War Child: Heroes (2009)

Wat een indrukwekkende tracklisting. Alle nummers zijn covers. Hier het lijstje met originele uitvoerenden/schrijvers:

1. Beck (Bob Dylan - "Leopard-Skin Pill-Box Hat")
2. The Kooks (The Kinks - "Victoria")
3. The Hold Steady (Bruce Springsteen - "Atlantic City")
4. Hot Chip (Joy Division - "Transmission")
5. Lily Allen feat. Mick Jones (The Clash - "Straight To Hell")
6. Yeah Yeah Yeahs (The Ramones - "Sheena Is A Punk Rocker")
7. Franz Ferdinand (Blondie - "Call Me")
8. Duffy (Paul McCartney - "Live And Let Die")
9. Estelle (Stevie Wonder - "Superstition")
10. Rufus Wainwright (Brian Wilson -" Wonderful & Song For Children")
11. Scissor Sisters (Roxy Music - "Do The Strand")
12. Peaches (Iggy Pop - "Search And Destroy")
13. Adam Cohen (Leonard Cohen - "Take This Waltz")
14. Elbow (U2 - "Running To Stand Still")
15. The Like (Elvis Costello - "You Belong To Me")
16. TV On The Radio (David Bowie - "Heroes")

Die van TV on the Radio valt iig tegen, ik ga die Hot Chipcover van Joy Division eens proberen op te sporen

Die Transmission-cover is best leuk. Zonder het "Dance Dance Dance to the Radio"-gedeelte er bij had ik 'm misschien niet eens herkent. Ik heb net ook een live-versie van het nummer van Beck gehoord, een erg gezellig trackje is dat. Erg leuk

De plaat is gelekt en valt nogal tegen. Sommige covers zijn té voorspelbaar voor woorden, zoals The Kooks die The Kinks doen. TV On The Radio's Bowie-cover (waar ik het meest naar uitkeek) pakt nogal lelijk uit. Hot Chip die zich aan Joy Division waagt klinkt best lekker, maar ergens ook nogal flauw. En zo gaat het maar door. De enige drie tracks die ik wél geslaagd vind zijn Beck's Dylan-cover, Elbow die U2 doet en Wainwright's Wilson-adaptie.

Wat ik wel sympathiek vind aan dit project is dat de artiesten die gecoverd worden zelf het nummer hebben uitgezocht én de hedendaagse band of artiest die ze het meest toevertrouwden om het onder handen te nemen. Dus Ome Dylan zegt: ''ik wil dat Leopard-Skin Pill-Box Hat gecoverd wordt en Beck moet dat doen.'' En vervolgens doet Beck dat dan ook.

De tracklist die hier staat klopt trouwens voor geen meter.

Liefhebbers van deze plaat moeten zeker ook eens dit War Child-album eens beluisteren.

De versie van Duffy alleen is al genoeg om het album te kopen. Dat ben ik ook van plan, maar is dit album ook hier verkrijgbaar?

Er zijn 2 versies van dit album, bovenstaande titel (Amerikaanse) of de titel War Child Heroes (Engelse). Dit is de tracklist van de UK EMI versie:

Leopard Skin Pill Box Hat - Beck (chosen by Bob Dylan)
Do The Strand - Scissor Sisters (chosen by Roxy Music)
Straight To Hell - Lily Allen ft. Mick Jones (chosen by The Clash)
Live And Let Die - Duffy (chosen by Sir Paul McCartney)
Running To Stand Still - Elbow (chosen by U2)
Heroes - TV On The Radio (chosen by David Bowie)
Transmission - Hot Chip (chosen by Joy Division)
Victoria - Kooks (chosen by The Kinks)
Superstition - Estelle (chosen by Stevie Wonder)
Wonderful/Song For Children - Rufus Wainwright (chosen by Brian Wilson)
Search And Destroy - Peaches (chosen by Iggy Pop)
Atlantic City - The Hold Steady (chosen by Bruce Springsteen)
You Belong To Me - The Like (chosen by Elvis Costello)
Sheena Is A Punk Rocker - Yeah Yeah Yeahs (chosen by The Ramones)
Call Me - Franz Ferdinand (chosen by Blondie)

Wat een geweldig album is dit, echt ongelooflijk goed!

