Brian Wilson - Smile (2004)

Als je je op deze ( volkome veilige) site registreerd kun je een bootleg van Smile dowloaden in de volgorde van de BW 2004 versie
http://www.thetradersden.org/forums/downloadtor.php?attachmentid=8277

Als Brian vind dat het af is, dan is het ook af
Hij is de enige die kan bepalen of hij Smile klaar vond voor de release of niet.

Met wat meer moderene apparaten en zonder die vervelende Mike love had Smile in 1967 in de winkel kunnen liggen, maar helaas

Al twijfel ik of het zo'n grote impact gehad zou hebben, zeker in Amerika was smile al afgechreven nadat de kerst van 1966 niet gehaald was. Amerika vroeg om simpele vrolijke popmuziek niet om de complexe lyrics van Van dyke parks

Leuke discussie over of hij dit nu wel of niet had mogen maken (= opnieuw opnemen) dan wel de originele opnames had moeten uitbrengen maar men gaat voorbij aan 1 heel belangrijk punt en dat is dat Brian Wilson helemaal geen zeggenschap heeft over het uitbrengen van die originele Smile opnames. Die zitten ergens vast in een soort van niemandsland tussen de platenmaatschappij en The Beach Boys.

Wilson mag ook helemaal niks uitbrengen onder de naam The Beach Boys want de rechten op die naam liggen bij iemand anders (een van de andere Boys , ben ff zijn naam kwijt).

ja en dat is erg treurig...iedereen kent natuurlijk verder het trieste verhaal dat Brian's genialiteit in de weg werdt gezeten de overige conservatieve beach boys.

Een 5 waard. Alleen al omdat het er toch nog van gekomen is omdit af te werken. Al is dit natuurlijk niet DE SMiLE. Het is gewoon bedoeld om het materiaal live te brengen en dat deed het prima. Live is het allemaal nog veel beter dan op de plaat.

Alle "wat-als"-verhalen ten spijt; het ligt toch maar in de schappen!
Wie had dat gedacht?

Ik denk dat de impact van deze release veel kleiner in dan in '66-'67 in deze rare tijden.
Het is een puike band en gek genoeg vond ik de luister-ervaring beter dan ik had verwacht. We hebben het hier niet over opgepoetste materiaal uit 1966, maar recent studio-materiaal dat klinkt als 2004!

De songs zijn af en toe wat rommelig (maar dat vond ik op de bootlegs ook); de klassiekers klinken fantastisch en de arrangementen zijn van een ouderwetse Wilson-klasse!

Zo is het toch maar, vind ik ook hoor.

Maar ik ben niet alle dagen in de mood om naar deze vaak niet al te toegankelijke muziek te luisteren;
Op de gepaste tijd - naar de avond toe, kan dit best een leuke plaat zijn voor mij. Naast de vele mooie Beach Boysplaten komt dit er het dichtst bij in de buurt. Ik blijf Heroes and Villains en Good Vibrations de sterkste songs vinden op deze plaat.
4 sterren ****

"Father of the Son" vind ik erg mooi, Cabinessence vind ik (en vond ik al op de SMilE-outtakes uit '67) een wat hefig en beklemmend nummer. Persoonlijk vind ik de harmonieen van 'Wonderful' erg prachtig, bijna een broertje van "God Only Knows".

