menu

Josef K - The Only Fun in Town (1981)

mijn stem
3,71 (36)
36 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Postcard

  1. Fun 'N Frenzy (2:06)
  2. Revelation (4:17)
  3. Crazy to Exist (2:59)
  4. It's Kinda Funny (3:30)
  5. The Angle (2:43)
  6. Forever Drone (2:01)
  7. Heart of Song (2:54)
  8. Sixteen Years (2:32)
  9. Citizens (3:01)
  10. Sorry for Laughing (3:13)
totale tijdsduur: 29:16
zoeken in:
avatar van Reint
4,5
Heb hier ooit eens iets over gelezen in OOR. Klonk erg interessant!

avatar van freddze
4,5
Het zou nog interessanter zijn mocht je ons ook nog kunnen vertellen wat je er nou precies over gelezen hebt in OOR

avatar van Reint
4,5
Oh, dat wat was een recensie van een reissue. Schijnt bands als Franz Ferdinand heel duidelijk hebben te hebben beinvloed. De omschrijving van de muziek maakte mij heel benieuwd, ik heb alleen geen idee hoe ik eraan kan komen.

Eigenlijk gewoon wat yeahyeahyeah hier zegt: http://www.musicmeter.nl/album/64637

Vergeten pareltje - songs korter dan kort: 10 in een krap half uur. Klein beetje ADHD-effect, maar wel to-the-point en puntig strak. Paul Haig was de frontman en die is solo verder gegaan.

Franz Ferdinand wordt genoemd; maar daar zit minder pit en melancholie in; vergelijkbaar qua strak en hoekig gitaarwerk.

Uit dezelfde Postcard-stal (label) kwamen Aztec Camera en Orange Juice en ook die klinken niet verkeerd. Edwyn Collins (OJ) heeft een beetje soulvolle, melancholieke stem.

avatar van jellorum
Sorry for Laughing is werkelijk een geniaal nummer...

Zie dat je Postcard-platen op vinyl vindt - amai!

Sorry for Laughing - ik denk wel eens dat Franz F. het hier heeft afgekeken.

avatar van jellorum
Nog zo'n ontdekking van vorig jaar.

Hier ga ik ook op zoek naar Entomology, waar je dit album en een hele trits andere nummers krijgt...

deze origineel vinden zal wel een onbegonnen werk zijn..

alleen maar goede nummers, zelfs het rustige It's Kinda Funny heeft nog iets van dat gejaagde, drammerige..

waarom zou men naar hedendaagse klonen luisteren als je met oa deze plaat the real thing krijgt..en inderdaad de melancholie vind ik niet terug in deze tijd...

avatar van yeahyeahyeah
4,5
Het enige officiële album dat Josef K ooit uitbracht. Sorry for Laughing is een treffende omschrijving voor de muziek van dit illustere gezelschap. Waar Joy Division slechts kan treuren om alle ellende en duisternis, kan Josef K er op de één of andere manier nog wel de humor van inzien. Wat mij betreft vormt deze band het absolute hoogtepunt van de (post-)punkgolf.

Dit album bevat een aantal fantastische tracks, zoals het buitenpans swingende Heart of Song en het waanzinnige 16 Years. Maar je doet jezelf tekort als je je beperkt tot dit halve uurtje. Eind 2006 is er een album uitgekomen dat hun totale oeuvre omvat. Entomology is zonder meer een aanrader als The Only Fun in Town je bevalt.

CornelisV
Beetje Gang of Four-ish, maar dan wat minder "scherp". Klinkt lekker zo op het eerste gehoor, maar eens wat vaker aanzetten!

CornelisV schreef:
Beetje Gang of Four-ish, maar dan wat minder "scherp". Klinkt lekker zo op het eerste gehoor, maar eens wat vaker aanzetten!


Nee niet echt, Gang of Four is hoekiger, funky, bovendien geëngageerder (qua thematiek), dit is meer neurotische introversie, rusteloos, de moderne opgejaagde stadsmens.

