Chickenfoot - Chickenfoot (2009)

Eigenlijk een middelmatig album. Goede muzikanten, maar zwakke nummers.
Het begint langdradig met opener Avenida Revolution, wel een leuke solo, maar niet dat ik daarvoor het nummer zal luisteren.
Soap on a Rope, begint met een leuke riff, maar het verveelt snel vanwege het feit dat het 100x wordt herhaald.
Sexy Little Thing is vrolijk, en heeft een leuk refrein, maar geen bijzonder nummer.
Oh Yeah is het eerste nummer met potentie om vaker gedraaid te worden. En natuurlijk ontzettend meezingbaar. Vanwege de lekkerheid een lekker nummer
Running Out is niet meer dan een zwak nummer.
Get it Up begint lekker scherp, maar waarom herhalen ze iedere riff zo vaak!? Ontzettend saai na een tijdje.
Down the Drain
My Kinda Girl: Jaaa, eindelijk weer een topper. Alles klopt aan dit nummer. Vette coupletten, lekker refrein en het zit goed in mekaar.
Learning to Fall: Meh. Wel oké, maar beetje overdreven. En het klinkt wel erg simpel.
Turnin' Left: Begint ook lekker, lekkere groove, en daarna houd het ook meteen op
Laatste nummer sla ik ook lekker over. Ontzettende cliché tekst en is alweer eentonig.
Heel fijn dat ze hun instrument erg goed kunnen bespelen, maar maak dan wel nummers die ik na 3x luisteren ook nog goed kan waarderen.

Mijn advies voor de band: kortere nummers, meer afwisseling.

Een 2.5 voor de energie, plezier, 3 leuke nummers en het feit dat ik het altijd leuk vind om Chad Smith te horen drummen.

De foto boven is toch niet de originele hoes?

De foto is eigenlijk een soort combinatie. De eerste, en wellicht diegene die je nu niet meer vindt in de winkels, waren warmtegevoelig (= die hand die je in de hoes ziet). De rest van de releases waren gewoon zwart, zoals op de rest van de hoes is te zien.

Haha, dat was me nog niet eerder opgevallen. Ik ben trouwens benieuwd wanneer deze frisse en enthousiaste plaat een vervolg krijgt.

Ik meen een tijdje terug gelezen te hebben dat ze al aan het opnemen waren en dat een nieuwe plaat eind dit jaar of begin volgend jaar uit zal komen..

Begin volgend jaar volgens joe satriani

Toen het nieuws de wereld in werd geslingerd dat Sammy Hagar zich weer omringde met maatje Mike Anthony waren mijn verwachtingen meteen hooggespannen! Die twee zorgden samen voor veel prachtige dingen op VH albums (iets waarvoor ze veel te weinig credits kregen maar dat terzijde). Toen daarna de namen van Satriani en Smith vielen moest ik even slikken. Satriani heeft me nooit kunnen 'raken' en de Peppers vind ik één van de meest overschatte bands op deze aardkloot. "Als dat maar goed gaat" was mijn eerste gedachte! Na de eerste luisterbeurt viel het me nog niet allemaal mee moet ik eerlijk bekennen. Het klonk wel lekker maar er ontbrak toch ook wel 'iets'. Na nog een aantal keren luisteren begon ik het echter steeds beter te vinden. Het is een echt 'groei album'. En Satriani? Die verbaasde me volledig! Speelt geheel in dienst van de band en de nummers. Desondanks zijn er nog genoeg momenten waar hij zijn kunsten kan vertonen. En Smith? Die moet kappen met de Peppers (hij moet nu toch wel genoeg geld hebben verzameld?) en lekker doorgaan met Chickenfoot! Die man is geboren om dit soort muziek te spelen!!
Voor het concert in de Waerdse Tempel was ik te laat maar voor Bospop had ik nog tijd. Op naar Bospop dus! Wat een geweldige show heb ik daar gezien. Sammy en Mike weer samen op één podium was een absoluut kippevel moment!! De band straalde zóveel plezier en enthousiasme uit, ongelooflijk! Werkte ook erg aanstekelijk op het publiek moet ik zeggen. Was mijn mening omtrent Satriani al behoorlijk bijgedraaid na het luisteren van de cd; na hem live gezien te hebben ben ik om. Wat een geweldenaar zeg! Zijn totaalgeluid is echt zó ontzettend gaaf!

