Metallica - Kill 'em All (1983)
mijn stem
985 stemmen
Verenigde Staten
Metal
Label: Megaforce
-
Hit the Lights (4:17)
-
The Four Horsemen (7:08)
-
Motorbreath (3:03)
-
Jump in the Fire (4:50)
-
(Anesthesia) Pulling Teeth (4:14)
-
Whiplash (4:06)
-
Phantom Lord (4:52)
-
No Remorse (6:24)
-
Seek & Destroy (6:50)
-
Metal Militia (6:06)
-
Am I Evil? * (7:51)
-
Blitzkrieg * (3:34)
-
The Four Horsemen [Live] * (5:31)
-
Whiplash [Live] * (4:19)
-
The Ecstasy of Gold [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Hit the Lights [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
The Four Horsemen [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Jump in the Fire [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Phantom Lord [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
No Remorse [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Ride the Lightning [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Motorbreath [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
(Anaesthesia) - Pulling Teeth [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Whiplash [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Seek & Destroy [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Metal Militia [Live at Espace Balard, Paris, France – February 9th, 1984] *
-
Jump in the Fire *
-
Seek & Destroy [Live at the Automatt] *
-
Phantom Lord [Live at the Automatt] *
-
Metal Forces Interview with Lars, January 1984 *
-
Radio IDs with Lars, James, and Cliff from 1984 *
-
Motorbreath [Rough Mix] *
-
Hit the Lights [Rough Mix] *
-
(Anaesthesia) - Pulling Teeth [Rough Mix] *
-
Seek & Destroy [Rough Mix] *
-
Whiplash [Rough Mix] *
-
The Four Horsemen [Rough Mix] *
-
Seek & Destroy [NOT Live from the Automatt] *
-
Phantom Lord [NOT Live from the Automatt] *
-
Whiplash [Special Neckbrace Mix] *
-
The Four Horsemen [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Jump in the Fire [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Fight Fire with Fire [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Ride the Lightning [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Phantom Lord [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Seek & Destroy [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Whiplash [Live at J Bees Rock III, Middletown, NY – January 20th, 1984] *
-
Hit the Lights [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
The Four Horsemen [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Jump in the Fire [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Fight Fire with Fire [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Ride the Lightning [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Phantom Lord [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
When Hell Freezes Over (The Call of Ktulu) [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Seek & Destroy [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
(Anaesthesia) - Pulling Teeth [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Whiplash [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Creeping Death [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Guitar Solo [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
-
Metal Militia [Live at the Keystone, Palo Alto, CA – October 31st, 1983] *
toon 50 bonustracks
totale tijdsduur:
51:50
(1:13:05)
0
geplaatst: 11 april 2011, 17:08 uur
Echt een geweldig album met practige solo's ik kan er niet genoeg van krijgen.
0
geplaatst: 25 mei 2011, 08:00 uur
Toch wel het minste album van de vroegere albums. Ik heb mezelf in dit album nooit kunnen vinden.
Ik pas er ook voor om te stemmen omdat ik er gewoon niet volledig naar kan luisteren.
Ik pas er ook voor om te stemmen omdat ik er gewoon niet volledig naar kan luisteren.
0
geplaatst: 25 mei 2011, 08:52 uur
Ik vindKill 'Em All juist op Ride The Lightning na het beste Metallica album uit de 80's.
0
geplaatst: 17 juni 2011, 04:24 uur
Toen het debuut uit kwam was het zo overdonderend dat ik het eerst niet goed kon plaatsen.
Saxon met Machine Man uit Wheels of Steel was het snelste wat wij Nederlandse Headbangers toen kende. Hit the Lights werd bij Hanneke Kappe en Alfred Lagarde vaak
gedraaid op de Nederlandse Radio.
Metal Militia heeft toch wel het vaakst uit mijn cassette recorder geknald !
Saxon met Machine Man uit Wheels of Steel was het snelste wat wij Nederlandse Headbangers toen kende. Hit the Lights werd bij Hanneke Kappe en Alfred Lagarde vaak
gedraaid op de Nederlandse Radio.
Metal Militia heeft toch wel het vaakst uit mijn cassette recorder geknald !
0
geplaatst: 17 juni 2011, 14:08 uur
kepi666 schreef:
Toen het debuut uit kwam was het zo overdonderend dat ik het eerst niet goed kon plaatsen.
Saxon met Machine Man uit Wheels of Steel was het snelste wat wij Nederlandse Headbangers toen kende. Hit the Lights werd bij Hanneke Kappe en Alfred Lagarde vaak
gedraaid op de Nederlandse Radio.
