menu

The Tragically Hip - We Are the Same (2009)

mijn stem
3,51 (52)
52 stemmen

Canada
Rock
Label: Universal

  1. Morning Moon (4:01)
  2. Honey, Please (4:01)
  3. The Last Recluse (3:49)
  4. Coffee Girl (3:46)
  5. Now the Struggle Has a Name (6:05)
  6. The Depression Suite (9:28)
  7. The Exact Feeling (3:56)
  8. Queen of the Furrows (4:12)
  9. Speed River (4:28)
  10. Frozen in My Tracks (4:04)
  11. Love Is a First (3:44)
  12. Country Day (5:19)
totale tijdsduur: 56:53
zoeken in:
avatar van thebestfreaks
4,5
Morning Moon is te besluiteren op MySpace. Een prima, pretentieloos nummer, waar we rustig deze nieuwe plaat mee inrollen. Ik ben erg benieuwd !

avatar van thelion
3,5
Jaaaaa.......... Een nieuwe Tragically Hip wederom iets om naar uit te kijken......

beaster1256
joepie jee , eindelijk een nieuwe hip , één van mijn favoriete bands van de laatste 20 jaar , wat een zanger en gedrevenheid , hopelijk wordt dit ook een meesterwerk

3,0
Morning Moon klinkt goed met zijn country-invloeden, al ligt de gezapigheid wel op de loer. Hoop daarom dat op het hele album wat meer spanning en dreiging zit.

avatar van c-moon
3,5
Inderdaad. Hallelujah, een nieuwe Hip-plaat is onderweg !
Hopelijk wordt het een schoon en gezond kindje

avatar van Twinpeaks
4,5
Hij is gelekt! Verwacht geen vuurwerk ,het klinkt allemaal wat meer mellow en relaxed.Echt gerockt wordt er helaas niet meer.Dimmel had een vooruitziende blik hier.Misschien gaan de jaren tellen voor de mannen?Toch is het ontbreken van echtre rock songs niet echt een gemis,er is nog zat moois te halen.Wel vreemd om violen en piano's te horen op een Hip plaat.Downie klinkt weer heerlijk "zeurderig" in sommige nummers en muzikaal worden de songs toch wel knap ingekleurd.En toch mis ik iets.Misschien het manikale wat sommige albums wel hebben?Ik ga pas stemmen als ik de plaat officieel heb aangeschaft ,maar kan nu al met zekerheid zeggen dat dit een zeer ruime voldoende gaat opleveren.En nu maar hopen dat ze komen touren!! 2x Paradiso graag en vooruit ook maar 2 x Tivoli.

