Heart - Little Queen (1977)

Ze hadden een jaren tachtig wat leuke synthrock-hitjes dat hun populariteit weer even rijzen deed. Naar aanleiding daarvan ging ik naar een liveconcert van hun..., en dat was even schrikken: de twee frontzangeressen gingen helemaal los en de medogenloosheid van de gitaar gierde door de speakers. Ik wist werkelijk niet wat me overkwam. En wat blijkt? 'Heart' was eens ook een rockband die die serieus kwaliteit ambieerde. Dit album is een prima voorbeeld. En 'Dream of the archer'...., om je vingers bij af te likken.

Een heerlijke opvolger van 'Dreamboat Annie'.

En wat zagen Ann en Nancy er toen nog lekker uit............ Op de dvd "Heart alive in Seattle" is te zien dat Ann Wilson in de loop der jaren toch zeker 30 kilo is gegroeid De muziek van Heart staat echter als een huis en daar gaat het tenslotte om!

Altijd een zwak gehad voor Nancy. Zij is ook altijd het (muzikale) brein gweest. Naast muziek maken, speelt ze ook in films. Ann stond nooit zo zeker in het leven en daar hadden haar eetgewoontes ook mee te maken.

Dit album heb ik altijd nog beter gevonden dan 'Dreamboat Annie'.

Dat klopt. Maar in de hele popbusiness zijn er minder dan een handjevol zangeressen, die zich kunnen meten met Ann Wilson. Wat een strot, wat een bereik, wat een expressie, wat een nuances.

Barracuda is een onvergetelijke ervaring... Love alive is mooi... de rest niet zo heel interessant.

Is het zeker!!

En nu dus gecovered door... Fergie: http://www.musicmeter.nl/album/94549

Wie Barracuda mooi vindt (zoals ik) moet ook Budgie's Napoleon Bona Part I & II te pakken zien krijgen. Ik beschuldig Heart zeer zeker niet van plagiaat, de liedjes lijken helemaal niet op elkaar. De riffs zijn echter nauw verwant en in beide liedjes uiterst opzwepend.

http://www.musicmeter.nl/album/38944/info/0#6

Stem een half puntje verhoogd. Is toch een mooie plaat. Vooral het sublieme Sylvan Song/Dream of the Archer met de duelerende mandolines en de schitterende zang van Ann, geeft me nog steeds kippenvel.

De eerste platen van deze dames hadden wel wat symfo-invloeden, mede door het fluitspel van Ann.

Nancy heeft een wat minder krachtige stem, maar daardoor rockt ze er niet minder door.
Zij speelt de gitaar, mandoline en wat keyboards.

De rest wordt gespeeld door hun vriendjes.

Voor mij destijds een ietwat tegenvallende opvolger van Dreamboat Annie. Die plaat was over de hele linie heel sterk, terwijl hier gewoon wat opvullers op staan.

Barracuda is natuurlijk een geweldige binnenkomer, en daarnaast springt het tweeluik Sylvan song/Dream of the archer eruit - prachtig akoestisch gitaarwerk met die hemelse stem van Ann Wilson er overheen. Maar nummers als Kick it out (een wel érg doorsnee rocknummer, hoe goed gezongen ook) en de afsluiters Cry to me/Go on cry halen het niveau van deze plaat toch wat naar beneden.

Ik heb hier de remaster van, met een live-uitvoering van Stairway to heaven. Dat maakt erg nieuwsgierig, maar helaas valt het resultaat nogal tegen.

Liefhebbers van Heart zouden ook eens moeten proberen dit album te bemachtigen:
1994 - 1994 (1978)

YouTube - Sing To Me by 1994
YouTube - Shoot to Kill ::: 1994

Deze ga ik ook nog een keer scoren ^^ Is het de moeite waard? Buiten Barracuda om?