Metal Militia heeft toch wel het vaakst uit mijn cassette recorder geknald !
Toen het debuut uit kwam was het zo overdonderend dat ik het eerst niet goed kon plaatsen.
Saxon met Machine Man uit Wheels of Steel was het snelste wat wij Nederlandse Headbangers toen kende. Hit the Lights werd bij Hanneke Kappe en Alfred Lagarde vaak
gedraaid op de Nederlandse Radio.
Metal Militia heeft toch wel het vaakst uit mijn cassette recorder geknald !
Herkenbaar.. ik heb destijds een tijdje gedacht dat Motorbreath, No Time To Rest heette, wist ik veel dat hij 'motorbreath' zong...
Kill 'em All is een prima album, ik vind Ride The Lightning wel even een portie volwassener en dus genietbaarder.
0
geplaatst: 20 juli 2011, 19:35 uur
Het bekendste album van Metallica, Master of Puppets, is een echte metal-klassieker. Zelf kan ik er echter niet al te veel mee. Ik ben bij dit album aanbeland, en dit bevalt me raar genoeg stukken beter. Ik heb Metallica blijkbaar liever als ze gewoon pretentieloos lekker rocken.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
0
geplaatst: 20 juli 2011, 19:41 uur
Arrie schreef:
Het bekendste album van Metallica, Master of Puppets, is een echte metal-klassieker. Zelf kan ik er echter niet al te veel mee. Ik ben bij dit album aanbeland, en dit bevalt me raar genoeg stukken beter. Ik heb Metallica blijkbaar liever als ze gewoon pretentieloos lekker rocken.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
Het bekendste album van Metallica, Master of Puppets, is een echte metal-klassieker. Zelf kan ik er echter niet al te veel mee. Ik ben bij dit album aanbeland, en dit bevalt me raar genoeg stukken beter. Ik heb Metallica blijkbaar liever als ze gewoon pretentieloos lekker rocken.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
Ik ben misschien een ouwe lul maar lekker rocken en niet zo snel werd vroeger vertaald als lekker Thrashen en retesnel.
0
geplaatst: 20 juli 2011, 19:44 uur
Precies, maar ik ben van '91. Da's acht jaar nadat deze plaat uitkwam. Tegenwoordig stelt dit natuurlijk niet zoveel meer voor, qua hardheid en snelheid... ach ik heb er ook geen verstand van. Komt er op neer dat ik het een lekkere plaat vind. 
0
geplaatst: 20 juli 2011, 19:46 uur
Whiplash is toch lekker hard hoor, daar headbang ik graag op. Sowieso een geweldig album, ik ben vergeten te stemmen maar het getal is nu wel leuk. 
Sowieso een geweldig album, ik ben vergeten te stemmen maar het getal is nu wel leuk.
0
Casino Boogie
geplaatst: 19 september 2011, 22:20 uur
Edwynn schreef:
Die Roadrunner persingen zijn Nederlandse persingen.
In Engeland en Frankrijk kwam het spul op Music For Nation uit.
Metallica - Kill 'Em All at Discogs
Die Roadrunner persingen zijn Nederlandse persingen.
In Engeland en Frankrijk kwam het spul op Music For Nation uit.
Metallica - Kill 'Em All at Discogs
Gedistribueerd door Elektra.
Die heb ik ook nog liggen. Heerlijke speed-metalplaat. Misschien wel het beste wat de heren in mijn optiek opnamen. Four Horsemen en Metal Militia zijn voor mij de toppers.
0
geplaatst: 6 oktober 2011, 17:15 uur
Mmm.. zo in eerste instantie bevallen me de vocals niet zo op dit album.
Het gitaarwerk vind ik wel weer erg goed, maar het is mij iets te punkig.
Het gitaarwerk vind ik wel weer erg goed, maar het is mij iets te punkig.
0
geplaatst: 19 november 2011, 21:56 uur
Mijn eerste indruk: Hammett is net zo'n ergerlijke showgitarist als ongeveer elke collega sinds Eddie Van Halen. Hetfield heeft een bijzonder matige stem en is een bijzonder saaie zanger. Liedje na liedje geeft hij uitdrukking aan zijn woede, zonder ook maar enige afwisseling. James is boos en dat zullen we weten ook.
Verder biedt dit album een verzameling aan eerste klas riffs die we sinds Led Zep II en Made in Japan niet meer hebben mogen meemaken. En ja, ik reken het hele oeuvre van Rush, Judas Priest, AC/DC en Rainbow mee. De arrangementen zijn ietwat simpel, maar goed doordacht.