avatar van thebestfreaks
4,5
De powerpoprock (oid) van World Container wordt in eerste instantie gelaten voor wat het is en we horen een verandering in zowel de composities als het algemene geluid. Geen wereld van verschil hoor, het is en blijft helmaal 'Hip'!
Morning Moon is een rustige opener met inderdaad duidelijke country invloeden. Een erg fijn nummertje wat prima aansluiting gaat vinden bij een aantal goede zomeravonden die er aan gaan komen. Honey, please sluit mooi aan, maar pakt het tempo op. Een bijna lief popnummer waar ze prima mee wegkomen.
De eerste echte uitschieter vind ik The Last Recluse; een slepend mid-tempo nummer waar Downie lekker kan leunen op het orgel wat het refrein uiteindelijk compleet maakt.
Coffee Girl neemt de rol van prima niemendal op zich wat de weg weer vrij maakt voor het volgende hoogtepunt van de plaat, nl Now The Struggle Has A Name. Acoustische gitaar en zang openen het nummer, waarna het refrein groots en met vol Hipgeluid ingezet wordt, maar ook de strijkers mogen zich hierin mengen. Het geeft een warme sfeer.
Onschuldig opent vervolgens The Depression Suite; muziekaal mierzoet besprenkeld met opnieuw strijkers. In dit nummer wordt de tijd genomen en begint, na een paar luisterbeurten, goed op me in te werken. Weer een hoogtepunt hoor; prachtig! Het is allemaal wat verfijnder dan bij het nummer World Container van de vorige plaat, maar dat blijkt een mooie voorbode geweest te zijn voor 'het geluid' van We Are The Same.
Goed, ... deze parel wordt opgevolgd door The Exact Feeling. Deze doet me nog niet zoveel, maar hij stoort ook niet. Vervolgens krijgen we met Queen Of The Furrows een nummer wat zich na een rustig begin, als echte rocker te kennen geeft. Die gaat het live erg goed doen. Heerlijk nummer ! Speed River rockt recht toe recht aan verder en doet hij niet onder bij zijn voorganger. Ik geef het volume nog maar een tikje omhoog, lekker lekker Lekker ! Ik ervaar toch wel degelijk vuurwerk hier !
Op naar Frozen In My Tracks. Owjee! Achtergrondstemmetjes!? Pfff, gelukkig gecamoufleerd door een tegendraads refrein en stevige gitaren. Er zit hier een mooie spanning in. En dan Love Is A First. Opnieuw vuurwerk! Dit nummer was gedeeltelijk al te horen op de live-dvd 'That Night in Toronto". Een heerlijk opzwepend nummer, lekkere bas/drum en Downie is 'on a roll'.
Afsluiter Country Day begint langzaam, en houdt dat erg mooi in het refrein vast. De energie is echter nog niet op en de coupletten pakken het tempo op. We worden nog een keer getrakteerd op het fijne zoete stijkerssausje en het 'aangepaste' Hip-geluid wordt eigen gemaakt. Dit smaakt echt weer naar meer en ik ben erg tevreden over de nieuwe plaat. Laat ze maar weer komen !

avatar van BenZet
3,5
Ook erg benieuwd naar, de verzamelaar your favourites hebben mij al aardig wat plezierige muzikale momenten bezorgt!

avatar van Mctijn
2,0
Hopende op een lekkere rockplaat, ben ik zwaar teleurgesteld in deze nieuwe plaat.
Het klinkt allemaal als een vervolgalbum van een doorsnee lokaal pop-bandje. Grotendeels leeg en inspiratieloos.
Sterker nog, Thake That had dit album ook kunnen maken.
Mijn 2* is hiermee gerechtvaardigd.

beaster1256
waar kun je hem kopen , heb al gezocht op cdwow , bol , play , maar vind hem niet en ik ben zeer benieuwd

avatar van BenZet
3,5
beaster1256 schreef:
waar kun je hem kopen , heb al gezocht op cdwow , bol , play , maar vind hem niet en ik ben zeer benieuwd


Is nog niet te koop, volgende week pas, waarschijnlijk kan je hem wel al ergens downloaden...

avatar van Thomas86
2,5
Ik hou van deze band, maar deze plaat heeft me nog niet echt geraakt helaas... 2,5 voorlopig...

avatar van Ketter
3,5
Ben halverwege de luisterbeurt, absoluut hoogtepunt is The Depression Suite. Het is allemaal wat rustig, maar ach de mannen worden ook ouder. Geen klachten, ben erg blij met deze plaat!

4,5
Dit is mijn eerste HIP plaat. Kwam hem bij toeval tegen en ik moet zeggen ik vind hem geweldig. Staat de hele week al op repeat in de auto. Had hiervoor nog nooit een plaat van hen gehoord, bij deze ben ik helemaal om! Het is wel een plaat die je een aantal keer moet luisteren voor je hem echt de moeite waard vindt (althans bij mij). Heb direct maar de verzamelaar yer favourites erbij gekocht. The hip heeft er een nieuwe fan bij!

avatar van Twinpeaks
4,5
en als je ze eenmaal live hebt mogen aanschouwen ben je voor altijd verslaafd,berrysluijs.hele fijne plaat ditte en ik hoop van ganser harte dat je niet van je hipvirus af komt

avatar van Ketter
3,5
Hij begint goed te vallen, al moet ik zeggen dat ik nog steeds bij track 6 blijf hangen. 1,3, en 6 zijn heerlijke nummers. Er komen er vast nog meer bij, maar deze raken mij het meest.

