Tori Amos - Abnormally Attracted to Sin (2009)

Een nieuwe Tori......... tja, echt warm kan ik er al een aantal jaar niet meer van worden en toch wil ik ze horen en hebben. Ze blijft een favoriet en mijn zwak voor haar blijft.
Het probleem met haar laatste paar albums is dat ze meestal te lang duren en daardoor nogal langdradig zijn. Als ze ze korter en krachtiger had gemaakt had ik ze waarschijnlijk boeiender gevonden.
Ook dit album duurt weer veel te lang en bevat echt te veel nummers. U zegt: 'dat is toch juist meer waar voor je geld?' Dat zal best maar het is wel een te lange zit om die reden en niet alles is even sterk.
Goed, Abnormally Attracted to Sin gaat een beetje alle kanten op en bevat invloeden van zo'n beetje al haar albums. Toch ga ik weer voor de zwelgende ballads als Maybe California en Ophelia.
Ik was bang dat ik door dit album misschien wel eens helemaal klaar zou zijn met Tori maar dat valt reuze mee. Juist door de afwisseling (beetje pop, beetje rock, beetje zwijmel) is het album goed vol te houden en ben ik er niet eens zo ontevreden over.
Ik weet dat ik dat met de voorgangers ook wel zo had en dat pas later de vermoeidheid begon toe te slaan waardoor ik nog steeds voornamelijk haar eerste twee albums draai en die latere albums zelden tot nooit.
Of dat dit album ook gaat overkomen durf ik nu dus niet te zeggen, wel dat mijn zwak voor La Amos altijd wel zal blijven bestaan.
We horen niks nieuws meer; het is echt een beetje been there done that. Ook nu had het album korter gemogen etc. etc. Maar ach, we hebben er weer een flinke portie nieuwe songs bij en skippen kan altijd nog.
De geluiden vooraf deden me wat huiveren, achteraf na beluistering vind ik het wel meevallen (op een paar saaie nummers na): we krijgen een beetje wat we al tijden krijgen. Reken je niet op een Little Earthquakes deel 2 dan zit je wel goed met dit album. Maar verwacht in elk geval niks nieuws want dan kun je dit album beter maar overslaan want eerlijk is eerlijk: spannend is Tori anno 2009 niet echt meer.

Tori Amos een artieste die ik een zeer warm hart toe draag. Toch, zou deze zin in een voltooid verleden tijd meer tot zijn recht komen.

Tori Amos een artieste die ik een zeer warm hart heb toe gedragen.

In 2007 schreef ik bij haar album:
Ik ga toch voor 4,5

Dit album is de beste sinds a chorel girl hotel. de teksten de muziek. het klinkt rebels, gevarieert. tori experimenteerd. dit klinkt naar de tori die ik gemist heb.

Tori welkom terug.

Dit album staat nu op 2 a 2.5 * (het neigt meer naar 2 als naar 2.5 maar omdat het tori is staat hij nog op 2.5.) Telkens als ze een nieuw album uitbrengt hoop ik op een soort gevoel dat ze een prachtige begin jaren weer zal herleven. Dit gevoel heb ik eigenlijk bij geen andere artiesten. Telkens zoek ik in de nummers naar herkenningspunten of verwijzingen die mogelijk zouden kunnen wijzen haar begin periode. Het enthousiasme in het gequote berichtje laat dat ook duidelijk zien. Ik hoorde 3 keer een soort oude Tori Amos en ik waardeer het direct hoog. Maar telkens wordt ik teleur gesteld en raken haar albums steeds meer in de vergetelheid. Woorden als: niet interessant, inspiratieloos, fillers en saai zijn nu van toepassing om dat album.

Abnormally Attracted to Sin probeert niet eens op American Doll Posse te oversteigen of om gelijk aan te komen. Tijdens de eerste 2 nummers had ik nog een gevoel Yes, dit kan wat worden. Er ontstond een goed doordachte To Venus and Back nummers, wat ik niet eens een heel slecht idee vind. Alleen stort het rest van het album in elkaar als een kaartenhuis. Er is wel een duidelijke moderne Amos sfeer te herkennen. Alleen missen de nummers voor mij een duidelijk vorm van inhoud. Het kwakkelt maar voort...
Het enige nummer wat een beetje de rest overstijgt is Lady in Blue. Maar dat het ook prima samen met de eerste twee nummers op een EP gekund. Dit is zonder twijfel tori haar slechtste album.

Ik geef album dit jaar zeker vaker een kans, er blijft een soort stemmetje komen die zegt misschien komt het nog naar een aantal luister beurten. Alleen om eerlijk te zijn denk ik op dit moment meer aan 1.5* a 1* dan aan hoger. Maar alles kan veranderen (ik blijf een slag om de arm houden)