Resultaat: ik vind elk liedje apart erg goed en het album als totaal knap vervelend. Wat moet ik daar nou mee?
Nou, nog een paar keer luisteren voor ik ga stemmen.
Onzin. Elke kunstenaar wil een publiek bereiken en op die manier in zijn/haar onderhoud voorzien. Kortom, elke rockband wil albums verkopen en liefst meer dan minder. De enigen die het wellicht geen ruk kan schelen zijn misschien Bob Dylan en Lou Reed.
Raad eens? Precies met die laatste maakte Metallica de laatste plaat. Het resultaat schijnt een volstrekte mislukking te zijn, het is ook de commercieel slechtst denkbare beslissing van de band geweest. En het interesseert ze geen ene malle moer.
Verder biedt dit album een verzameling aan eerste klas riffs die we sinds Led Zep II en Made in Japan niet meer hebben mogen meemaken. En ja, ik reken het hele oeuvre van Rush, Judas Priest, AC/DC en Rainbow mee. De arrangementen zijn ietwat simpel, maar goed doordacht.
Resultaat: ik vind elk liedje apart erg goed en het album als totaal knap vervelend. Wat moet ik daar nou mee?
Nou, nog een paar keer luisteren voor ik ga stemmen.
ricardo schreef:
wat het meest nog uit het hart komt uit de underground tijd zonder commerciele belangen verder.
wat het meest nog uit het hart komt uit de underground tijd zonder commerciele belangen verder.
Onzin. Elke kunstenaar wil een publiek bereiken en op die manier in zijn/haar onderhoud voorzien. Kortom, elke rockband wil albums verkopen en liefst meer dan minder. De enigen die het wellicht geen ruk kan schelen zijn misschien Bob Dylan en Lou Reed.
Raad eens? Precies met die laatste maakte Metallica de laatste plaat. Het resultaat schijnt een volstrekte mislukking te zijn, het is ook de commercieel slechtst denkbare beslissing van de band geweest. En het interesseert ze geen ene malle moer.
0
geplaatst: 19 november 2011, 22:00 uur
M.Nieuweboer schreef:
Resultaat: ik vind elk liedje apart erg goed en het album als totaal knap vervelend. Wat moet ik daar nou mee?
Resultaat: ik vind elk liedje apart erg goed en het album als totaal knap vervelend. Wat moet ik daar nou mee?
Dat is precies het gevoel wat ik bij een willekeurig Pantera album heb.
0
geplaatst: 19 november 2011, 22:10 uur
M.Nieuweboer schreef:
Onzin. Elke kunstenaar wil een publiek bereiken en op die manier in zijn/haar onderhoud voorzien.
Onzin. Elke kunstenaar wil een publiek bereiken en op die manier in zijn/haar onderhoud voorzien.
Eens, maar in eerste instantie is deze band en dit album ontstaan om de liefde voor Europese NWOBHM acts handen en voeten te geven. Daarnaast heeft de band tot 88 het altijd gedaan met minimale promotieactiviteiten.
0
geplaatst: 23 november 2011, 01:03 uur
M.Nieuweboer schreef:
Mijn eerste indruk:
Mijn eerste indruk:
Kronos schreef:
Eerste indruk? Waar heb jij gezeten?
Eerste indruk? Waar heb jij gezeten?
In de jaren 80 had ik geen enkele belangstelling voor pop/rock. In 1990 leerde ik Justice en The black Album kennen; met Load/Reload verdween mijn interesse weer. Een paar jaar geleden ben ik tot de conclusie gekomen dat Metallica belangrijk genoeg is om meer dan gemiddelde aandacht aan te besteden. Een betere internetverbinding - tot een paar jaar geleden deed ik het met een telefoonmodem; ik woon in Suriname - stelt me in de gelegenheid. Bovendien heb ik nu tijd.
En dus begin ik bij het begin. Dat valt nog niet mee, qua moeilijkheidsgraad bedoel ik. Vrijdag Onafhankelijkheidsdag, dan luister ik er weer naar.
0
geplaatst: 27 november 2011, 22:49 uur
Deze keer heb ik in een tamelijk willekeurige volgorde naar een paar liedjes geluisterd in plaats van naar het album als geheel. Dit voorkomt vertroebeling door oudemannenvermoeidheid aan de oren.
The four Horseman is uitstekend. Seek and Destroy is me te monotoon en dat geldt helemaal voor de liveversie van 18 minuten. Anesthesia/Whiplash is erg geestig.