Als dat kwartje gevallen is kan je ook gerust zn laatste soloplaat eens opzetten.

Is ook een echte topper. Geen technisch gepiel maar gewoon erg goede sfeervolle (gitaar) muziek met erg pakkende melodielijnen.

Beetje laat, maar bedankt voor de uitleg.

Van alle 'supergroepen' tegenwoordig (ik denk aan Velvet Revolver, Audioslave, Them Crooked Vultures,...) vind ik deze mannen er het beste van. 4 goeie muzikanten die er plezier aan beleven aan het maken van een vette hardrock cd. My Kinda Girl, Sexy Little Thing, Oh Yeah en Soap in a Roap zijn de toppers.

Het is Joe Satriani, tuurlijk zit daar wel technisch gepiel in. Maar wel op een aantrekkelijke en melodieuze manier zoals we van Satch gewend zijn.

Over Chickenfoot? Ik weet niet. Satriani komt hier niet goed uit de verf. Haggar vind ik dan wel weer top zingen. Maar Satriani is gewoon iemand die solo moet blijven.

inderdaad, het plezier spat er vanaf!! heerlijke no-nonsense rockplaat met lekkere scheurende gitaren, dit heb je af en toe gewoon nodig!

Heb ondertussen niet aan de verleiding kunnen staan, en de live-dvd én de cd met dvd gekocht... Al wat ik zie op die discs is puur plezier ! Vooral op de bonusdvd bij de witte cd. Ik heb de plaat ook al ergens zien staan, maar ik vond het al genoeg geweest xD.

oké heb de DVD niet, het is een concert begrijp ik? de moeite waard om aan te schaffen?

Het concert zelf is geweldig! De beeld en geluidskwaliteit van de dvd vind ik echter maar so so. Michael anthony is met zn bas nauwelijks te horen. Dus ik zou je willen aanraden, mocht je een blu ray speler hebben, om de blu ray versie te kopen. Al weet ik niet of het geluid daarbij beter is...

Het is inderdaad een zeer goed concert. Als je de Footers ziet spelen, heb je zin om zelf een (lucht)gitaar vast te pakken of te (air)drummen! Ik vind de geluidskwaliteit eigenlijk wel nog goed. Heb je 'm in Surround bekeken?

Het concert zelf is inderdaad fantastisch. En ik was echt blij dat ze Bitten By the Wolf speelden . Ze staan op dat nummer dicht bij elkaar en dan is de chemie tussen die kerels nog beter te voelen.

ja, maar ik weet niet goed hoe ik t moet zeggen. Bij avenida revolution, wanneer de drums en bas er bij komen, dan blaast het me niet zo omver als op de cd. Ik hoor gewoon wat te weinig bas. Maar na twee nummers stoor je je er niet meer aan.
Ik heb nu mijn ps3 op mn stereotoren aangesloten, dus misschien maakt dat nog wel verschil;).

En trouwens, ik las van de week dat chickenfoot een week lang in de studio heeft gezeten en al 11 nieuwe nummers heeft neergepend:D. Ze willen het nieuwe album eind dit jaar uitbrengen.

Ik kon, na je opmerking over de bassen, het toch niet laten om eens te herluisteren. En inderdaad! De basgitaar zit teveel op de achtergrond. Ik denk dat ik er eerst niet op heb gelet, omdat de drum het begin wel van genoeg bas voorziet. Het is misschien een ander soort bas, maar toch.

Zo vanaf My Kinda Girl begint het beter te draaien. Ik dacht eerst dat het aan de bas lag, omdat ik wist dat hij ergens wisselt van bas. Maar hij wisselt niet bij My Kinda Girl, en daarom vond ik het wel vreemd.


Ik ben zeer benieuwd naar het nieuwe album. Zo ongeveer twee jaar na release verveelt deze hier nog altijd niet! Zouden ze een vervolg kunnen maken dat even goed is? Als we mogen voortgaan op Satriani zijn solo-album, dan belooft de nieuwe van Chickenfoot ook al veel goeds

Leuk album dat lekker weg luistert!
Heb het al veel beluisterd, maar het verveelt nog steeds niet.