Erg goed tot briljant:
Beck, Scissor Sister, Lily Allen, Elbow, Hot Chip, Peaches, The Hold Steady, Yeah Yeah Yeahs, Franz Ferdinand.

Goed:
Duffy, TV On The Radio, The Kooks, The Like

Aardig:
Estelle, Rufus Wainwright

Draai het hard en geniet: 4,5*!

Dit album is nu verkrijgbaar in the UK, dus ook op websites als cdwow, play en amazon Uk. Titel is dus War Child Heroes of War Child Presents Heroes. Er zijn nl. 2 versies verkrijgbaar, met de tracklist hier vermeld (de Amerikaanse) en die ik hierboven vermeld (de Engelse).

Mensen wel netjes kopen: de opbrengst is voor War Child!

Zoals altijd met dit soort verzamelaars is het ene werkje geslaagder dan het andere en vooral ook omdat het vaak om covers gaat waar je nu eenmaal onwillekeurig toch met het origineel gaat vergelijken.
Slechts een enkele keer komt het voor dat ik zo'n album echt ijzersterk vind en dat de waardering 4* of 4,5* wordt.
Dark Was the Night is momenteel de 'tegenhanger' van dit album en die wint het toch wel.
Toch staan er genoeg artiesten tussen die ik waardeer (of zelfs zeer hoog heb staan) en dat scheelt vaak toch een slok op de borrel.
Gewoon een leuke verzamelaar met voor iedereen wat in de aanbieding en het is voor een goed doel ook, dus ach..... dan kan 3,5* er wel van af (maar het is een zeer kleine).

Zo, dat is snel gedraaid!
Ik zou 'm nog eens een paar keer lekker hard draaien: wie weet groeit 'ie nog wat?

Nee ik weet nu al zeker dat het dan alleen maar minder zal worden: dit album is ook iets te veel een allegaartje waar Dark Was the Night bijvoorbeeld toch meer eenheid uitstraalt (ondanks het feit dat daar ook verschillende artiesten uit diverse hoeken op staan).
Dit album is leuk voor zo af en toe of voor de iPod shuffle (en om weer een Rufus Wainwright nummer rijker te zijn)

Dark Was The Night is inderdaad meer een eenheid, maar ik vind dit toch niet echt een allegaartje. Anders gezegd: ik vind het lekker afwisselend. Alleen Estelle past er niet zo op.

Hier op MM dus voorlopig een dikke voldoende voor dit album. In the UK volop 5 sterren recensies en 5 sterren beoordelingen op verschillende muzieksites, bijvoorbeeld op Amazon UK. Zelf heb ik dat dus ook met deze cd: ik blijf 'm draaien (4x vandaag).

Een fijn allegaartje voor een erg goed doel, op een paar tracks na.

1 Beck - Leopard-Skin Pill-Box Hat ****
2 The Kooks - Victoria *
3 The Hold Steady - Atlantic City *****
4 Hot Chip - Transmission ***
5 Lily Allen - Straight to Hell ****
6 Yeah Yeah Yeahs - Sheena Is a Punk Rocker ****
7 Franz Ferdinand - Call Me **
8 Duffy - Live and Let Die ***
9 Estelle - Superstition ****
10 Rufus Wainwright - Wonderful & Song for Children **
11 Scissor Sisters - Do the Strand **
12 Peaches - Search and Destroy ****
13 Adam Cohen - Take This Waltz
14 Elbow - Running to Stand Still ***
15 The Like - You Belong to Me ***
16 TV On The Radio - Heroes **

Nou, dan ben ik blij dat-ie op mijn versie van het album niet staat.

Zeg Kaaasgaaf, als jij U2 (terecht) zo goed vindt, hoe kan je deze cd dan maar 2,0* geven? Er staan nl. heel wat (sterke) rock nummers op. Is een 4 (vette onvoldoende) dan niet wat karig, zeker als ik jouw toelichting hierboven lees en het ook nog eens een goede doelen cd is?