The four Horseman is uitstekend. Seek and Destroy is me te monotoon en dat geldt helemaal voor de liveversie van 18 minuten. Anesthesia/Whiplash is erg geestig.
0
geplaatst: 28 november 2011, 20:20 uur
Arrie schreef:
Het bekendste album van Metallica, Master of Puppets, is een echte metal-klassieker. Zelf kan ik er echter niet al te veel mee. Ik ben bij dit album aanbeland, en dit bevalt me raar genoeg stukken beter. Ik heb Metallica blijkbaar liever als ze gewoon pretentieloos lekker rocken.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
Het bekendste album van Metallica, Master of Puppets, is een echte metal-klassieker. Zelf kan ik er echter niet al te veel mee. Ik ben bij dit album aanbeland, en dit bevalt me raar genoeg stukken beter. Ik heb Metallica blijkbaar liever als ze gewoon pretentieloos lekker rocken.
Daar staat dit album immers vol mee, lekkere rockers. Het hele album zit op een lekker hoog tempo, en raast als een sneltrein voorbij. Natuurlijk, écht hard is het niet, en het kan ook gerust sneller, maar harder en sneller hoeft het van mij niet per se. Op dit album wordt namelijk ook goed nagedacht over de songs zelf. Het zijn eigenlijk catchy liedjes die in de versnelling en wat harder worden gespeeld. En dat pakt leuk uit. Ik word altijd wel vrolijk van dit album.
Ook is te horen dat de zanger nog vrij jong (rond de 20) is. Eigenlijk heeft ie nog een vrij belabberde stem, en het klinkt een beetje als zo'n iemand die net een zware stem krijgt, en daardoor continu overslaat. Maar vind ik dat erg? Integendeel! Het past perfect bij de muziek op een of andere manier. Het geeft het zo'n lekker energiek en spontaan gevoel mee. Ik krijg er echt het idee bij dat er vier jonge honden met heel veel plezier lekker staan te spelen.
De teksten? Ach, ze weten me niet te boeien, maar eigenlijk doet dat er ook niet zo toe. Een enkele keer is het wel aardig, maar veelal niet veel bijzonders.
De nummers op zich vind ik wel sterk. Ik heb met de nummers op Master of Puppets vaak dat ze me te lang duren. Hier duren de nummers ook vrij lang (vind ik dan), toch blijven ze genoeg boeien. Zo zitten er soms in nummers wat aardige wendingen, zoals in Four Horsemen. De nummers zijn ook sterk geschreven, en ik heb het gevoel dat ze zonder het rockjasje ook prima overeind zouden blijven.
Ook zitten er best wat solo's in de nummers, waar ik over het algemeen niet zo van hou. Toch ervaar ik ze hier niet als vervelend. Wellicht omdat ze altijd perfect in het nummer passen, ik word er niet door uit het nummer getrokken, en ze klinken als instrumentale passages die in het nummer horen, in plaats van echt losse solo's.
Al met al is het niet écht een fantastische plaat, maar gewoon een klein uurtje lekker rocken, en dat is soms erg lekker. Favoriet is hier Seek and Destroy, wat ik wel een fantastisch nummer vind. Verder is het album vrij constant, en verdient het toch zeker 3,5*.
Wow, zo denk ik er ook over. Kan het alleen niet zo goed verwoorden als jij.. Dus ik dacht ik leen je tekst even.. Het plezier druipt er hier inderdaad nog van af! Latere albums zijn nog zeker tof, met als laatste goeie album; the black album. Hierna hadden ze voor mij niet meer door hoeven te gaan, dan waren het zeker legends geworden. Ik vind ze nu op 1 of andere manier maar triest overkomen. Maar goed, hun goed recht om door te gaan met muziek maken en mijn goed recht om al hun werken na 1991 links te laten liggen.