Prima album dat voor mij op dezelfde hoogte staat als Dreamboot Annie! Barracuda kennen we allemaal en is natuurlijk een binnenkomer van jewelste!! Eigenlijk is heel kant A, met Love alive, Sylvan song/Dream of the archer en Kick it out fenomenaal!! Geen slecht moment te bekennen mijns inziens.
Op kant B wordt het iets minder. Niet slecht maar ook niet constant het niveau van de A kant.

Als je dit album op vinyl heb, speel Barracuda dan is af op .45, instrumentaal best gaaf met dat tempo.

Ik kende van Barracuda als eerste de live versie als b-kant van Alone.
Een van de weinige singles waarvan ik de b-kant vaker gedraaid heb dan de a-kant.

Ik moet eerlijk toegeven, ik ben niet zo'n heel groot Heart kenner. (ik ken wat losse nummers) Ongelooflijk wat kunnen die lui - wanneer ik de oude clipjes uit de jaren 70 bekijk - ongelooflijk goed spelen zeg! briljant! Mooie mix van Folk (WARM!), Rock en ronkende Hardrock. Goed musiceren, rete strak en het swingt! Uitdagend, charmant, mooi van kleur alles; de combi van Folk en het rocken zo verfijnd verweven. Prachtig! En inderdaad: de dames Wilson zegen er in 1977 zeer appetijtelijk uit. Daar had ik dan back stage wel een paar kopjes thee mee willen drinken ...jammer dat ik in 1977 net een paar jaartjes de kinderbox ontstegen was, hahaha...

Of een beschuitje mee willen eten .

Sylvan Song/Dream of the Archer als geheel is gewoon een symfonisch rock nummer. En inderdaad de Wilsons aangevuld met Fisher/Leese/DeRosier/Fossen was echt wel een goede line-up...

In ieder geval tot ongeveer 1981, best een steady line-up (alleen Roger Fisher verdween in 1979).

In vergelijking met het prachtige Dreamboat Annie vind ik dat dit Little Queen een klein slagje minder consistent is...en dan met name in sfeer. Heb dit album op vinyl en sluiter van kant A Kick it Out valt wel wat buiten toon in vergelijking met de 'middeleeuwserock' van daarvoor. Barracuda is natuurlijk een droom opener en een instant klassieker, die ook niet zou hebben misstaan op The Elder van Kiss. Dat gaat eigenlijk zo wel door tot aan het wederom sterke Dream of the Archer. Kant B opent ook weer sterk met Little Queen, maar levert halverwege ook wat aan sfeer in met Say Hello. Als geheel is het ook ietwat een sfeerbreuk i.v.m. kant A, maar afsluiters Cry to Me en vooral Go on Cry maken dan weer veel goed. Wederom een klasseplaat, die -nogmaals- niet veel onder doet voor hun debuut.

Hoe vooroordelen kunnen verkeerd zijn en het is met dit album nog maar eens bewezen in mijn universum. Ik kende Heart van die monsterhit Alone en herinnerde me dat ze af en in de Aardschok verschenen lang lang geleden. Hun debuut en deze opvolger zijn heel prettig om te horen en doen Alone in het niets verdwijnen. Wat een stemmen van de twee zusjes!

Ook ik vind deze toch minder dan Dreamboat Annie. Het veelgeprezen Dream of the Archer is mooi, maar doet me wel steeds denken aan The Battle of Evermore van Led Zeppelin. En de keus tussen die twee is snel gemaakt. TBOE is voor mij beste Zep-nummer ooit.

Als ik sommige zanglijnen hoor denk ik altijd dat men goed naar Joni Mitchell heeft geluisterd.

Exact niks aan toe te voegen

Ook weer een meesterwerk van de hand van Mike Flicker.

Deze line-up is hier nog beter op elkaar ingespeeld dan op de vorige plaat en de prog-folk invloeden zijn duidelijker. Ook zijn de hardrock-songs wat steviger (denk aan Barracuda).

