0
geplaatst: 16 mei 2009, 11:48 uur
Conclusie op basis van 2 luisterbeurten: mooie plaat, sfeervol, heel erg sfeervol. Meer sfeer dan ik op de 3 voorgangers heb kunnen ontdekken in ieder geval.
Dat de pure ruigheid van de eerdere platen weg is klopt ten dele, maar dat is in feite vanaf Oceanic al het geval. Anders gezegd, de echte ruwe Isis dateert van de EP's uit de beginperiode en Celestial. Dit neemt overigens niet weg dat passages uit bijvoorbeeld het eerste gedeelte van de afsluiter (wat een geweldig nummer trouwens) al harder zijn dan alles wat er op voorganger In the Absence of Thruth te vinden was. Dat bepaalde thema's van laatstgenoemde plaat hier terugkeren klopt ook, maar ze zijn hier wat mij betreft een stuk beter uitgewerkt.
Deze plaat heeft voor mij nu al meer eigen smoelwerk dan z'n voorganger zich in 3 jaar tijd heeft weten aan te meten (en dat was ook geen slechte plaat).
Voor zover het na zo'n korte kennismaking zinvol is om al labeltjes op dit album te plakken, doe ik vast de boude uitspraak dat ik dit de meest complete Isis plaat van allemaal vind. Ik ben er alleen nog niet uit of dat gelijk staat aan "de beste plaat van Isis". Een monster als The Red Sea is eigenlijk nauwelijks nog te overtreffen, al tappen ze hier natuurlijk uit een heel ander vaatje.
Dat de pure ruigheid van de eerdere platen weg is klopt ten dele, maar dat is in feite vanaf Oceanic al het geval. Anders gezegd, de echte ruwe Isis dateert van de EP's uit de beginperiode en Celestial. Dit neemt overigens niet weg dat passages uit bijvoorbeeld het eerste gedeelte van de afsluiter (wat een geweldig nummer trouwens) al harder zijn dan alles wat er op voorganger In the Absence of Thruth te vinden was. Dat bepaalde thema's van laatstgenoemde plaat hier terugkeren klopt ook, maar ze zijn hier wat mij betreft een stuk beter uitgewerkt.
Deze plaat heeft voor mij nu al meer eigen smoelwerk dan z'n voorganger zich in 3 jaar tijd heeft weten aan te meten (en dat was ook geen slechte plaat).
Voor zover het na zo'n korte kennismaking zinvol is om al labeltjes op dit album te plakken, doe ik vast de boude uitspraak dat ik dit de meest complete Isis plaat van allemaal vind. Ik ben er alleen nog niet uit of dat gelijk staat aan "de beste plaat van Isis". Een monster als The Red Sea is eigenlijk nauwelijks nog te overtreffen, al tappen ze hier natuurlijk uit een heel ander vaatje.
0
geplaatst: 27 mei 2009, 01:41 uur
Goede plaat naar mijn mening, de sfeer is zalig. Alleen de grunt komt niet altijd even goed uit. Ondanks zijn 'kalmheid' 'n heel goede schijf. Ik vind helemaal niet dat ze een achteruitgang gemaakt hebben, maar goed dat is mijn mening....
2
geplaatst: 3 september 2018, 12:00 uur
Hoewel Wavering Radiant zeker niet de eerste keer binnenkomt, maar echt tijd nodig heeft om te groeien, is dit toch wel echt de beste plaat van Isis. Het is in vrijwel ieder opzicht net weer een stukje beter dan de voorganger. Zo zie je misschien ook de reden om ermee te stoppen. De andere opties waren namelijk ofwel dit nu geperfectioneerde trucje blijven herhalen, ofwel een radicale koerswijziging. Hoewel ik naar die laatste ook best benieuwd zou zijn geweest. Het is een discografie om trots op te zijn, een die zeer interessant is om van begin tot einde te luisteren, en een van de weinige bands in dit genre (of metal in het algemeen) die letterlijk met ieder album beter is geworden.
* denotes required fields.