Weet je wat het is, ik vind covers alleen de moeite waard als er iets interessants mee gebeurd. Neem nou de titelsong. Een van mijn favoriete nummers aller tijden van een van mijn favoriete artiesten aller tijden, hier uitgevoerd door een van mijn favoriete bands van het moment. Maar de som is hier helaas zoveel minder dan haar delen. Het is flauw en voorspelbaar. Het voegt niets toe. Zo is het hier met bijna alle nummers. Sympathiek project, maar hadden ze er niet net iets meer van kunnen maken? Snap ook niet zo goed wat mijn mening over de nieuwe U2 hiermee te maken heeft (verklaar je nader!).

Maar goed, misschien heb ik inderdaad iets te streng beoordeeld. Deze cd rechtvaardigt zichzelf immers voor een heel goed doel, bevat 3 tracks die ik wél heel geslaagd vind en is bovendien uiterst geschikt voor als je een popquiz wil organiseren. Ik maak er dus een 2,5 van. Hoger dan dat zal ik echter echt niet kunnen gaan. Daarvoor staat er simpelweg gewoon teveel op deze cd dat bij mij het ene oor in en het andere weer uit gaat.

Ik noemde de nieuwe U2 omdat 9 van de 15 tracks hier uit de categorie rock/pop komen. Dit album valt zo grotendeels in hetzelfde genre, sterker nog: er staat heel wat frisse rock op. En ik vind dan weer sommige tracks hier minstens net zo goed als nummers op de nieuwe U2. Vandaar.

In ieder geval bedankt voor je reactie!

Gelukkig zijn er naast de eeuwige Marco B. ook èchte artiesten die zich voor de goede zaak uitleven. De tracklist schept in ieder geval verwachtingen. En het begint meteen fijn met een toffe uitvoering van Beck. Helaas wordt het daarna al snel slappe hap.

Er staan namen op het album die ik sowieso niet zo pruim, zoals Elbow, The Kooks en Wainwright. Die zal ik dan ook verder met de mantel der liefde bedekken. Maar als een Hot Chip zich aan Transmission waagt, ben ik meteen wakker. Heel eventjes, tenminste. Wat een tegenvaller, echt een fut- en inspiratieloos niemandalletje. Zo staan er meer gemiste kansen op, zoals de "titeltrack" die nooit echt wil boeien.

Er zijn gelukkig wel wat lichtpuntjes. Het voor mij voorlopig nog onbekende The Like zet You Belong to Me leuk neer en Peaches verzorgt (eindelijk) de broodnodige ranzigheid. Tenslotte dragen ook de Yeah Yeah Yeahs, Scissor Sisters en Franz Ferdinand hun steentje bij aan de feestvreugde, al had het in het geval van de YYY's wel iets minder gladjes gemogen.

Kortom: zoals wel vaker bij dit soort projecten blijft het een beetje hangen in goede bedoelingen. Maar er staat genoeg leuks op voor een 3.

Hé Itchy, ik volg je met de rock nummers bijna helemaal, alleen wat ik niet kan volgen Franz Ferdinand ** ?
Dat is toch een geweldige uitvoering, met zware bas en gierende gitaren er vol tegenaan? Ik vind 'm zelfs: *****

Wel, maar 'rock/pop' is natuurlijk wel een heeeeeeeeeeel breed genre.

Dat is waar. Beperk ik het tot 7 frisse rock tracks (zie 2 berichten hierboven), waarvan sommige door de oude of de nieuwe U2 gemaakt hadden kunnen worden... en dan stop ik er echt mee!

Nu begrijp ik er echt niets meer van. Hoe hadden nummers als Search & Destroy of Transmission of Leopard-Skin Pill-Box Hat of Sheila Is a Punk Rocker of Atlantic City nou door U2 geschreven kunnen worden? Je weet toch wel dat deze nummers ouder zijn dan U2? Bovendien had U2 deze nummers nooit kunnen schrijven. Ze klinken heel anders. Begrijp de vergelijking dus nog steeds niet, sorry als je me een zeur vindt.

