Heart - Dreamboat Annie (1975)

Jeugdherinnering. 15-16 jaar oud, nog een (muziek)wereld te ontdekken. En dan midden in de haren 70, waar zoveel mooie muziek gemaakt werd. Natuurlijk, bij deze plaat ging het om de 2 singles. Alle twee lekkere stevige nummers. En de zusjes Wilson zagen er natuurlijk best leuk uit. Geld voor de lp had ik niet, dus moest ik het doen met de radio en tv. Normaal gesproken kon ik wel van iemand een plaat lenen, maar niemand in mijn vriendenkring had deze plaat. eigenlijk wel vreemd.
In het cd tijdperk wel cd's aangeschaft van Heart, maar juist dit briljante debuut nooit tegen gekomen. Wel op vinyl, waar ik er nu meerdere van heb aangeschaft. Op dit moment loopt de prijs van vinyl weer wat op, maar een aantal jaar gelden had je deze plaat al voor een paar euro.
En toen pas kon ik het gehele album kunnen beluisteren. De twee singles zijn niet maatgevend voor de rest, maar ik vind dat helemaal niet erg. De wat lieflijkere folk-rock achtige nummers mogen er ook zijn. Dreamboat Annie staat er zelfs in drie verschillende uitvoeringen op. Sommigen vinden het ook wat prog hebben, bij sommige nummers is dat inderdaad wel aan de orde, wat te denken van 'soul of the sea' dat ook een psychedelisch randje heeft.
Geheel passend in die tijd een mooie uitklaphoes met binnenin allerlei foto's , teksten op de binnenhoes. Heart ging zeker in de jaren 80 richting stadion rock, dat is hier nog niet aan de orde. Het is een heerlijke open productie, enthousiasme spat er van, dat zorgt voor eerlijke muziek.
Hier en daar lees ik dat ze beïnvloed waren door Led Zeppelin, dat hoor ik er niet echt in terug. Bij de nummers met dwarsfluit op kant bijna meer aan Jethro Tull. De zusjes Wilson laten zich hier kennen als één van de eerste power music women en dat klinkt ontzettend goed. Natuurlijk, typisch jaren 70, maar in dit geval is dat enkel positief.
Crazy on you staat nog teeds in de top 2000, net zoals 'Alone' en 'Barracuda' , 'Magic man' jammer genoeg niet meer vanaf editie 2018.

Mooi verhaal! De invloed van Led Zep is o.a. hoorbaar op het volgende album Little Queen in het akoestische Dream of the Archer.
Robert Plant en Jimmy Page keken in 2012 toe hoe Heart Stairway to Heaven coverde met Jason Bonham op drums, hier te zien.

Als bij de in dienst zijnde postbode van de PTT en op die manier bijklussende scholier kocht ik in 1976 van mijn zuur verdiende guldens het album "Dreamboat Annie". Voelde ik mij bekocht? Nou nee, ik was als een kind zo blij met het debuut album van Heart.

Kijk, dat is fijn! Dan had je een bredere smaak dan hetgeen die twee hitsingles brachten. Toch?

Het gehele album is een feest voor het gehoor.

Nancy Wilson schreef onlangs een blog over Mike Fisher, destijds manager van de groep die op zijn initiatief emigreerde van de VS naar Canada - én hij was tevens de broer van gitarist Roger én de liefde van zus Ann én het onderwerp van klassieker Magic Man. Klikkerdeklik.

Als ik me goed herinner had de buurjongen aan de overkant, Johan, deze plaat en ik dus de TDK cassette. Echt goed vond ik de plaat toen niet. De twee hitsingles uit 1976 die kwamen wel binnen. Toen mensen hun LPs weg gingen doen in het begin van het cd tijdperk, zal ik de plaat voor een paar gulden gekocht hebben. Gisteren kwam hij uit de kast, blind getrokken, zoals ik geregeld doe. Ik vond Dreamboat Annie beter dan ooit tevoren.

Wat me in 2026 opviel, is de Led Zeppelin invloed. Led Zep kende ik in de jaren 70 alleen van singles en toen ik geld verdiende was de band hopeloos uit. Pas eind jaren 90, begin 00 heb ik dat gat gevuld met CDs en rond 2020 nog eens op LP. Juist die kennis maakte wellicht dat ik nu pas hoorde hoe goed de akoestische nummers van Heart zijn. Hoe rijk de arrangementen en het spel. Eigenlijk is bij tijd en wijle de stem van Ann Wilson de zwakke schakel omdat ze de rauwe rock diepte net niet heeft.

Hoe goed het nummer ook is, 'Magic Man' klinkt duidelijk gedateerd. 'Crazy On You' niet, wat ik ook veruit het betere nummer vind overigens. De rest kwam zo goed binnen. Ik twijfelde daarom tussen 4,5 en 5*. Voor nu de eerste, maar wie weet.

Magic Man klonk begin jaren '80 al ontzettend gedateerd, kan ik je vertellen! Zit 'm in de synth vooral. Vergelijk maar met wat bv Gary Numan, Sparks, Ultravox of The Human League inmiddels brachten.