Josef K probeert ons nergens van iets te overtuigen, doet alleen kond van de stemmingen van een grotestadsmens. Dit hele album heeft iets gejaagds, al blijft het wel poppy - ze deden regelmatig concerten samen met Orange Juice (ook op het fameuze Schotse PostCard-label); andere labelgenoot Aztec Camera maakte al ras lievere muziek, denk richting Lloyd Cole & The Commotions.

avatar van Chronos85
Zou je deze band kunnen bestempelen als een soort van Engelse tegenhanger van Talking Heads? Dat gejaagde, dat ritmische, die thematiek. Dit klinkt alleen wat groezeliger en wat meer punky i.t.t. het meer poppy geluid van Talking Heads. Niet voor niets is dit rond 1980 niet bij een groot publiek aangeslagen...

Chronos85 schreef:
Zou je deze band kunnen bestempelen als een soort van Engelse tegenhanger van Talking Heads?


Nee, zie hieronder.

Chronos85 schreef:
Dat gejaagde, dat ritmische, die thematiek. Dit klinkt alleen wat groezeliger en wat meer punky i.t.t. het meer poppy geluid van Talking Heads.


Talkings Heads is echt *niet* poppy - eerder neurotischer, gedrevener dan dit. De eerste twee/drie TH-albums hebben manische (neurotische) elementen die je hier tevergeefs zoekt. Op de eerste drie platen van XTC vind je daar meer van terug. Talking Heads zijn ook beduidend cynischer ("Don't Worry 'bout the Goverment") dan Josef K. De ritmesectie speelde ook een grotere rol bij Talking Heads - zelf een 'gekke' song als Psychokiller ("don't touch me I'm a real live wire") drijft voor een groot deel op de bas. Josef K is introverter, meer het kleine leed.

Chronos85 schreef:
Niet voor niets is dit rond 1980 niet bij een groot publiek aangeslagen...


Da's juist het tragische - het is nooit echt bij een groter publiek aangeslagen: de single-release en het album op Postcard is net als alle Postcard-single-releases (o.a. Aztec Camera, Orange Juice) een gezocht item; dit album vind je zelden onder de 20 GBP - en da's een aardige indicatie van de populariteit of de relatieve zeldzaamheid.

Later door de populariteit van o.a. Franz Ferdinand (Abraham en mosterd) werd dit weer opgepakt.

avatar van Chronos85
Dank voor de toelichting! Ik klikte eens op het label en het viel me op dat er bijna geen releases zijn, dit is zelfs de enige uit de hoogtijdagen, de jaren tachtig... Hoe zit dat precies?

Postcard was een indie-label (Schots) dat net als sommige andere indie-labels als een soort "incubator" (zeg maar couveuse optrad): een band kreeg een platencontract voor een of meer singles om vandaaruit snel een platencontract bij een 'major' of sub daarvan te verwerven; verg.het zgn Fast-label (Earcom series), waarop bijv. ook Human League en Joy Division opnames hebben gemaakt.

Als je naar www.discogs.com gaat en zoekt op Postcard - het label heeft als logo een trommelende kat - , kun je alle releases op Postcard zien. Orange Juice en Aztec Camera (beide heel fijn en dus warm aanbevolen) hebben nooit een album uitgebracht op Postcard, maar op Polydor en Rough Trade.

Hoofdstuk 18 van het boek van Simon Reynolds (Rip It up and Start Again) gaat over Postcard.

avatar van Chronos85
Ja dat is waar, ik heb het even weer nagezocht. Heb het boek en was toen al geïntrigeerd geraakt. Ik ken Orange Juice al van Falling and Laughing maar Aztec Camera is voor mij nog onbekend. Fijn luistervoer voor de vakantie lijkt me!

Chronos85 schreef:
Ja dat is waar, ik heb het even weer nagezocht. Heb het boek en was toen al geïntrigeerd geraakt. Ik ken Orange Juice al van Falling and Laughing maar Aztec Camera is voor mij nog onbekend. Fijn luistervoer voor de vakantie lijkt me!


Aztec Camera heeft een gunstig geprijsde "Best of" - van Josef K is er een hierboven genoemde verzamelaar met veel extra's. Orange Juice heeft iets soft funk in zich, Aztec camera gaat meer richting folkrock - ik noemde al Lloyd Cole als vergelijking.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:52 uur

geplaatst: vandaag om 18:52 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.