menu

blink-182 - blink-182 (2003)

mijn stem
3,46 (171)
171 stemmen

Verenigde Staten
Punk / Rock
Label: Geffen

  1. Feeling This (2:53)
  2. Obvious (2:43)
  3. I Miss You (3:47)
  4. Violence (5:20)
  5. Stockholm Syndrome (2:42)
  6. Down (3:03)
  7. The Fallen Interlude (2:13)
  8. Go (1:53)
  9. Asthenia (4:20)
  10. Always (4:12)
  11. Easy Target (2:20)
  12. All of This (4:40)

    met Robert Smith

  13. Here's Your Letter (2:55)
  14. I'm Lost Without You (6:22)
  15. Anthem Part Two [Live in Chicago] * (3:45)
  16. Not Now * (4:09)
  17. The Rock Show [Live in Chicago] * (3:37)
  18. The Rock Show [Live in Minneapolis] * (3:03)
  19. I Miss You [Live in Minneapolis] * (3:58)
  20. Carousel [Live in Chicago] * (2:55)
toon 6 bonustracks
totale tijdsduur: 49:23 (1:10:50)
zoeken in:
avatar van Sammy
4,0
Erg goede cd, wat ik nooit verwacht had. Stuk voor stuk meezingers en meespringers en veel met gevoel, zoals Box Car Racer. Hoogtepunten zijn Stockholm Syndrome (met geweldige dubbele zang) en Go, maar ook alle andere nummers mogen er wezen. 4*

avatar van Sammy
4,0
Het begingitaartje van Violence is trouwens wel té RATM-achtig.

4,0
vind hem wel best leuk

loserkid
wat is RATM?

Rage Against the Machine

dit is echt een leuke cd voor het nummer all of this!!

Wat is dat Stockholm Syndrome? Muse heeft ook al een nummer met die titel.

avatar van herman
"The Stockholm syndrome is a psychological state in which the victims of a kidnapping, or persons detained against their free will – prisoners – develop a relationship with their captor(s). This solidarity can sometimes become a real complicity, with prisoners actually helping the captors to achieve their goals or to escape police.

The syndrome develops out of the victim's attempts to relate to his or her captor or gain the kidnapper's sympathy.

According to the FBI's Hostage/Barricade System database, 92 per cent [1] (http://www.fbi.gov/publications/leb/1999/jul99leb.pdf) of the victims of such incidents reportedly showed no aspect of the Stockholm Syndrome.

The syndrome is named after the famous Norrmalmstorg robbery of Kreditbanken at Norrmalmstorg, Stockholm which lasted from August 23 to August 28, 1973. In this case, the victims kept on defending their captors even after their six-day physical detention was over. They showed a reticent behaviour in the following legal procedures. The term was coined by the criminologist and psychologist Nils Bejerot, who assisted the police during the robbery, and referred to the syndrome in a news broadcast. It was then picked up by many psychologists worldwide.

Other famous cases include those of airplane hostages and kidnapped people, such as Patty Hearst and Elizabeth Smart. After having been a hostage of a politically engaged military organisation (the Symbionese Liberation Army), Patty Hearst joined the group taking part in a bankrobbery. She did not recover for several months after she was arrested with some of her captors. The syndrome is related to bride capture and similar topics in cultural anthropology."

De rest van het stukje kun je hier lezen. HTH.

loserkid
amai ik ga me haasten lol

bono
Ja ze hebben beiden wat met Stockholm Syndrome, but who cares. De plaat is geweldig en totaal anders dan de rest, in positieve zin! 4,5*

Juist een stukje uit 'Meet the Barkers' gezien:
Vaderlief komt thuis na een tweetal weken drummen op tour ofzo. Mama en junior wachten hem op aan de luchthaven. Vaderlief krijgt junior in de armen, maar deze doet er alles aan om uit de handen van de griezel te blijven (echt waar ), waarop moederlief: 'Don't you recognize your father?'
Volgens mij heeft junior dat juist wel gedaan

nicolas
travis is één van de coolste gasten op aarde, als je hem ziet drummen op the urethra chronicles amai!

nicolas
THE FALLEN SYNDROME? THE FALLEN INTERLUDE ZAL JE BEDOELEN...

Bob Cremers
Feeling This en Violence mooie nummers van Blink 182.