5,0
Pim
Ben al verslaafd aan de Hip sinds hun derde album Road Apples in 1991.
Fantastische band die in Nederland al weer wat wegzakt in de belangstelling.
Dit is al weer hun twaalfde reguliere album.
Hun mooiste album vind ik Trouble at the Henhouse, Dit album lijkt er -zo te horen- wel op, dus dat belooft veel goeds. Ik luister nu voor het eerst, dus ik moet mijn oordeel nog vellen, maar het klinkt veelbelovend.

beaster1256
prachtige cd , the hip heeft nog geen slechte gemaakt , heb hem nu al 3 keer na elkaar opgelegd en ben er weg van , het wordt zeker een groeier , zo een plaat die na een paar dagen in je kop blijft zitten , geweldig , iets relaxter maar daarom niet minder getogen , downie is weer geweldig als zanger , maar ik had het niet anders verwacht ,

avatar van snarf349
Ik volg deze groep al sinds 'Up to Here' en zoals altijd is hier ook weer helemaal niets mis mee, degelijke (soft) rock van hoge kwaliteit.
Wat een begin van een plaat, wow...'Morning Moon'

3,0
Na het sterke World Container heb ik deze nieuwe cd blind gekocht. We Are The Same is wederom geproduceerd door Bob Rock maar verder weinig te vergelijken met z'n voorganger. Zeker het begin is ingetogen, rootsy met veel acoustische gitaar en weinig solo's van Rob Baker. Het fraaie countryrock-achtige Morning Moon is verrassend. The Last Recluse melancholiek, gedragen. Had ook op een solo cd van Gordon Downie kunnen staan. Het pakkende Coffee Girl 'should be a hit'. Tot en met Now The Struggle Has A Name (We Are The Same) denk je met een bijzondere Hip cd te maken te hebben. Het lange The Depression Suite krijgt echter steeds minder spanning. Het duurt 5 minuten te lang. The Exact Feeling is eigenlijk pas de 1e vertrouwd klinkende Hip-rocker. Queen Of The Furrows en Love Is A First mogen er ook zijn maar het momentum is de 2e helft van de cd toch weg door een paar mindere nummers. Altijd zeer genietbaar nog natuurlijk maar toch niet de top cd waar ik op hoopte. Volgende keer hopelijk een hele cd die gelijkwaardig is aan de eerste nummers op We Are The Same.

3,0
Ik hou van de zompige en swingende Hip zoals op Road Apples. Deze plaat is redelijk geslaagd, maar mist de zompigheid van hun eerder werk.

avatar van c-moon
3,5
Goh. Wat jammer...
ik ben niet echt 'kapot' van deze nieuwe Hip-plaat...

Na het geweldige 'World Container' vind ik dit toch wel tegenvallen hoor....

Natuurlijk is geen sléchte plaat en er staan weerom enkele goede songs op maar potten breken doet ie niet. Het album is getiteld "We Are The Same". Inderdaad: het klinkt me allemaal nogal als veel, te veel vanhetzelfde... er lijkt nooit echt iets te gebeuren... en de plaat kabbelt als een iets te rustig beekje. Geef mij maar een waterval !

Natuurlijk heb ik niets tegen rustig: The Hip bewees al eerder ook daar goed in te zijn, maar deze plaat, an sich dus niet slecht, doet het em toch niet voor mij...

"Morning Moon" is een knappe song, "The Exact Feeling" is vintage-Hip (en beregoed dus) en ook "Love Is A First" waarbij ik denk; "eindelijk, het begint!" is erg goed...

"Country Day" vind ik pijnlijk slecht... En noem "Frozen in the Tracks" maar een serieuze uitschijver. Het woord slecht krijg ik amper over de lippen, bij toch een van mijn favoriete bands!

Eigenlijk, in alle objectiviteit: slechte songs staan hier niet op. En Downie zingt weerom heel erg goed... Maar ik mis vuurwerk en inspiratie, ik mis snedige rock...