Ok, dan draai ik het om: mensen die deze nummers goed vinden, vinden U2 vaak ook goed. En U2 fans vinden deze nummers / artiesten vaak ook goed. Als U2 fan lijkt het mij, dat je dus wel geïnterreseerd kan zijn in deze nummers en in dit album. It's not another kind of league. Dat is alles, meer niet.

Leopard-Skin Pill-Box Hat (Bob Dylan)

Gewoon Beck weer in topvorm, vreselijk tof en ik zit weer met een brede glimlach erna te luisteren. Die gierende gitaar en beukende drum zijn ook bizar fijn, jammer dat het orgineel zo bizar goed maar deze cover doet het orgineel zeker eer aan.

****

Victoria-The Kooks

Nummer staat nu met zijn 4de(3de cover) versie op mijn computer, veels te zoet eigenlijk ook al vindt de Kooks eigenlijk nog eens niet zo erg. Maar Pitchard's stem past gewoon niet bij het nummer. Het stuk rond 1.28 is zelfs gewoon verdomt irritant(the killers?), en ja als The Fall al dik 20 jaar hiervoor een briljante versie heeft opgenomen en het orgineel gewoon onverwoestbaar is wat wil je dan nog met dit soort nummer.

*,5

Atlantic City-The Hold Steady

Een van mijn favoriete Springsteen nummers krijgt na een stemmig intro een flinke boost door trompeten en die geweldige schorse stem. En muzikaal geweldig gespeelt ook. Niks op aan te merken.

****

Transmission-Hot Chip

Melig is het hoofdwoord bij deze cover. Ik hoor wel meteen dat het Transmission is door die stuwende baslijn en al helemaal als het gezang start. Maar het blijft hangen in dat duf midtempo sfeertje waar het orgineel zo heerlijk opgefokt klinkt. Dans dans to the radio? Geef mij maar Ian Curtis geschreeuw.

**,5

Straight To Hell-Lily Allen feat. Mick Jones

Een van de leukste hitartiesten met de Clash bassist op een Clash cover. Een heerlijk poppy relaxte versie. Misschien schiet hij bij een aantal mensen in het verkeerde keelgat maar dit is echt gewoon een bijzonder leuke en geslaagde versie van een Clash nummer. Ook grappig is het compleet uit de tijd tekst(Falkland war).

***,5

Sheena Is A Punk Rocker-Yeah Yeah Yeahs

Een beetje cleane versie misschien maar goed het rockt weer als een gek. Weer dat typisch brommend gitaargeluid van Nick Zimmer en het uit duizende herkenbare stemgeluid van Karen O. Jammer ook weer hier dat het orgineel zo geweldig is, maar goed het is een bijzonder leuke versie van een punklassieker. Ook leuk dat ze een stuk flink verslomen.

****

Call Me-Franz Ferdinand

Ja....wat hier van te denken. Het Blondie nummer is geweldig, het is goed nagespeeld maar ik mis toch Dedorah Harry. Alex Kaprsones klinkt een beetje te lachwekkend in mijn oren, cult achtig maar goed. En het is ook geweldig hoe fout je love kan zingen. Maar het is jammer genoeg een bijzonder zieloze versie.

**

Live and Let Die-Duffy

Nog een hitartiest waar ik best graag naar luister. Een mellow versie van het wel bekende bondnummer dat goed klinkt maar toch wat te netjes klinkt. Die uithaal is ook net wat teveel van het goede, maar het is net als haar singles een fijn liedje.

***

Superstition-Estelle

Eigenlijk best wel een leuke versie van de maakster van het vreselijke Americian boy. Het orgineel is natuurlijk onoverwinbaar maar deze poging is toch eigenlijk best fijn. Goed gespeeld ook.

***

Medley from Brian Wilson's Smile-Rufus Wainwright

Ik hou van Rufus stem. Vaak net niet over de rand van cult, zelfde met deze meledy. Ik ben totaal geen beach boys fan maar Rufus doet toch een bijzonder leuke en mooie poging. Redelijk minimaal begeleid is dit toch een van de hoogtepunten.

