The Kinks - Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One (1970)

Toen ik dit album kocht had ik al veel gehoord van andere grote, Britse bands uit de jaren 60 (The Beatles, The Rolling Stones, The Who). The Kinks hoort natuurlijk ook in dat rijtje thuis en ik besloot dus om daar eens wat van te kopen. Toen ik bij mijn vaste muziekzaak door de cd's stond te zoeken, was daar veel van The Kinks bij. Ik stond te twijfelen tussen Face to Face, Something Else, Arthur en deze. Uiteindelijk heb ik toen deze gekozen omdat ik Strangers, Lola en Powerman hele mooie nummers vond. Een erg goede plaat.

Het openingsnummer The Contenders maakte me al gelijk enthousiast. Dat werd opgevolgd door het prachtige Strangers wat ik al kende. Hierna komen, uitgezonderd Lola, een aantal deuntjes die ik eerst wat minder vond (Denmark Street, Get Back In Line, Top Of The Pops, The Moneygoround, This Time Tomorrow). Telkens als ik dacht 'dit wordt mooi' ging het net een slagje anders dan ik verwacht had. Maar bij de daaropvolgende luisterbeurten drong de kwaliteit van sommige nummers pas echt tot me door. Vooral Get Back In Line en This Time Tomorrow ben ik erg goed gaan vinden. Ik ben persoonlijk niet zo'n fan van Long Way From Home: ik vind het een beetje een flauw nummer. Rats daarentegen rockt lekker en maakte een diepe indruk op mij (ik vind de 2 bijdragen van Dave Davies aan dit album heel erg goed). Apeman vind ik zowel qua tekst als muziek een beetje flauw en het onderbreekt de goede kwaliteit van het album even. Powerman heeft een heel mooi begin en is in zijn geheel een erg sterk nummer. Het nummer heeft een bepaalde dreigende roes in zich, dat de gedachte van de rijken die altijd machtig blijven echt goed overbrengt (op mij tenminste). Een hele goede tekst ook. En dan: Got To Be Free. Ik vind dat veel nummers van The Kinks wel iets theatraals hebben, maar dit album sluit echt af als een musical. Wel mooi trouwens.

Ik ben erg onder de indruk van dit staaltje werk van The Kinks en dit is dan ook niet de laatste die ik ervan zal kopen.

Deze plaat bevalt me dan weer meer dan ik verwacht had. Muzikaal is er volgens mij niet gek veel veranderd, behalve dat er wat meer agressie in lijkt te zitten. Het concept heb ik wederom niet echt gevolgd, maar zeker door Top of the Pops krijg ik de indruk dat er wat aversie is tegen de hitparade. In elk geval kwam ik hier redelijk makkelijk in en had ik weinig moeite met het herbeluisteren van dit album. Lola is een leuke single en verder had het allemaal wat meer niveau dan de voorgangers. Waar ik een beetje bang was klaar te zijn met The Kinks, ben ik nu weer iets hoopvoller naar de volgende albums.

Tussenstand:
1. Face To Face
2. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
3. The Kinks Are the Village Green Preservation Society
4. The Kink Kontroversy
5. Something Else
6. Kinks
7. Kinda Kinks
8. Arthur (Or the Decline and Fall of the British Empire)

Leuk album, maar muzikaal spreekt het me toch minder aan dan de afgelopen vier albums. Er zitten wel absoluut een paar pareltjes weer op, vooral cynische tracks als Denmark Street en Top Of The Pops waar de muziekindustrie even lekker te kakken gezet wordt. Apeman is een intrigerende track waarbij ik me afvraag of zo'n lied als dit vandaag de dag nog uitgebracht zou kunnen worden. Ligt misschien wat gevoelig met het accent en de verwijzing naar apen? Lola blijft nog steeds een heerlijk track en This Time Tomorrow en A Long Way From Home zijn ook fantastisch. Gewoon lekker, maar ik vind de rest alsnog wat beter.

Voorlopige tussenstand:
1. Face To Face
2. Are the Village Green Preservation Society
3. Arthur (Or The Decline And Fall Of the British Empire)
4. Something Else
5. Lola Versus Powerman and the Moneygoround, Part One
6. The Kink Kontroversy
7. Kinda Kinks
8. Kinks