Het tweeluik - Sylvan's Song/Dream of the Archer is magistraal en ongeëvenaard. Doet me wel wat grinnikend denken aan een bepaalde Spinal Tap-scene...

Iets minder dan het debuut, maar nog steeds een prachtig folky rockalbum. Een song als Kick It Out is me net iets teveel rock n' roll en buiten Barracuda staat er niet echt iets stevigs op het album. Sylvan's Song/Dream Of The Archer en Go On Cry laten wel een mooie symfo/prog-vibe horen die wonderschoon is. De samenzang tussen beide dames is nog steeds fantastisch en de sfeer is erg goed. Het debuut was echter nog net iets beter.

Voorlopige tussenstand:
1. Dreamboat Annie
2. Little Queen

Een krappe vier sterren, dat had ik in alle eerlijkheid niet verwacht. Nu ga ik er alsnog vanuit dat de volgende scores zullen zakken, maar dat neemt niet weg dat ik van dit album best genoten heb. Ook hier weer is de A-kant beter dan de andere zijde, maar de songs vind ik echt wel beter. Barracuda is zo'n nummer dat ik direct herken. Ik was er zelfs wat verbaasd over dat het dus van Heart is. Vervolgens gaat de band weer op de folkrock met scherp randje tour. Het is ook wel zoetjes, maar hier doen de zusjes Wilson het erg goed. Jammer dat Sylvan Song niet uitgroeit tot het folk-epos dat het verdient. De overgang naar Dream Of The Archer klopt wat mij betreft niet helemaal. Toch mag dat nummer er ook wezen, net als Love Alive. Het slotakkoord met Cry To Me en Go On Cry is ook heel mooi. Het mooiste gitaarspel vind je in de laatste minuten van de reguliere speeltijd. Nee, dan toch een mooie vier sterren in plaats van een magere. Het mag van mij allemaal wel wat scherper, maar Heart is op zich wel avontuurlijk genoeg bezig. Leuke rockplaat met invloeden van folk en psychedelica.

Tussenstand:
1. Little Queen
2. Dreamboat Annie

Best wel fijne opvolger van Dreamboat Annie. Maar wel ietsje minder en dan vooral kant B. Het album opent sterk met klassieker Barracuda en war volgt is rustiger, maar eigenlijk net zo goed. Zoals gezegd, op kant B zakt het wat in, maar toch nog goed genoeg. Eigenlijk rockt het album in zijn geheel wat minder dan de voorganger en dat vind ik wat jammer.

Mijn favoriete Heart elpee, gekocht bij uitkomen, Mei 1977, heeft deze elpee, alle muziekstormen overleefd in mijn platenkast. Draai nog steeds met het originele exemplaar, klinkt als een klokkie nog. Kant 1 heeft voor mij de beste nummers, kan eigenlijk niet kiezen, vind de kant in zijn geheel gewoon mooi en gevarieerd. Kant 2 opent sterk, zakt even wat in, maar eindigt meeslepend lekker.

Ik vind de rif van Deep Purple's "Hard Lovin' Woman' er ook wel bij thuis horen

De opvolger van Dreamboat Annie en in mijn ogen niet zozeer beter maar wel over de hele linie wat evenwichtiger dan het debuut. Barracuda is natuurlijk een meesterlijke opener, wat een riff. Het is echter ook direct de beste en meest stevige song op dit schijfje. De folkinvloeden worden tevens wat meer doorgevoerd op dit album. Dat Zeppelin met name op de eerste platen van de dames een grote invloed had hoor je duidelijk terug op Love Alive, Sylvan Song en Dream of the Archer.
Het wisselvallige songmateriaal en het feit dat de zusjes voor mijn gevoel niet de stap durfden te zetten om een wat ruiger rockplaatje op ons los te laten maakt dat ik geen platen heb aangeschaft van Heart. De zangkunsten van de dames zijn uitstekend, de folkinvloeden zijn sfeervol maar meer dan enkele (zeer) leuke singles heeft het wat mij betreft niet opgeleverd.