Polyrock - Polyrock (1980)

Ik ken alleen Your Dragging Feet van deze plaat, heerlijk nerveus nummer dat, beetje a la The Feelies zoals ik die ken van Crazy Rhythms. De rest van de plaat nog niet gehoord wegens nog niet gevonden.
In tegenstelling tot enkele nummers van opvolger Changing Hearts die wat makkelijker te vinden zijn, moet nog altijd eens die plaat toevoegen.
Ik zou 'm wel willen hebben deze, alleen maar omdat Your Dragging Feet toch uitstekend is.

Producer Philip Glass is op de piano te horen in “Bucket Rider”, maar laat zich toch vooral gelden in het hoogtepunt van dit album “Your Dragging Feet”. Minimalisme in het new wave tijdperk, verslavend mooi!

2 berichten nog maar, zo onbekend is dit toch niet?
Idd a la the Feelies, uit hetzelfde jaar als Crazy Rhythms, daarnaast die typische Amerikaanse new wave sound van toen, Talking Heads, DEVO, Pere Ubu ook wel wat van the Cars weg.
Heerlijk gejaagd, lekker nerveus, niet voor Dire Straits fans (:

Toch wel te onbekend, denk ik. Meer een soort import voor de fijnproevers. Mijn muziektipper, die in een platenzaak werkte én een eigen radioprogramma had, tipte deze mij in het jaar dat deze plaat uitkwam. Enfin, 40 jaar later gespotted on spotify. Eindelijk kennis maken met muziek die je eigenlijk ook had willen kopen, maar mijn kleine kamer destijds en mijn even kleine beurs bepaalde de limieten. Mooi dat figt nog te ontdekken is. Speel dit album nu voor de 2e keer, maar ben zo vrij om dit album 4 sterren te geven, Gewoon omdat het lekker klinkt en ik het de kans geeft om het verder te laten groeien. Nervositeit idd en een mooi rust moment in intensiteit met het nummer wat nu opstaat (your dragging feet). Rust, maar dan zonder roest en . En dat na 40 jaar. Maar vooral neurotische charme.

Dit komt nog altijd af en toe eens voorbij. Favoriet hier is tegenwoordig 'No Love Lost'.