Steve Earle - The Revolution Starts ... Now (2004)

Steve Earle ken ik alleen van naam, maar ik heb nog geen album van hem geluisterd, tot nu dan, want "The Revolution Starts… Now" is de eerste. Of het de goede instapplaat is weet ik niet, maar ik heb dan ook geen specifieke reden om met dit album te starten. Puur toeval dus. Wat me direct opvalt is de maatschappelijke betrokkenheid van Steve Earle. De teksten gaan over allerlei maatschappelijke kwesties en de beste man is behoorlijk kritisch en steekt zijn mening niet onder stoelen of banken. De muziek klinkt bij tijd en wijlen behoorlijk dreigend. Het levert in ieder geval intrigerende muziek op. Of ik het mooi vind? Daar twijfel ik nog over. Earle brengt zijn boodschap met verve en zijn stem leent zich prima voor het vertellen van die verhalen. Hij heeft daarmee naar mijn mening niet direct een mooie zangstem. En naarmate het album vordert heb ik daar dan ook steeds meer moeite mee. Op basis van "The Revolution Starts… Now" stel ik vast dat inhoud bij Steve Earl boven vorm gaat. Dat is bewonderenswaardig, maar is voor mij ook direct een drempel. Wellicht dat andere albums mij beter kunnen bekoren. Desalniettemin vind ik dit album toch een voldoende waard.

geen alt.country of folk, zoals op zijn albums "Guitar Town", "Train A Comin" of "I Feel Alright", maar eerder een soort van stevige rootsrock of cowpunk met rockabilly invloeden, waarop Steve Earle zowel tekstueel als muzikaal fel van leer trekt. of je het als luisteraar wel of niet met hem eens bent, de man bekent kleur met duidelijke stellingnames, in dit geval o.a. tegen de destijds in Irak spelende oorlog en de Bush regering, die hem in zijn thuisland Amerika niet in dank werden afgenomen en hem het stempel anti-patriot bezorgden.

titels als "Rich Man's War", "Warrior" en de titeltrack zeggen wat dat betreft genoeg. het onstuimige, vuige "F the CC" (FCC is Federal Communications Commissions) klinkt als Steve Earle goes Ramones, een nummer dat vooraf wordt gegaan door het humoristische "Condi, Condi" over zoals hierboven aangegeven Condoleeza Rice met o.a. de regel "Pretty little Condi precious as can be, Bet you never had another lover like me".

op de meer persoonlijke songs als "Comin' Around" een prachtig duet met Emmylou Harris en de ballad van een harde soort "I Thought You Should Know" over zijn moeizame relaties met vrouwen (de man heeft een reputatie op dat gebied), wordt wat gas terug genomen.

wellicht dat hij met het nummer "The Revolution Starts Now" waarmee het album opent en eindigt, zijn statement extra kracht wilde bijzetten.

vreemd genoeg kreeg dit album in 2005 een Grammy Award voor "Best Contemporary Folk Album", want de folk van een album als "Train A Comin" is hier ver te zoeken.

niet zijn "makkelijkste" album, maar wel een bezield, gedreven bandalbum met 10 prima songs, een stevige ritmesectie en fraai gitaarwerk van Eric "Roscoe" Ambel.

Album werd geproduceerd door Steve Earle & Ray Kennedy
Recorded at Room & Board Studio, Hermitage, Tennessee

Steve Earle: guitars, mandola, organ, harmonica, harmonium, vocals
& the Dukes:
Eric "Roscoe" Ambel: guitars, vocals
Kelly Looney: bass, vocals
Will Rigby: drums, percussion, vocals (eerder bandlid van de powerpop band The dB's met o.a. Peter Holsapple, Chris Stamey en Gene Holder, hun album "Stands For Decibels" (1982) is een semi-klassieker
Patrick Earle: percussion

Emmylou Harris: vocals ( track
String quartet (track 5)

"For Johnny Cash and Warren Zevon - See you when I get there, brothers"