****

Do The Trand-Scissor Sisters

Over cult gesproken zeg. Do The Strand in een retro 70's disco versie, eigenlijk zo cult als het maar kan maar toch veel beter dan Transmission. Niet iets dat ik echt vaak ga op zetten maar op zijn tijd blijft dit toch bijzonder leuk.

***

Search and Destroy-Peaches

Vreselijke strakke geweldige versie van misschien een van de beste Stooges nummers. De electro past er perfect bij en ja eigenlijk past Peaches's stem er ook perfect bij. Ik ga maar eens achter haar eigen werk aan.

****

Take This Waltz-Adam Cohen

Zoon van? Ik hoop het niet, vreselijke Spaanse(?) versie van een toch goed Cohen nummer. Ik ga er bij van janken zo slecht is het, vreselijke stem ook.

0,5

Running To Stand Still-Elbow

Donkere versie voor een U2 nummer dat ik niet ken. Geweldig stem ook maar het wordt wat langdradig op het einde. Dat is net wat teveel voor deze mooie ingetogen versie.

***,5

You Belong To Me-The Like

Geweldige fuzzy versie van een geweldig Costello nummer. Het korste nummer ook nog, geweldig leuk en dansbaar. Ik krijg er net weer zo dikke glimlach als bij Beck erbij.

****

Heroes-TV On The Radio

*gaap*

**

Dat brengt het geheel rond een 3. Sommige nummers ga ik denk nog redelijk vaak draaien, andere totaal niet meer. Vaak bij dit soort platen.

Liefhebbers van dit album zouden ook eens dit War Child album kunnen uitchecken, 'Help' waar het allemaal mee begon:

Help (1995)

Hoe goed de bedoelingen voor deze cd ook zijn.
hij valt mij toch een beetje tegen in het algemeen.
op het nummer van elbow, the kooks, en franz ferdinand na.

Iedereen die dit album een onvoldoende geeft: wat zijn jullie een stelletje zuurpruimen bij elkaar zeg...... dat doe je toch niet!!!!
Niet alleen staan er genoeg (hele) aardige tracks op, het is ook nog eens voor een goed doel: voor kinderen getroffen door oorlogsgeweld. Maar ja, wat maakt ons dat uit in ons oh zo belangrijke Nederland. Oh ja, natuurlijk: Ik laat mij daar niet door beïnvloeden! Sorry, je bent een zure Hollander, dat was ik even vergeten.

Voor iedereen die nu denkt: dit album staat op een 6-: zo slecht is het dus helemaal niet. Op Amazon Uk staat 'ie op maar liefst 5* na een flink aantal beoordelingen.
Vind je een aantal artiesten interessant, dan kun je gerust deze cd kopen. Je zult je er zeker geen buil aan vallen. Of je moet een echte Zeurpruim zijn. Dit is echt het enige land, waar mensen zo kunnen zeuren over zo'n goed en goedbedoeld album. Bah, bah en nog eens bah!!!!

En dit is helaas niet het enige forum waar mensen zo kunnen zeuren over andermans smaak en mening

Een cijfer voor een dergelijke verzamelaar geven is altijd nogal tricky. Natuurlijk telt op een muziekforum alleen de muzikale kwaliteit en is het een beetje cheesy om bonuspunten te geven voor een goed doel. En gemiddeld vind ik het een 3, maar er staan wel degelijk een aantal erg leuke tracks op en omdat de opbrengst ook nog eens goed terecht komt, heb ik hem toch maar gekocht

Yeah yeah!

Een paar weken geleden recenseerde ik hier een mooi verzamelalbum dat was uitgebracht door de Red Hot Organisation, een organisatie die zich inzet voor de bestrijding van Aids. Dankzij prachtige bijdragen van ondermeer The National, Yeasayer, Grizzly Bear en Sufjan Stevens is 'Dark Was The Night' een plaat die ik nog steeds met zeer veel plezier draai.