0
geplaatst: 16 december 2011, 20:06 uur
In 1983 was ik 24 en al een echte hardrock en heavy metalfan. Deze plaat was toch wel voor mij toen de creme de la creme van de harde muziek. Het nummer The Four Horsemen was mijn favoriete nummer maar ook snelheidsmonsters als Hit the Lights of Metal Militia deden me watertanden. Nu in 2011 ben ik blij dat deze band hierna zich verder ontwikkeld heeft met geweldige platen als Master of Puppets, Ride the Lightning en And Justice For All. Met de Black album kwam er een eind aan deze periode waarna de band steeds verder wegzakte met als dieptepunt het waardeloze St.Anger. Nu geef ik de plaat 3 sterren, toendertijd had ik er 5 gegeven.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:22 uur
Bij Popquiz a Gogo was onlangs Herman van der Zandt (nos nieuwslezer) te gast en tot mijn grote bevooroordeelde verrassing kwam hij met deze plaat als favoriet op de proppen. Hij was er ongeveer net zo ingerold als ik: via een vriend die hem ooit eens een cassettebandje leende en dat draaide ie dan tijdens zijn krantenwijk: "ging een stuk sneller ineens"
Ik zei ooit eens tegen een maat van mij dat ik "Iron Maiden - Sanctuary" wel een goed nummer vond toen ie vroeg of ik van metal hield. Toen raadde ie me dit album aan en na 2 keer luisteren was ik verslaafd. Ik ben nog altijd niet een groot fan van metal maar dit album is anders. Ik ben 'em leren waarderen tijdens het spelen van Formule 1 games met het geluid van het spel net hoorbaar, of helemaal uit bij Call of Duty ofzo, en het tilt je telkens weer boven de grens van je vermogens uit als je em hoort.
Het is een fantastisch drijvend maar tegelijkertijd niet minder melodieus album van Metallica. De stuwende riffs van "phantom Lord" bijvoorbeeld en dan opeens dat prachtige kristalzuivere gitaargepingel dat op 2.35 ingezet wordt kan ik nog steeds geen genoeg van krijgen, en elke keer duurt ie weer te kort voor mijn gevoel. Elk nummer is bijna even goed, maar "pulling teeth" komt net iets te kort, en had voor mij vervangen kunnen worden met "one"
Ik zei ooit eens tegen een maat van mij dat ik "Iron Maiden - Sanctuary" wel een goed nummer vond toen ie vroeg of ik van metal hield. Toen raadde ie me dit album aan en na 2 keer luisteren was ik verslaafd. Ik ben nog altijd niet een groot fan van metal maar dit album is anders. Ik ben 'em leren waarderen tijdens het spelen van Formule 1 games met het geluid van het spel net hoorbaar, of helemaal uit bij Call of Duty ofzo, en het tilt je telkens weer boven de grens van je vermogens uit als je em hoort.
Het is een fantastisch drijvend maar tegelijkertijd niet minder melodieus album van Metallica. De stuwende riffs van "phantom Lord" bijvoorbeeld en dan opeens dat prachtige kristalzuivere gitaargepingel dat op 2.35 ingezet wordt kan ik nog steeds geen genoeg van krijgen, en elke keer duurt ie weer te kort voor mijn gevoel. Elk nummer is bijna even goed, maar "pulling teeth" komt net iets te kort, en had voor mij vervangen kunnen worden met "one"
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:27 uur
Watn gedreum ja, One was er nog lang niet toen deze plaat op de markt gebracht werd.
Plaats deze in perspectief en het is zelfs Metallica's beste plaat.
Plaats deze in perspectief en het is zelfs Metallica's beste plaat.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:42 uur
1 van hun beste?
Ik vinnum zelfs hun beste.
Zeker tiedns de gummestiek.
Ik vinnum zelfs hun beste.
Zeker tiedns de gummestiek.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:45 uur
Die eerste 3 platen met Cliff Burton vind ik hun beste werk, maar zo'n snel album als dit hebben ze helaas niet meer gemaakt.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:46 uur
Klopt, vind het een mooie afwisseling met mijn Motorhead platen.
O ja en met die ene van sleejer.
O ja en met die ene van sleejer.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 01:49 uur
Ik vind die Motörhead cover van Whiplash op Kiss of Death erg geslaagd.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 02:05 uur
Vin djeems hetfielt wel de beste zanger aller tijden, das hierop te horen.
0
geplaatst: 15 januari 2012, 02:48 uur
ricardo schreef:
Watn gedreum ja, One was er nog lang niet toen deze plaat op de markt gebracht werd.
Plaats deze in perspectief en het is zelfs Metallica's beste plaat.
Watn gedreum ja, One was er nog lang niet toen deze plaat op de markt gebracht werd.
Plaats deze in perspectief en het is zelfs Metallica's beste plaat.
Dat heb ik ook nooit gedacht of beweerd. Ik vind alleen dat "one" er wat betreft sound wel in zou passen i.p.v. "pulling teeth".
0
geplaatst: 16 januari 2012, 09:28 uur
Pulling Teeth is in mijn beleving de personificatie van de eigenwijzigheid die Metallica in haar vroege jaren zo kenmerkte. Ik kan me Kill Em All niet zonder dat merkwaardige doch geweldige basstuk voorstellen.
* denotes required fields.