën, maar is niet minder prachtig. Mr. Snugglebunny's Happy Paradise Is Slowly Turned Inside Out is ronduit geniaal. De titel spreekt letterlijk boekdelen. Gaat een hoog cijfer uitrollen.

De eerste cd vind ik knap slecht. Die schreeuwerige gitaren zijn funest voor het ruwe sfeertje dat Keef op vorige releases zo sterk met electronische geluiden hoog hield. Lijkt nu soms wel Drumcorps of iets dergelijks. Tweede cd is beduidend beter, maar ook niet helemaal op niveau. Jammer!

Inderdaad, de 1e is me behoorlijk gaan tegenstaan, en haalt nergens het niveau van voorgaand werk. Het gaat er vooral niet voorbij.. De 2e cd is al beter, maar veel te recht toe recht aan, weet nergens diep door te dringen. 3.5* grote kans op lager. Jammer.

ik begin met een eigenlijk zelfs magere 3*, ik weet niet zo goed wat ik hiermee moet. Die gitaren bevallen me allerminst, soms herken ik een typisch Keef geluid maar de overhand is gitaar, wat dreunerig, mwah... krappe 3 voor nu.

Vooral het begin van Getting Older is 100% amateurisme. Open fruityloops, kies voor de synth 'razor lead' en sla een paar toetsen aan. Voila

Ik denk dat we binnenkort een album van KampF op deze site mogen verwachten, zijn opinie vraagt naar meer

Ik heb alvast een leuke titel voor dat super album, KampF introduce,: De beste stuurlui staan aan wal

Haha. Ik maak wel eens muziek ja, maar dat is dan weer veel te slecht om op MusicMeter te plaatsen. Als ik ooit beroemd word krijg jij het eerste exemplaar, maar die kans is 0,1%

Daar hou ik je aan, ik ben nu al nieuwsgierig

Je vraagt je soms wel af wat er allemaal in die koker woelt van Keef.
Het contrast tussen gedsjengel en pure electronics kan haast niet groter zijn op een album.
Dead End : wat is in hemelsnaam de bedoeling van het begin?
Waarom moet dat herhaald worden?
Ik kan er geen touw aan vast maken.
Als ik dan Mintymart Overdraft hoor - tsja ik bedoel - kan ik er met mijn verstand niet bij hoe iemand zoiets kan maken na vb Dead End te hebben gehoord.
Mintymart Overdraft is voor me misschien wel de beste track die ik van Keef heb gehoord.
Die licht melancholische ondertoon, alles is hier zo nauwkeurig uitgevoerd, zo fijn uitgespeeld.
Kortom verzorgd worden door een engel.
En het gevoel dat het geeft is niet te onderschatten.
Ietwat als een moeilijke beslissing waar je doorheen moet.
Door de mistige grot.

Vind dit een van de lastigste albums van de laatste jaren.

Al talloze keren geluisterd. Tijdens het luisteren glijdt het album vaak wat weg. Er zitten niet echt nummers in die echt de aandacht opeisen. Als ik dan wat nauwkeuriger luister komen er toch weer hele mooie delen aan het licht. Stukken van tracks, halve tracks, de eigen remixen binnen Light City. En als ik dan nog een keer luister zijn ze weer weg.

En zo blijft het album continue op en neer zwelken. Wat lastig grijpbare muziek, die toch ook weer niet zo apart of vreemd aandoet. Elke keer als ik hem finaal op wil bergen hoor ik weer leuke dingen, elke keer als ik er echt voor ga zitten laat het album mij weer helemaal los.

3.5* dan maar? Of zoiets.