Inmiddels is er nóg een charity-album uitgebracht, nu door War Child. Deze heet War Child Heroes en de lijst van meewerkende artiesten is niet misselijk. Het idee van het album is volgens wikipedia: 'to have music legends select a track from their own canon and nominate an artist from the next generation to create a modern reworking of that song.' Zo werd bijvoorbeeld aan Sir Paul McCartney gevraagd welke nieuwe ster de taak op zich mocht nemen een nummer van hem te coveren en welk nummer dat moest zijn en koos hij voor zijn Bond-tune Live And Let Die met Duffy als uitvoerende artiest. Het resultaat is geen onaangenaam behang, maar wel heel erg voorspelbaar. Dat kan helaas gezegd worden over de meeste nummers op dit album. Het concept van War Child Heroes is interessant, maar de resultaten zijn nogal teleurstellend.

Neem nu het titelnummer, 'Heroes' dus, natuurlijk een van de mooiste songs die David Bowie ooit schreef. Dat hij TV On The Radio aanwees om dit nummer door hun sonische gehaktmolen te halen mag weinig verbazing wekken. De Britse dandy is immers al jaren goed bevriend met deze hippe vogels uit New York en werkte eerder met hen samen. Dat mag echter nog geen garantie bieden voor kwaliteit, want deze klassieker klinkt nu als een bedroevend slechte grap. Toch valt het nog reuze mee vergeleken met Hot Chip die zich aan Joy Division's 'Transmission' waagt. Hot Chip vind ik een van de leukere electrobands van de afgelopen jaren en Transmission is natuurlijk een van de mooiste nummers aller tijden. De som is hier echter weer beduidend minder dan haar delen. Het klinkt gewoon ongelooflijk flauw en overbodig.

Eigenlijk kan dit over alle tracks op dit verzamelalbum gezegd worden: The Kooks doen The Kinks, Franz Ferdinand doet Blondie, Peaches doet The Stooges, Scissor Sisters doen Roxy Music en ga zo maar door. Het stelt niet alleen teleur in de uitvoerende artiesten, maar ook in de 'groten der aarde'. Is het geen vorm van gemakzuchtige ijdelheid om je songs aan obligate epigonen toe te vertrouwen? En dan vaak ook nog je bekendste nummer uit te kiezen? Ik had wel wat spannenders kunnen bedenken. Bijvoorbeeld MGMT die 'Dear Boy' van McCartney doet, of Deerhunter die zich over Bowie's 'Lady Grinning Soul' mag ontfermen. Ik zeg ook maar wat.

Toch staan er drie tracks op War Child Heroes die wél de middelmaat ontstijgen. Ten eerste is daar de 'Allergrootste der Groten' Bob Dylan die eeuwig wonderkind Beck een van zijn ruigste songs, 'Leopard-Skin Pill-Box Hat', toevertrouwt. Ik vind het moeilijk te beschrijven, maar het vervult me met een enorm warm gevoel dat Bob Beck 'cool' genoeg vindt. Eigenlijk klopt het ook gewoon. Dylan heeft veel meer gemeen met Beck dan met de vele singer-songwriters van tegenwoordig die normaliter met hem vergeleken worden. Niet zozeer qua muziek, wel qua attitude. Beide zijn aan elkaar gewaagd in hun ongrijpbaarheid en grilligheid. Deze cover klinkt ook gewoon waanzinnig en opent het album als een knallend orgasme (waardoor de rest nog meer tegenvalt dan het sowieso al zou doen).

De andere twee lichtpuntjes op deze zwakke verzamelplaat zijn Elbow's pastorale bewerking van U2's 'Running To Stand Still' en Rufus Wainwright's griezelig-perfecte uitvoering van 'Wonderful/Songs For Children' dat Brian Wilson ooit voor The Beach Boys' verloren meesterwerk 'Smile' schreef. Vervelend misschien voor die oorlogskinderen, maar de rest van dit album delete ik uit mijn illegale digitale bibliotheek en mijn muzikale geheugen. Als het zo moet, dan maar een ouderwetse donatie.

Bron: http://kasblog.punt.nl/