Er werd hier vergeleken met "Trouble At The Henhouse". Toegeven ook dit plaat had wat meer ingetogen momenten, maar verder gaat de vergelijking wat mij betreft niet op: de spanning, de donkere sfeer, de superknappe songs , de inspiratie die ik op "Trouble" - één, zoniet DE - van mijn favoriete HIP-platen, dat mis ik nu net op "We Are The Same".

Voor iemand die nog niets van The Hip gehoord heeft, en éérst dit hoort, klinkt dit wellicht als een geweldige CD, maar voor mij is dit niet meer daan een verdienstelijke plaat. Goed, maar meer niet...

En omdat The Hip zoveel beter kan, en omdat dit album me niet echt raakt, kan ik, met pijn in mijn Hip-hart dit album toch niet meer punten toekennen dan 3/5
Dat is geslaagd, maar niet met brio... (of is volgens jullie 2,5 - de helft dus, ook al geslaagd?).

Heb het album een aantal keer geluisterd. En "het" gebeurde niet. Nu, vooralleer ik een reviewtje ging schrijven nog eens, en "het" komt nog niet. Het zal wellicht niet komen... Dit album en ik: het klikt helaas niet... Vaak gebeurt dat niet tussen mij & The Hip, dit keer, en ook met "In Between Evolution" wel...
Maar "We Are The Same" is wel beter dan "In Between Evolution" vind ik...

Misschien denk ik er anders over bij een volgende luisterbeurt? Hm... Ik vrees van niet... maar, never say never!

Maar.
Niet getreurd: dra staan ze in de AB, en dat wordt wellicht weerom een groot feest

5,0
Pim
Nou, ik heb hem nu een paar maanden en ik moet zeggen: prachtig. De Hip gerijpt, doorleefd, beschouwend, niet opgefokt, gelaten en berustend, maar toch zo mooi.
Voor muziek als op Road apples moet je gewoon Road apples op zetten. Dit is een prachtplaat op zichzelf.

avatar van BenZet
3,5
Vind het album ok, niet meer en niet minder. Leuk voor af en toe en zeker geen topper.

avatar van Guinness1980
4,0
Niet het beste Hip Album maar nog steeds de moeite waard om te beluisteren!

Kan niet wachten tot de 23e!!

avatar van Guinness1980
4,0
thebestfreaks schreef:
Love Is A First. Opnieuw vuurwerk! Dit nummer was gedeeltelijk al te horen op de live-dvd 'That Night in Toronto".


Is me niet opgevallen, heb hem toevallig een tijdje geleden nog eens opgezet. Waar heb je dat gehoord dan?

avatar van thebestfreaks
4,5
Guinness1980 schreef:


Is me niet opgevallen, heb hem toevallig een tijdje geleden nog eens opgezet. Waar heb je dat gehoord dan?


Tijdens Fully Completely.

avatar van Guinness1980
4,0
thebestfreaks schreef:
(quote)


Tijdens Fully Completely.

Ok, thanks. Volgende keer toch eens op gaan letten.

avatar van c-moon
3,5
Als voorbereiding op het geweldige concert van gisteren had ik "We Are The Same" nog eens opgezet...

Ik doe er toch een halfje bij, de plaat heeft echt zijn goede momenten.... en ondertussen merkte ik dat de nummers live wel stààn als een huis...

In mijn vorige reactie op dit album schreef ik nog "het gebeurde niet". Dat was misschien wat overdreven, nu ja: "het gebeurt een beetje"

Favorieten op dit album zijn nu: (nog steeds:) "Morning Moon" en "Love Is A First", maar zeker ook "The Depression Suite" en "Coffee Girl"

"Country Day" en "Frozen in the Tracks" bljf ik wel minder vinden...

4,0
Aanvankelijk meende ik dat het een wat zijig album was, maar na wat meerdere luisterbeurten moet ik toch vaststellen dat er behoorlijk wat goede nummers opstaan. Komt wellicht ook de Hip-fever die me is overvallen na het geweldige concert in paradiso vorige week. Depression suite, Coffee girl, Country day, toch wel lekker allemaal en ook wel een klein beetje anders!

Gast
geplaatst: vandaag om 19:46 uur

geplaatst: vandaag om 19:46 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.