Tori Amos - Abnormally Attracted to Sin (2009)

Een nieuwe Tori Amos: ondanks dat ik telkens weer ietwat teleurgesteld ben blijf ik uitkijken naar nieuwe releases zo ook deze.
Slecht is het nooit alleen blijf ik een beetje hangen in dat magische debuut. Deze gaat dan ook gewoon het inmiddels langer wordende rijtje albums aanvullen half mei (haar tiende als we Y Kant Tori Read niet meetellen).

En door dit soort uitspraken blijf ik haar een geweldige vrouw vinden:

'One of the current arguments at large in America is whether or not gays should have the right to marry. Religion is often used in the argument against gay marriage. Why do you think that union is so threatening?'

We go back to that word -- intolerance. That, to me, isn't what America ever was. It wasn't about telling another person how to live their life. I always said in a perfect world, you keep the Democrats out of your bank account and the Republicans out of your bedroom. But in life, why do you have to have anybody else in your bedroom if you're a consenting adult? That is the need people have right now, it seems, to dictate to another person how they should live there life. I find that the greatest sin of all.

zo te zien krijgt deze album z`n eerste live performance (showcase) volgende week donderdag tijdens South By Southwest Music Conference in Austin, Texas ...

"TORI AMOS is set to release her new album in May - "Abnormally Attracted To Sin" is Tori`s tenth studio album and was recorded and mixed near her home in Cornwall, England, and will be her first release on the Universal Republic label. She will showcase it during a live performance at this years South By Southwest Music Conference in Austin, Texas on Thursday 19th March. The album will be out on Monday 18th May (19th May in USA)..."

Welcome to England is al te vinden op het net
Ik snap niet waar die vrouw nu onderhand 10 albums vandaan tovert. je zal het maar kunnen. knap hoor!

Hoe ouder ze wordt, hoe meer ze op een barbiepopje begint te lijken. En hoe slechter haar albums worden. Ik koester weer weinig hoop op een goede afloop.

Ik maak me ook weer zorgen: 17 nummers............. net als die andere albums. Te veel fillers vrees ik.

Er is inderdaad weinig reden voor optimisme.

Idd, maar toch weer proberen

Lekker positief zijn jullie!
Ik vind Curtain Call al heel mooi klinken
Ben echt benieuwd naar de rest van het album.

Kom op zeg, wat er nu al circuleert overal is alleen maar een voorproef van wat wederom een geweldig album zal zijn (ADP niet meegerekend - heb m niet eens aangeschaft)
Schijnt weer niveau Choirgirl te worden...ben erg benieuwd!

Ai, de single is ontzettend vervelend geworden. Amos zet opnieuw haar verschillende persoonlijkheden centraal, iets wat op American Doll Pose naar mijn mening niet succesvol uit de verf kwam. Het nummer Welcome to England klinkt als een typische 'ADP', en zou niet misplaatst zijn op dat album. Voor Welcome to England betekent het dat Amos weer diezelfde weg bewandelt en daarmee echt gedateerd gaat klinken. Alle spanningsbogen zijn weg, mijn passie voor deze vrouw gaat dat ook steeds meer. Wel overigens nog steeds benieuwd naar de rest van Abnormally Attracted to Sin.

Had nu juist DAT album maar wel aangeschaft. Op een paar vullertjes na op het eind (of noem het b-sides van nooit uitgebrachte singles) is dat juist een fenomenaal album. Hele sterke popsongs (kunnen zo de radio op) afgewisseld met de allermooiste en ontroerendste songs ever van Miss T.

Maar wat ik tot nu toe van dit nieuwe album heb gehoord word ik niet vrolijk. Single "Welcome to England" is erg mooi en sfeervol en 500 Miles is ook erg leuk, maar verder... Ik ben nu ruim 15 jaar fan maar ik vrees dat dit een grote teleurstelling gaat worden.

Luister voor 30 seconden snippets van dit album via iTunes: iTunes Store - itunes.apple.com

Not Dying Today en That Guy zijn misschien ook nog wel aardige songs.

Als ik zo die tracks beluister van 30 seconde, dan concludeer ik voor mezelf dat deze plaat best wel aansluit op American Doll Posse. Daar kan vervolgens iedereen zijn of haar conclusies weer uit trekken, maar ADP liet me toch nog met mijn lusten achter.

Mijn liefde voor deze vrouw zal echter altijd blijven en het aanschaffen van Abnormally Attracted to Sin zal snel een feit zijn, maar de beste tijd heeft Tori Amos toch wel achter de rug. Helaas.

