Bauhaus - Burning from the Inside (1983)

Schitterend album! Helaas hun laatste studioplaat...

maar: er is goed nieuws, na dit reeds aangekondigd te hebben tijdens hun reunie tour in 1998, komt her er nu écht van....

EEN NIEUWE PLAAT OP KOMST!!!!

Dit vind ik de minst goede van Bauhaus, maar nog steeds een 3,5 waard. Antonin Artaud en She's In Parties zijn klasse. Het nummer "Burning from the inside" is op zich ook zeker niet slecht maar ze mochten het nummer toch 3 minuten inkorten van mij.. Op de rest van de nummers is Peter Murphy weinig te bespeuren wat ik als negatief beschouw maar qua muziek vind ik de andere nummers ook van een lager niveau. Dat Bauhaus maar snel arriveert met die nieuwe plaat!!

She's in Parties is natuurlijk
Puur jeugdsentiment!!!

Verder vind ik dit zeker geen slecht album van Bauhaus, beter dan The Sky's Gone Out in ieder geval.

Naast de door MartinoBasso genoemde hoogtepunten vind ik ook Honeymoon Croon en Who Killed Mr. Moonlight heel sterk!

4*, maar ook niet meer. De twee eerste albums blijven de beste!

Duidelijk te horen dat de band hier al uit elkaar aan het vallen was. Nummers die door Murphy worden gezongen en "de rest". Waarbij de Murphy-nummers het beste zijn en ook beter aansluiten bij vorige CD's.

She's in Parties is by far het beste nummer.

Toch wel een zeer sterk album met de nodige inhoud. She's in Parties springt er toch wel bovenuit en is een goede introductie voor het op het eerste gezicht stabiel ogende album (hoewel die bassolo op het eind van mij wel weggelaten mocht worden). Toch wel vrij experimenteel dus ik heb de nodige begrip voor mensen die hier van moeten kotsen. Who Killed Mr. Moonlight is een goed voorbeeld van de fundamenten die rond het album gebouwd zijn en vervelen zeker niet. Eigenlijk zou ik alleen Burning from the Inside kunnen aanwijzen als een bridge to far, maar deze mannen hebben hiermee toch wel een waardig afsluit kunnen geven. Chapeau!

Tja, het titelnummer. Het idee is aardig, maar het is veel te lang uitgesponnen, waardoor het danig gaat vervelen. Tot 4 minuten terug gebracht was het een goed nummer geweest.

Wat staan hier toch een paar juweeltjes op, King Volcano, Who Killed Mr. Moonlight en Kingdom's Coming. Werkelijk prachtig!!

Wat een sfeer zet dit album neer en voor mij is Bauhaus toch ook echt het beste in het maken van albumhoezen. Wat hebben ze toch prachtige hoezen gemaakt.
Voor mij het beste album van Bauhaus. Het album opent perfect met she's in partys en ook antonin artaud is geweldig ( afgezien van dat schreeuwerige einde). Who killed mister moonlight is alsof je in een donker bos alleen loopt, opzoek naar een uitweg. Slice of life mag er ook wezen, heerlijk bombastisch. Van begin tot eind sleept het je mee in een soort horrorfilm met magische dingen die te gebeuren staan.
Gothic in een woord, dit album: burning from the inside. Er zijn maar weinig bands die sfeer zo goed kunnen neerzetten als Bauhaus
5/5!!

Best een aardig album,dit vierde en destijds voorlopig laatste van de formatie Bauhaus.De band begon toen al een beetje uit elkaar te vallen,terwijl ook de inbreng van zanger Peter Murphy,mede door ziekte een stuk geringer was dan we gewend waren.Al voor de officiële release datum van Burning from the Inside had de band hun afscheidsconcert al gegeven.
De plaat blijft een beetje hangen op het niveau van voorganger The Sky's Gone Out,maar haalt het niet bij de twee eerste albums van de Gothic formatie uit Northampton,Engeland.
Aan de fantastische en ook op single verschenen opener She's in parties lag dat in ieder geval niet want dat nummer behoort tot de beste die Bauhaus ooit uitbracht.Wat volgt zijn vrij veel rustige en wat meer experimentele nummers die Burning from the Inside wel wat veelzijdiger maken maar niet allemaal even goed geslaagd zijn.Antonin Artaud en Slice of life zijn hier de beste.Bonuspunten zijn er nog voor het sfeervolle geheel en de fraaie productie.
Ik zou trouwens de voorkeur geven voor de uitgebreidere versie van de plaat,heb je er de schitterende single Lagartija Nick nog bij.
Goed.

Vergeet ook Sanity Assassin niet, dat was een afscheidssong die destijds alleen aan de fanclub werd gegeven. Puik nummer.

Beter ga je het niet krijgen qua gothic rock op zn puurst

She's in Parties heb ik nog in de lange uitvoering op een maxi-single staan. Die is even mooi ontsnapt aan de vinyl-opruim-bui-van-tig-jaar geleden. Super! Blij mee! De rest van dit album doet mij echter niet veel.

Ik vind het persoonlijk de zwakste Bauhaus uit de jaren 80. Je hoort dat de band al uit elkaar aan het vallen is. De nummers met Peter Murphy op zang klinken het meest als de oude stijl Bauhaus, en die zijn wat mij betreft ook het best.

She's In Parties is echt een Bauhaus klassieker. Op de 12" gaat het instrumentale stuk nog een hele tijd door.

She's in Parties behoort samen met In The Flat Field en Bela Lugosi's Dead tot de sterkste nummers van Bauhaus. Dit album doet me niet veel.

Hmmm apart. Ik vind juist dat ze hier de perfecte balans hebben gevonden. Geen een filler.
Antonin en lagertij nick bijv, ook geweldig toch ?

Grappig, Antonin Artaud en Lagartija Nick zijn typisch die oude stijl Bauhaus. Lagartija Nick is bovendien een bonustrack, want oorspronkelijk alleen op single en 12" uitgebracht.

Nee, luister eens naar Mr. Moonlight of Hope. Dat klinkt toch heel anders dan bijv. In The Flat Field. Waarmee ik niet zeg dat dat slechte nummers zijn. Mr. Moonlight is OK, Hope vind ik niet veel aan.

haha dan gebruik ik de verkeerde voorbeelden
Vind mr moonlight bijv een van hun beste nummers. Sws top 5.

Goed lezen, he. Ik zeg niet dat Mr Moonlight slecht is, ik vind het een nummer dat heel anders klinkt dan andere Bauhaus nummers. Het klinkt als een andere band.