Mother's Finest - Another Mother Further (1977)

Absolute grondleggers voor iedereen die later goede sier ging maken met dit soort cross-over en zich bijvoorbeeld Living Colour, Skunk Anansie, Red Hot Chili Peppers en Urban Dance Squad ging noemen. Niets ten nadele van van al deze topbands trouwens, maar ere wie ere toekomt. En wie Joyce Kennedy wel eens live heeft gezien weet het: . ****1/2

Ik hou van (hard-)rock en funk & soul. En laten nou juist die stijlen hier samen komen op Another Mother Further van Mother's Finest. En ze doen het nog geweldige ook: wat een geweldige stem, wat een lekkere funky gitaren, bas en toetsen. En dat ook nog eens met een paar overheerlijke songs. Met name kant A van de plaat is om door een ringetje te halen, met de prima Motown cover Mickey's Monkey, het uitstekende Baby Love, het prachtige Thank You For The Love & het lekkere Piece of Rock. Ook side B stelt bepaald niet teleur, alleen al de harde opener Truth 'll Set You Free is geweldig. Zo heb je alles bij elkaar een echt sterk en prima album in die heerlijk funkende rockstijl van Mother's Finest.

Eén van de bands die Alfred Lagarde in zijn Betonuur fanatiek promootte was Mother’s Finest. Zwarte jongens, op de gitarist én een meisje met een strot van hier tot gunder na. Legendarisch is het verhaal hoe Lagarde de band ophaalde van Schiphol in zijn Amerikaanse auto, whiskey onder de autostoel.

Jarenlang heb ik gedacht dat Another Mother Further hun debuutelpee was en in zekere zin klopte dat. Buiten de Verenigde Staten waren ze namelijk bij het uitkomen ervan nog onbekend, maar dankzij Lagardes steun haalde single Piece of the Rock in juli 1978 #7 en het album diezelfde maand #13. In de BRT Top 30 haalde Piece bovendien in augustus #27. Dit dankzij één enthousiasteling, die ervoor zorgde dat Mother’s Finest enkele maanden na de uitgave van het album in Amerika ook voet aan wal in Europa kreeg.
Ik kocht indertijd tijdschrift Hitkrant, waarin Ferry Maat van de TROS Soulshow een rubriek had. Hij schreef daarin dat hij na enig nadenken de hit had toegelaten tot zijn eigen lijst. Het is een echo van de verwarring die de band in Amerika vaak tegenkwam: is dit soul/funk of (hard)rock?

Was Lagardes enthousiasme terecht? Ja, luidt mijn oordeel 45 jaar later. De plaat van nog geen 35 minuten staat vol eigenzinnige muziek. Hier staan namelijk niet de gitaren vooraan in de mix, maar de bas en toetsen, die laatste twee heel intens riffs spuwend. Je zou het kunnen vergelijken wat The Stranglers ongeveer gelijktijdig lieten horen: een vette bas is óók een geluidsmuur.
De muziek is een mix van soul, funk en hardrock, waarbij de zang van Baby Jean Kennedy en Doc Murdock soms bijna als uitzinnige gospel klinkt. De rol van gitarist Moses Mo is relatief bescheiden maar uiterst passend: hij scheurt op de juiste momenten.
Daarbij valt op dat de grooves zó ontzettend belangrijk zijn. En lekker! Naast de single werden Baby Love en Burning Love radiohits. Maar ook Truth’ll Set You Free met zijn briljante ritme en de knipogen naar disco in Dis Go Dis Way, Dis Go Dat Way en de wereld van heavy gitaren in Hard Rock Lover maken indruk.
Op de A-kant staat de semiballade Thank You for the Love, waarop vooral soul klinkt; een lekker nummer, zij het dat het me met zijn dikke 5 minuten net iets te lang duurt.

In de podcast over Alfred Lagarde hoor je in aflevering 6, 'Koekiemonster bij Yab Yum', op 30’50” een fraai voorbeeld van Lagardes gastvrijheid voor bassist Jerry Wyzard Seay en diens vrouw. De man vertelt met veel gevoel over die periode, waarin Lagarde zijn Haagse woning uitleende.
Another Mother Further klinkt in de productie van Tom Werman nog altijd warm en bijtend tegelijk, een perfecte synthese tussen muzikale uitersten. Is dit funk of hardrock? Het is het allebei, waarbij de groep een verre voorloper werd van groepen als 24/7 Spyz en andere crossoverbands.