Sonic Youth - The Eternal (2009)

Hier is een kant van SY terug die ik wel miste: de wat meer rommelige, punky kant. De laatste albums waren erg fraai natuurlijk, maar soms misschien wel wat té. Als in: te netjes, te veel uitgewerkt. Mijns inziens durven de drie bijna-zestigers (Gordon, Moore, Ranaldo) en twee veertigers (Shelley, Ibold) hier er voor het eerst sinds Washing Machine weer eens ongegeneerd rommelig en af en toe lekker goofy uit de hoek te komen.
Omdat de bas is vergeven aan Mark Ibold (ex-Pavement en speelde al eerder met Kim in Free Kitten) Klinkt Sonic Youth toch weer anders (én fris!).

De plaat vliegt uit de startblokken met Sacred Trickster, een kort door Kim gezongen binnenkomertje. Door de zang doet het nummer me wat denken aan Cinderella's Big Score van Goo. Erg goede binnenkomer.

Anti-Orgasm is uitgegroeid tot één van mijn favorieten. Het openingslickje is zó geniaal en voor de rest is het een lekker schurend en knarsend nummer, waar ik de hele tijd om moet glimlachen.

Leaky Lifeboat vind ik net iets te makkelijk. Het nummer komt maar niet tot leven. Hier had veel meer in gezeten, daardoor het enige mindere nummer op de plaat.

Antenna wijkt iets af van de overige nummers. het is een stuk rustiger, en langer. En iets epischer, zoals Pink Steam dat was op Rather Ripped. Hier worden hele fraaie gitaarfoefjes uitgehaald, maar wel heel subtiel allemaal. Koptelefoonnummer.

What We Know was al bekend. Lijkt op het eerste gezicht ook een wat al-te-kort door de bocht nummer maar het wordt naar een hoger plan getild door de zang van Lee (zo fijn altijd, als die zingt) en de break voor het refrein (op 0:35 en 1:16) is zó spannend, zó zinderend, zó vintage Sonic Youth dat dit gewoonweg weer geniaal is. Zo.

Calming the Snake dan. Een baslijn die we niet vaak horen bij Sonic Youth (maar dit is dan ook een nieuwe bassist). De zanglijn van Kim is erg fijn. Come On Down, Down To the River, Come On Down I Wanna Feel You Shiver. Jaja die Kim! Het nummer beukt lekker door. Erg energiek.

En Poison Arrow gaat in deze lijn door! Het middenstuk is dan ook mijn favoriete gedeelte van de plaat. Dit nummer heeft een erg fijne classic-rock vibe. Mede door de geniale zanglijn van mr. Moore.

Malibu Gas Station. Waar halen ze die titels toch vandaan? Dromerige openingsgitaren klinken erg Malibu, langs een Diamond Sea. Maar dat wordt bruut afgebroken en een vrolijk Kim-nummer breekt los. Een beetje stuurloos nummer, op een leuke manier. Ook hier moet ik weer terugdenken aan iets op Goo, weet alleen even niet wat.

Thunderclap For Bobby Pyn.Na wat Googlen blijkt Bobby Pyn het alter-ego van Darby Crash te zijn. Dus na Pat Smear, die werd aangehaald in Screaming Skull (Experimental Jet Set), de tweede Germ reeds die een vermelding krijgt in een SY-song . Hoeveel gaan er nog volgen? Een aardig nummer, maar niet heel opvallend.

No Way: ik ben er nog niet uit of ik dit nou geniaal of wat minder vind. Het blijft in elk geval wel boeien. Had naadloos op Psychic Hearts, Thurston's solo-plaat gepast.

Walkin Blue is weer een door Lee gezongen nummer. Het heeft een beetje een zomers hippie-sfeertje. De zang doet me (weer) denken aan een ouder nummer: Wish Fulfillment. Dit is overigens allemaal positief bedoeld en ervaren! De plaat klinkt tegelijk vertrouwd en verfrissend. En dit nummer illustreert dat.

Massage the History: wauwwauwwauw, bijna tien minuten pure door Kim gezongen pracht. Dromerig, mysterieus, majestueus.

Ik begin te vallen als een blok voor The Eternal, de beste Sonic Youth plaat sinds... ik weet niet, ze zijn altijd wel goed, maar deze plaat heeft iets speciaals wat ontbrak op de laatste platen. Ik ben zwaar overtuigd.