Heb net wat tracks opgesnord maar valt me niet mee.
Vooreerst 2,5 ster, kan nog meer worden...

Abnormally Attracted to Sin [Deluxe Edition], Tori Amos, Music CD - Barnes & Noble - music.barnesandnoble.com
Hier kun je alvast 2 visualettes bekijken en de bijbehorende songs volledig beluisteren van Curtain Call en Give.
En via haar eigen site kun je Maybe California als mp3 en wmv downloaden.

Door deze volledige songs moet ik mijn mening gaan bijstellen door te zeggen dat het album misschien toch beter gaat worden dan ik in eerste instantie dacht.
Het zal nogsteeds een lange luisterbeurt gaan worden :S, maar op de UK versie van het album staat een 18e track "Oscar's Theme" en dat is een ouderwetse Tori-song á la Twinkle of 1000 Oceans. Tori And Her Piano.

Mijn gevoel voor dit album zegt mij eerder een mix van Scarlet's Walk en To Venus And Back (het experimentele, het zenuwachtige tempoloze gevoel) gaat worden, dan een 'logisch' vervolg op haar beste album ever American Doll Posse (ondanks dat Pip en 2 andere alter ego's van ADP in de visualettes op zullen duiken).

Flavor: http://umrg.edgeboss.net/wmedia/umrg/promo/t_a/flavor_400.wvx
500 Miles: http://umrg.edgeboss.net/wmedia/umrg/promo/t_a/500miles_400.wvx
Ophelia: http://umrg.edgeboss.net/wmedia/umrg/promo/t_a/ophelia_400.wvx

Deze 3 visualettes openen meteen in Media Player.
Zolang ze online staan.

Is dus al gelekt, gekeken naar de 3 stemmen die al geplaatst zijn?

Volgens mij niet: alleen 5 nummers. Op fantieke Tori-sites 'klagen' ze er over dat er nog steeds geen lek is, dus het lijkt me sterk dat deze stemmen dan kloppen (gebaseerd op die 5 nummers misschien?).

Ja, dat dacht ik ook al. Het album laat inderdaad lang op zich wachten, misschien dit keer maar gewoon even wachten tot ie in de winkels ligt.

Heb de voorbarige stemmen maar even weggehaald, aangezien het album nog niet in zijn geheel te beluisteren is.

Een nieuwe Tori......... tja, echt warm kan ik er al een aantal jaar niet meer van worden en toch wil ik ze horen en hebben. Ze blijft een favoriet en mijn zwak voor haar blijft.
Het probleem met haar laatste paar albums is dat ze meestal te lang duren en daardoor nogal langdradig zijn. Als ze ze korter en krachtiger had gemaakt had ik ze waarschijnlijk boeiender gevonden.
Ook dit album duurt weer veel te lang en bevat echt te veel nummers. U zegt: 'dat is toch juist meer waar voor je geld?' Dat zal best maar het is wel een te lange zit om die reden en niet alles is even sterk.
Goed, Abnormally Attracted to Sin gaat een beetje alle kanten op en bevat invloeden van zo'n beetje al haar albums. Toch ga ik weer voor de zwelgende ballads als Maybe California en Ophelia.
Ik was bang dat ik door dit album misschien wel eens helemaal klaar zou zijn met Tori maar dat valt reuze mee. Juist door de afwisseling (beetje pop, beetje rock, beetje zwijmel) is het album goed vol te houden en ben ik er niet eens zo ontevreden over.
Ik weet dat ik dat met de voorgangers ook wel zo had en dat pas later de vermoeidheid begon toe te slaan waardoor ik nog steeds voornamelijk haar eerste twee albums draai en die latere albums zelden tot nooit.
Of dat dit album ook gaat overkomen durf ik nu dus niet te zeggen, wel dat mijn zwak voor La Amos altijd wel zal blijven bestaan.
We horen niks nieuws meer; het is echt een beetje been there done that. Ook nu had het album korter gemogen etc. etc. Maar ach, we hebben er weer een flinke portie nieuwe songs bij en skippen kan altijd nog.
De geluiden vooraf deden me wat huiveren, achteraf na beluistering vind ik het wel meevallen (op een paar saaie nummers na): we krijgen een beetje wat we al tijden krijgen. Reken je niet op een Little Earthquakes deel 2 dan zit je wel goed met dit album. Maar verwacht in elk geval niks nieuws want dan kun je dit album beter maar overslaan want eerlijk is eerlijk: spannend is Tori anno 2009 niet echt meer.