Het is gewoon een lekkere plaat waarvan je hoort dat ze er plezier aan beleven!
De dvd die ik bij de Special Edition kreeg is natuurlijk ook mooi meegenomen

Ik heb dit dubbel-LP album kunnen aanschaffen in Amerika voor (hou je vast) amper $10 (inclusief belastingen)! Ik kon m'n ogen niet geloven toen ik dat zag. Natuurlijk niet getwijfeld en meteen meegepakt. Op de een of de andere manier grijpt deze versie op LP me veel meer bij de keel, en dan vooral bij ballads. Ze klinken veel warmer.

De muziekindustrie gaat er overigens erg op achteruit in New York... Als we naar een grote platenzaak vroegen (Virgin Megastore, HMV en Tower Records), bleken die allemaal failliet gegaan te zijn... Een gigantische teleurstelling hoor... Terwijl er stratenlange rijen bij Abercrombie en Fitch staan!

Tsja Wyverex, daar kwam ik anderhalf jaar terug ook achter. Ik had een lijstje met platenzaken gemaakt die ik wilde bezoeken maar eenmaal in New York kwam ik geen één winkel tegen op en om Times Square. Ik begon me na 2 dagen toch lichtelijk zorgen te maken en ben toen maar een internet café ingegaan om te zoeken waar die zaken toch moesten zitten. Bleken ze in juni van dat jaar (2009) alle grote ketens (Virgin, HMV en Tower) te hebben gesloten
Gelukkig heb ik nog wel aardig kunnen shoppen in kleine, onafhankelijke platenzaakjes. Kwam er zowaar nog de Amerikaanse persing van Cut van de Golden Earring tegen voor 2(!!!) dollar!

Ik heb het gehoord dat het inderdaad nog niet zo lang geleden is dat alles sloot. Want onlangs zag ik ergens een reclame voor het een of het ander. En daar stond de Virgin nog op Time Square te blinken! Iedereen heeft blijkbaar wel nog dat beeld van NY. Maar vielip, jij had dan nog meer pech dan ik he . Zo nipt en toch alles gemist!

Die goedkope prijzen, je zal me er niet over horen klagen hoor, maar dat maakt voor mij toch ook wat duidelijk dat de platenindustrie niet meer is wat ze geweest was. Ik heb maar één degelijke platenwinkel tegengekomen, namelijk J&R. Maar die was dan ook (en gelukkig maar)gigantisch ! Ook de boeken over bands smijten ze naar je hoofd. Prijzen als 4 dollar voor boeken over de Beatles zijn daar geen uitzonderingen.

Hm die J&R heb ik dan weer gemist
Nou ja, dan moet ik er nog maar een keer naartoe...staat toch al op m'n verlanglijstje
Waar zit die J&R dan ergens? Ik ben voornamelijk richting Greenwich en Soho geweest. Bleecker street en Houston street...die kanten op.

Als we Michael Anthony mogen geloven:

Mixen van het 2e album is klaar
Wordt een stuk zwaarder dan deze plaat
Eerste single deze zomer
Album ergens in de herfst

Kan echt niet wachten! Moet wel heel goed zijn om deze te overtreffen, nu al bijna 2 jaar op nummer 1 in me top 10.

Sinds lange tijd draai ik deze weer, en geen enkele cd evenaart dit voor mij. Mijn ultieme plaat, i love chickenfoot! Het plezier en de energie spatten er van af, heerlijk get it up ariba ariba nou deze jongen wordt daar wel vrolijk van hoor!

Berichten verplaatst naar Chickenfoot

Soap on a rope

Voor liefhebbers van deze plaat: het soloalbum van Sammy Hagar 'Cosmic Universal Fashion' uit 2008 is nogal onbekend bij de meesten en is ook wel een mooi plaatje. 't Is maar een luistertip

Ja maar neem dan Not for sale of Marching to mars om maar eens een paar veel betere solo albums van 'm te noemen...