4,0
goed album, veel harder dan al die vorige albums.. niet zo erg pop achtig meer zoals de vorige albums (die overigens ook erg goed zijn) een 4..

5,0
goed album

avatar van HaWe
4,0
Feeling This en I Miss You 2 super nummers!

3,5
het oude blink is een pak beter. hier staan ook een reeks prachtige nummers op zoals go, always, asthenia...

3.5 sterren, nice try but never change a winning team.

avatar van Pellie
2,0
Pfoeéé! Ik heb Blink 182 nooit goed gevonden, maar dit is weer zo'n simpel plaatje waar ik absoluut niet in kan komen. Volgens mij moet je echt 14/15 jaar zijn wil je dit nog leuk vinden.

Helaas....ook dit (onderhand) 182ste plaatje doet mij niets.

3,5
wel cool, wel *3,5

5,0
Tsja, ik vind dit dus een ontzettend goeie cd. Fantastisch geproduceerd ook.

avatar van berwt
2,0
miss you en feeling it vind ik steengoede nummers, maar soms heb ik de indruk dat die nummers nog 4 keer terug komen, en dat in een mindere vorm.
2*

avatar van Selustarius
4,5
Het klinkt niet meer als de Blink van vroeger, maar het is ook zeker geen slechte muziek. Heel mooi gedaan.

*4,5

MetalDex
Dit vond ik dus helemaal niks. Wat een pretentieuze zooi. Dan geef mij maar de ongecompliceerde humor van de vorige cd's, of het nu echte punk is of niet.

avatar van HellYeah
2,5
Hier beginnen ze al wat te minderen, bij vele liedjes heb ik het gevoel dat ik op mijn honger blijf zitten, ze blijven op dezelfde zagerige toon en er komt geen hoogtepunt.
Toch zitten er ook hele mooie liedjes tussen, zoals (mijn eerste kennismaking met blink 182 ) Always en I miss you.

3,0
Vond deze cd toch minder dan de vorigen. Mis hier die toegankelijke melodietjes die de vorigen juist zo goed maakten. Lijkt wel alsof ze probeerden perse wat minder "simpel" te zijn. Niet echt gelukt naar mijn idee.

3* omdat het niet slecht is, maar toch niet aan mijn verwachtingen voldoet

avatar van SoNick
4,5
Sluuz schreef:
Vond deze cd toch minder dan de vorigen. Mis hier die toegankelijke melodietjes die de vorigen juist zo goed maakten. Lijkt wel alsof ze probeerden perse wat minder "simpel" te zijn. Niet echt gelukt naar mijn idee.

3* omdat het niet slecht is, maar toch niet aan mijn verwachtingen voldoet


Hmm ik vind de muziek op deze plaat juist een stuk volwassener en meer diepgang hebben dan de voorgaande blink albums. Ik moet wel zeggen dat ik daar ook pas na enkele luisterbeurten achterkwam. Toen de cd net uit was dacht ik 'is dit blink?', maar al snel vond ik hem echt goed!

avatar van Ryan
2,5
Ik vond deze ook minder dan Enema of the State en Take Off Your Pants and Jacket. Het probleem is naar mijn mening dat ze te ambitieus zijn. Er is niks mis met de ambitie te hebben serieuze nummers te schrijven, maar dan moet je het wel goed kunnen. Wat mij betreft hadden ze beter kunnen blijven doen waar ze goed in zijn, eenvoudige, grappige liedjes schrijven over de middelbare school. Angels and Airwaves lijdt aan hetzelfde probleem. Het klinkt allemaal ontzettend geforceerd.

avatar van royals
3,0
Ik vond hun nieuwe richting ook wel verrassend. Vooral Violence en Down hebben erg krachtige melodieën. Jammer dat deze gasten geen nieuw album meer uitbrengen want ze wisten zeker hoe ze een goede song met kop en staart moesten schrijven.

avatar van barrett
2,0
Tja in die tijd was ik niet echt een Blink fan eigenlijk verre van, maar toen ik I Miss You hoorde was ik wel verkocht, prachtige single is dat, later kon ik ook feeling this appreciëren. Daarna heb ik eigenlijk nooit meer van deze band geprobeert, natuurlijk ken ik de meeste hits maar verder niet echt iets, msh zou ik er toch eens moeten aan beginnen.

Gast
geplaatst: vandaag om 00:22 uur

geplaatst: vandaag om 00:22 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.