Tja, ik ben het wel met je eens aERo. Een leuke gevarieerde cd welke de intensiteit mist van het oudere werk, maar dat 'mogen' we denk ik eerlijk gezegd ook niet meer verwachten.
American Doll Posse vond ik geweldig, maar dat gevoel ontbreekt bij deze cd. Het is allemaal wat tammer (of relaxter?). Dit is niet erg, maar maakt dat de aandacht eerder verslapt. Ik ben benieuwd wat hij op termijn gaat doen, maar genieten kan ik nu al prima.

Ik vond American Doll Posse ook leuker. Maar dit kan er wel mee door. Het is toch Tori he

Mijn eerdere stem (geen idee hoeveel *) werd verwijderd omdat het album nog niet geheel te beluisteren was.
Hij is inmiddels al een aantal dagen geleden online verschenen, een paar dagen voor de echte fysieke release (die ik uiteraard al besteld heb, met dvd).

Waar ik eerder bang was voor een TVAB part 2, ben ik nu zeer positief verrast. Haar vorige album valt onder de beste albums uit haar catalogus (ondanks de extraatjes aan het eind van het album (vanaf Dark Side Of the Sun, en de paar korte tracks zoals Fat Slut).
Maar op deze allernieuwste boreling is duidelijk te horen dat de productie kwaliteiten van Miss Tori duidelijk verbeterd zijn.
Het zijn bijna allemaal erg warme songs geworden.

Er zitten wel af en toe TVAB-achtige taferelen tussen, maar dat is nu allerminst hinderlijk. De non-album tracks van A Piano hadden grotendeels ook niet misstaan op dit album.

Mensen die terugwillen naar LE en UTP mogen mij vertellen waarom. Tori is volwassener geworden, warmer. Op plaat zul je haar niet snel meer op die manier aantreffen (tot je Oscar's Theme hoort), maar live (zeker tijdens promo werkzaamheden als bij 3voor12 live of maandag jl. tijdens Acoustically Attracted To Sin) zeker wel.

ADP was erg gevarieerd met meer dan fantastische tracks. Maar AATS klink veel meer als een geheel. Een erg warm geheel.
LE en UTP klinken nu erg gedateerd, terwijl SW, TBK, ADP en nu AATS erg warm en tijdloos klinken alsof het een nieuw album is. Elke keer een genot om te horen.

Ik ben blij dat ik helemaal van gedachten ben veranderd na de 30 seconden snippets van iTunes.
Ik ga dit album helemaal grijs draaien vrees ik

En hopelijk krijgen wij nu 17 September bij de HMH wél onze verdiende M&G. Mijn kaartje voor rij 6 heb ik inmiddels al binnen! (via voorverkoop afgelopen vrijdag).

De keuze voor 4 favoriete nummers is nu al onmogelijk! Ik kom er met gemak op 8 of 10.
Een erg sterk begin en een FANTASTISCH einde met een nieuwe LE of Anastasia in de vorm van Lady In Blue (de live versies van LIB van de afgelopen weken waren saai. Maar de albumversie is super!).

En nou kappen met die afkortingen !!!

Alleen bij een waardering van 4* of hoger

Sfeervolle doch weinig gevarieerde plaat. Het is ten zeerste aan te raden om 'm eens met goede headphones (en een beetje aandacht) te beluisteren. Dan is-ie namelijk wat minder vlak dan over de stereo. Ophelia is m'n persoonlijke favoriet en ik zal in september de HMH (sorry voor de afkorting thebestfreaks ) 'es bezoeken..

Erg plezierige eerste luisterbeurt achter de rug. Veel Tori + piano, en sowieso een overheersende piano. En dat vind ik positief want dat zijn op de andere albums toch meestal m'n favoriete nummers. American Doll Posse vond ik een stap terug, hoewel ik na The Beekeeper Ms. Amos al een beetje afgeschreven had (Scarlet Walk vond ik daarentegen erg goed). Beide albums bleek ik later beter te kunnen waarderen en daarom was ik ook niet bang voor dit album. Maar het is absoluut geen American Doll Posse of The Beekeeper dit album, althans niet voor mij na een eerste luisterbeurt. Het is iets anders, volgens mij iets beters. Binnenkort meer.

tja, qua originaliteit zijn de albums en nummers er wel op achteruit gegaan maar nog steeds blijft de muziek van Tori me boeien.
Alleen is een heel album wel wat teveel....

Staat op de luisterpaal van vpro, en dan staat eronder:

voel-me-niet-zo-lekker * was-ik-maar-PJ Harvey

Hehehehe.... ik had het niet beter kunnen samenvatten