Ik ben momenteel helemaal verslaafd aan SMiLE en wel deze versie, de nieuwe. Het heeft even geduurd voordat ik hem kon doorgronden, zo'n 2 jaar.
De eerste luisterbeurt viel tegen, ik vond 'm erg saai. Maar velen van mijn lievelingsplaten vond ik niet zo leuk de eerste keer dat ik ze hoorden (English Settlement van XTC, Low van Bowie, Sister van Sonic Youth). Later ondek je de vele lagen die de muziek bevat. Enfin, julie luisteren allemaal muziek en je weet vast waar ik t over heb.
Welnu, welke versie is beter? Ik vind het jammer als t op een wedstrijd moet uitlopen. Ik luister altijd met veel plezier naar deze plaat (wat bij betreft de superieure versie), de bootlegs (de onafgemaakte versie) en ja, zelfs Smiley Smile (de verneukte versie).
Wat opvalt is dat als je de bootlegs luistert, dan hoor je dat ze niet zo heel veel verschillen met het eindresultaat. Ze waren bijna klaar! Toch ben ik blij dat deze er nou is. Brian Wilson is helaas niet meer zo goed bij stem, maar het leidt nooit af. De geluidskwaliteit is meesterlijk. Dat is ook voor mij het probleem bij Pet Sounds, het klinkt soms een beetje te oud, zodat je de instrumenten niet zo goed meer kunt onderscheiden van elkaar.
SMiLE stampt er lekker op los (grappig, vroeger vond ik m saai!) en ik word er echt vrolijk van. Dat de Beach Boys niet meedoen interesseert me niets, deze zangers zijn net zo goed. De kracht van de Beach Boys lag toch nooit in de individuele zangers (behalve Brian Wilson natuurlijk! en vooruit Mike Love).
Conclusie: luisteren die handel! vind je t niks, nog een keer opzetten! En daarna nog een keer! ik doe niet meer anders.

Smile is een meesterwerkje dat zijn schatten maar mondjesmaat prijsgeeft; De volhouder wint; typisch voor een groeiplaat!

Ik kan dit wel waarderen, maar zal toch zoals hierboven al eerder aangegeven staat een paar luisterbeurten meer nodig hebben, wil ik de plaat helemaal doorgrond hebben. Maar dat dit een mooi cijfer gaat worden staat vast.

yup evan , gelijk heb je , een groeier maar wat voor één , ik was geen BB fan en zal het nooit worden , maar na een paar beurten moest ik toch mijn krant wegleggen en bellen naar mijn vrouw op haar werk om haar te melden dat we weer een meesterwerk rijker waren , het werd nog een gezellige avond !!!

Hoewel ik de bootlegs prefereer (ik vind de originele zangklanken van de BB's prettiger om naar te luisteren dan die van de Wondermints al doen ze het zeer puik) is dit een knap staaltje werk geworden. En al zingt Wilson tegenwoordig als een natte krant neemt dit niet weg dat ook ik heb me zeer heb weten te vermaken tijdens mijn aanwezigheid bij een concert van hem en zijn gevolg.
De composities staan meer dan veertig jaar na dato nog steeds als een huis, ik vind de volgorde van de songs ook zeer prettig, er zit nu duidelijk een verhaal in.
Petje af voor Brian Wilson!

Bicycle rider, just see what you've done
To the church of the American Indian
Wa halla loo lay, wahhalla loo lah
Keeny wok a pooh lah.

Tja...
Toch stel ik voor om dit goed te rekenen, omdat het zo'n prachtig album is, omdat surf's up zo ongelooflijk mooi is, en omdat Brian Wilson nu wel genoeg te verduren heeft gehad.

Thank God for the won-won-won-wonderful.

Het uitbrengen van de originele Smile-opnames was juridisch niet mogelijk, dus heeft Brian Wilson noodgedwongen de songs (die hij allemaal zelf heeft gecomponeerd) opnieuw opgenomen met een aantal sessiemuzikanten.
Natuurlijk kennen de Beach Boy-fans de meeste nummers omdat die verspreid waren over meerdere albums en er staan ook een aantal op de 4CD-box "Good vibrations - thirty years of …". Maar nu staan de nummers eindelijk op één album zoals het hoort.
Het resultaat is een fris en tijdloos meesterwerk dat pas na meerdere luisterbeurten zijn schatten prijsgeeft. De opnames zijn helder en de composities zijn buitengewoon.
Het heeft 37 jaar geduurd eer het album zijn rechtmatige release heeft gekregen, maar beter laat dan nooit.

ja, een fantastische plaat , en mensen koop ook de dvd die is ook enorm goed

Deze plaat zou toch meer zeggingskracht hebben gehad indien ze werd uitgebracht toen ze zo ongeveer in de studio af was... en niet na zo'n 30 jaar...
In elk geval staat hier veel moois op te beleven, maar ik vind de plaat na vele luisterbeurten toch niet zo sterk, er staan behoorlijk wat songs van minder allooi tussen.
Er blijft echter genoeg moois over ook. Daarom **** voor mij en niet de maximumscore.

