Mick Fleetwood's Zoo - I'm Not Me (1983)

Barst maar los

- Met dank aan Musicfriek, die wel de gave bezit onbekende LP's op Musicmeter te krijgen -

Oude jongens krentenbrood muziek.

Zodra Fleetwood mac een cd heeft uitgebracht, en er tijd is, steekt Mick Fleetwood een deel van z'n geld in een solo LP. Tussendoor kan bruin het niet trekken. Ik vind dat altijd wat sympathieks hebben.

Ja, het is geld naar een bodemloze put, rijk is Mick Fleetwood bepaald niet geworden van z'n solowerk. De miljoenen aanhangers van Fleetwood mac laten hem altijd massaal vallen.

Een beetje onbehoorlijk, eigenlijk. Zijn drumwerk is altijd in orde. En er is liefde voor de muziek.

In 1981 kwam hij voor de eerste keer met deze band en werden de opnames toen gebruikt om te combineren met Afrikaanse ritmes, toen nog niet eerder bedacht (The Visitor).

Na de Fleetwood mac cd Mirage (1982) en bescheiden Amerikaanse tour, had Fleetwood geld voor deze LP I'm not me. Ik moet consequent over LP blijven praten, z'n eerste twee platen zijn tot mijn grote ergernis nooit op cd verschenen.

I'm not me heeft dus dezelfde band als The Visitor, alleen dit keer geen Afrikaanse invloeden.

Rechterhand van Fleetwood is zanger, toetsenist, gitarist en componist George Hawkins; zelfde rollen zijn er weggelegd voor Steve Ross en ..............Billy Burnette. De laatste heeft zelfs vanaf 1988 tot 1995 deel uitgemaakt van Fleetwood mac, toen Lindsey Buckingham eh.....................de band tijdelijk had verlaten.

Buckingham heeft zelf nog één nummer aangeleverd, gitaar gespeeld en gezongen (I want you back), niet schokkend maar belangrijk voor echte Buckingham fanaten.
Christine McVie doet enige harmonieën en speelt soms toetsen.

De heren spelen een aanstekelijke mengeling van rock, met wat invloeden vanuit de blues, rock & roll, zonder dat het melig begint te worden

Goede nummers zijn de eerste drie, Angel come home, een ijzingwekkende versie van You might need somebody en Tonight.

Maar dan. Zat er iemand op te wachten, in 1983? Met de opkomst van U2, Simple minds, Michael Jackson maar ook Eurythmics e.d.?

Neen is het antwoord. Niet dus de Fleetwood mac fans, de rest vond het niet van die tijd (toen al niet) en het aantal mensen dat van de LP afweet, is in Nederland waarschijnlijk tot 10 mensen beperkt gebleven. RCA maakte geen reclamecampagne, de muziekbladen vonden recensies niet nodig.

Daarom is het ook nooit meer op cd verschenen en dreigt de plaat de volledige vergetelheid in te geraken, niet meer aan te komen.

Dankzij Muziekfriek dus toch nog op Musicmeter verschenen. Misschien is RCA te bewegen deze en The Visitor tot één cd te brengen, twee vliegen in één klap. Voor Fleetwood had het beter moeten eindigen.

Fijn plaatje. Ik ben niet de grootste fan van Billy Burnette, maar de plaat kent wat positieve uitschieters. En de hoes alleen is al onbetaalbaar. Zeker in combinatie met de titel echt geweldig grappig vind ik.

Leuk album. Eerste 3 nummers doen het meteen lekker, dan I want you back die ik persoonlijk een minder nummer vind. Daarna I'm not me die het wel weer goed doet.
State of the Art heeft een in het begin een deuntje wat doet denken aan Little Lies. (If I could turn the page) Grappig!
Tear it up hebben ze ook gebruikt bij de tournees met Billy Burnette en dat klonk best goed. Het minste nummer vind ik Put me Right. Wat heeft die man een zeurderige stem zeg! Ppffff!
Al met al wel een 4,5 want het is het leukste album van Mick's Zoo.

Bijna mee eens. Ik vind The Visitor nog net even iets spannender vanwege de Afrikaanse klanken. En Blue again! vind ik als live-cd ook zeker een aanrader.

Maar I'm not me blijft een alleszins leuk album, het spijt mij oprecht dat er maar zo'n klein aantal mensen kennis van hebben kunnen nemen, het verkocht natuurlijk voor geen meter allemaal, ook niet in 1983.

En na al die jaren heb ik, als klein geluk, eindelijk de cd in huis, 25 dollar en via E-bay. De geluidskwaliteit valt me vooralsnog erg mee.

Ik hoop het van harte (hij is meestal platzak) maar ik ben bang dat Mick Fleetwood zelf niets verdient aan dit soort transacties. Maar desgewenst mag hij zijn bankrekeningnummer nog even doorgeven, dan stort ik alsnog 10 euro.

Voor de liefhebbers: Deze is nu 'officieel' op CD uit. The zoo was al wat langer verkrijgbaar als een uitgave van het reissue-label Wounded Bird, maar deze is pas verschenen via het mij verder onbekende Real Gone-label.
Ik ben niet zo'n die-hard FM-fan dat ik per se alles van ze in huis moet hebben. Ik heb niet eens alle groepsalbums, al moet ik zeggen dat ik na het overlijden van Bob Welch iets meer geïnteresseeerd ben geraakt in hun albums uit begin jaren zeventig. Maar op basis van wat ik hier - en ook op de Amazon-website ees, word ik hier toch wel nieuswgierig naar. Nou hopen dat de prijs nog wat gaat zakken....

Ik lees op Amazon.co.uk "lost Fleetwood Mac album" en "Cousin to Mirage". Dat gaat mij allemaal veel te ver en die kreten komen waarschijnlijk rechtstreeks uit een propaganda kanaal dat ik niet wil ondersteunen.

Er wordt leuke weinig-aan-de-hand rock gemaakt met sympatieke melodieën waar je als Fleetwood Mac fan je zeker geen buil aan kunt vallen.

Maar het is toch geen Mirage wat er wordt gepresenteerd, daarvoor ontbeert het de subtiliteit en virtuositeit van Lindsey Buckingham en ook de grillige doch talentvolle vocalen van Stevie Nicks ontbreken node. Over het aansprekende hitwerk van Christine McVie nog maar gezwegen.

Dat maakt I'm not me tot een goed album van vrienden onder elkaar, zonder de ambitie die benodigd is om uiteindelijk tot een miljoenenverkoop van albums te komen. Dat kan ook z'n sympathieke kanten hebben en mij heeft het bij I'm not me nooit gestoord. Maar het vergelijk met Mirage gaat wel behoorlijk mank.

Die prijs is met 14 pond, zeker voor Amazon begrippen, natuurlijk veel te hoog. Het is wel zo dat een nieuw Fleetwood Mac album naar het zich laat aanzien nog even op zich laat wachten. En de pijp van Mick Fleetwood moet uiteraard ook roken. De hernieuwde 4 cd box met prachtig werk van Fleetwood Mac uit de periode 1967-1992 is voor 9 pond ook te koop en misschien wel een erg aanlokkelijk alternatief. En daar is hij natuurlijk óók mee geholpen.