Vooral die docu is heerlijk om te zien...

Het is inderdaad jammer dat "SMiLE" niet in 1967 werd uitgebracht. Het album zal misschien destijds weinig verkocht zijn, maar zou nu meer zeggingskracht hebben gehad en in het rijtje van baanbrekende albums in dat jaar hebben gestaan naast "Sgt. Peppers" en de debuutalbums van the Doors, Jimi Hendrix, Velvet Underground en Pink Floyd.

Dàt vind ik er dus ook van, LucM!

Ben het nog steeds eens met mijn mening die ik op de vorige pagina al heb gezegd; namelijk dat Brian Wilson beter de Smile-tapes uit 1967 had moeten uitbrengen in plaats van alle nummers opnieuw op te nemen in 2004. Vandaar aanvankelijk mijn 2.5*, maar die ga ik nu toch verhogen naar 4*, want de muziek blijft geweldig, ook al is het 37 jaar later opgenomen (de 'echte' Smile krijgt van mij evenwel 5*).

Ik heb er mee in de handen gestaan, maar ik durfde de gok niet aan. Ik kende de originele opnames van bootlegs, en die vind ik best leuk. Inmiddels heb ik deze versie beluisterd. De nummers klinken wat meer 'af' dan op de originele opnames, en vocaal is het boven verwachting. Toch is het een beetje 'net niet'.

Mee eens! Het is alsof McCartney met een nieuwe backing-band een complete heropname van Sgt. Pepper's uitbrengt!
Het grote voordeel is de opnamekwaliteit en de sound prima is, maar het is wat 'uit de tijd'. Als dit album (als...) in '67 was uitgebracht was het inderdaad het antwoord op Pepper's en het logische vervolg op Pet Sounds. Nu klinkt het als een mooi Wilson-album waarop hij nog eens bewijst de geestelijk vader te zijn van de mooiste Beach Boys-songs!

Zie dan dat je de documetaire dvd over Smile met daarbij de dvd van een optreden tijdens de Smile tour te pakken krijgt. Ten eerste zie je wat die man heeft moeten doorstaan om Smile uberhaupt af te krijgen en de performance van Smile op die live dvd vind ik persoonlijk een stuk leuker dan de studio-versie.

Bedankt voor de tip, bij een eventuele aanschaf houd ik dit in m'n achterhoofd.

Ik vind dat we Brian, in zijn huidige staat niet groter moeten maken dan hij is. Hij was een genie in zijn tijd, met The Beach Boys en wat hij tegenwoordig doet heeft ook nog wel klasse, maar de man heeft dusdanige psychische en lichamelijke opdoffers gehad, dat hij zijn baanbrekend werk van vroeger in verste verte niet kan benaderen. Eigenlijk moeten we blij zij dat hij überhaupt nog muziek kan maken.

Smile is de grootste overwinning in de popgeschiedenis.

& ik vind het een prachtplaat.

pfffffff, wat een album! Ik snap niet hoe Brian zo lang gewacht heeft om dit album uit te brengen. Oké, dit haalt het niveau van The Beatles niet maar qua vernieuwing overtreft hij The Beatles bijna en qua songwriting zit hij er niet ver vanaf.

Top album 4*

Het schijnt dat de originele "SMiLE" opnames uit 1966/67 komende zomer ook eindelijk uitgebracht gaan worden (meer daarover in het Beach Boys band-topic), Brian Wilson zou dan toch overstag zijn gegaan en ingestemd hebben met een release n.a.v. de 50e verjaardag van de groep.

Oh nice, en bij voorkeur even goed gemasterd... Ben benieuwd, want vele tracks vind ik op de krakkemikkig klinkende bootlegs mooier dan de versie met de Wondermints.