Kent - Tigerdrottningen (2014)

Albumcover: spreekt me niet zo aan, maar...
Nieuwe single 'La Belle Epoque': een echte groeier. Bij eerste beluistering vond ik het wat gewoontjes, maar daarna blijft het enerzijds wel echt hangen, en anderzijds is het toch heel gelaagd, dus het blijft interessant. En een gezellig duister nummer

Als voorbode voor het nieuwe album dus een goeie start, pak er die donkere hoes dan ook nog bij, en het lijkt dat we qua stijl richting Röd, Du & Jag Doden en Tillbakka till samtiden gaan... veelbelovend dus !!!

En dank aan Heer Pinsnider voor het plaatsen van dit album op de site
Met voldoende aandacht moet dit toch straks gewoon weer album van de week zijn hier!

Laten we Aero alvast gaan spammen! Die had de laatste keren wel een gevoelig oor

'La Belle époque' klinkt alvast heerlijk strijdlustig!

Ik verwacht veel

De dubbel LP zal bestaan uit een lila en rose exemplaar Humor!

Vorige twee platen vond ik toch wat tegenvallen. Wellicht dat ik die uit 2012 binnenkort weer eens ga beluisteren. Toch ben ik benieuwd.

Leuk ook dat alles van hun Facebook in het Zweeds geplaatst wordt. Ik vermoedde al dat het om een nieuw album ging, maar ik snap er doorgaans geen pest van, haha.

Haha de bekende mensen zijn alweer aanwezig hier Single belooft inderdaad veel goeds, artwork niet...

haha ja, iedereen is weer paraat! Nog een paar dagen!! Voor de liefhebberds zijn er via kent.nu al nummers van de nieuwe plaat te horen. Ik ga me weer eens proberen in te houden tot het fysieke product hier op de draaitafel ligt Spannend hoor!!

Iemand al reactie op de nieuwe nummers? Op de twitter krijg ik steeds meer berichten over Kent, maar volgens google translate hebben die het album ook niet gehoord, maar zijn ze heel nieuwsgierig.

Neem aan dat hij de 30e ook al op spotify staat?
Ik was met de tip van pinsnider aan de slag gegaan, maar op kent.nu kan ik maar 1 nummer afspelen, rest is niet beschikbaar met Spotify Nederland?

O, da's ook flauw dat het alleen voor zweedse spotify-gebruikers toegankelijk is.... Ach, nog twee dagen afwachten...:-)

Leuk maar niet geweldig. Dus 3,5 voor nu

Oei, gaat de titel "album van de week" dit keer dan ook niet door..??

Het is allemaal wel aardig hoor maar het komt ook wat gemakzuchtig op me over. Ik weet het niet zo goed.
En die hoes is gewoon afgrijselijk maar gelukkig telt dat verder niet mee.

Prima Kent album maar ze hebben er die meer indruk maken en misschien is er een soort Kent-moeheid bij mij op dit moment.

Ben benieuwd wat de grote fans ervan vinden.

Een eerste indruk... toch weer wat electronischer, veel nummers met een kloppend hart/drumbeat, veel vocal effecten ook op Jokke zijn stem, een mooi geheel als album, nog geen echte favorieten maar ook niks dat me direct tegenvalt. Het zit wel goed bij de eerste luisterbeurten, er is veel te ontdekken.

Wat random indrukken bij een aantal songs:
- Mirage: machtige intro, maar dan wel wat last van de sterke intro vs de rest van het nummer (ik heb wat hetzelfde bij taxmannen en 400 slag).
- Var ar vi nu: gewoon mooi, misschien dat Aero hier dat 'gemakzuchtige' wat inziet , want het is een typisch herkenbaar Kent nummer, maar ik hou er wel van, er zitten ook leuke kleine geluiddetails in
- Skogarna: dit wordt een leuke live (stanna stanna), en Robyn vindt dit zeker ook leuk
- Het eindduo Simmaren en Den Andra Sidan: hier verdwijnt het electronischere wat (of valt het wat minder op), dit gaat meer naar de melancholischere Kent nummers (genre rollercoaster, socker) en deze beide vind ik geweldig.
- single La Belle Epoque: vind ik steeds beter worden, en het is wel een goeie vooruitgeschoven pion voor het album

Het zijn nog maar de eerste luisterbeurten, dus nog geen sterretjes

Nog wat bijkomende indrukken:
- Din enda vän: bevalt me ook enorm. 'Spring spring för ditt liv': 't is blijkbaar sprinten voor je leven, maar ik ga toch gewoon springen voor mijn leven als ik dit hoor
- het duo Svart Snö / Allt Har Sin Tid maakt op dit moment het minst indruk, maar het is niet slecht te noemen.
- het eindblok van het album is gewoon supergoed

't is een Kent album, herkenbaar, maar toch anders dan alle anderen. De zon is er niet, maar het is ook niet echt duister zoals bvb röd... volgens mij zitten we in een soort futuristische intelligente dansclub te mijmeren over hoe de maatschappij verkeerd aan het evolueren is. Je kan er niet echt blij van worden, maar tegelijk is er toch veel om gelukkig over te zijn.

Jammer dat hij nog steeds niet op spotify staat, koop eigenlijk nooit meer cd's omdat ik daar heel tevreden over ben, maar straks maar even in de stad kijken of ik hem daar kan vinden, ben heel benieuwd.

nou, het is mij niet gegund. Ik kan de cd nergens vinden en op spotify is de laatste singel offline gehaald. Wat een gedoe. Ik zal die mannen eens een twitter bericht sturen in mijn beste Zweeds dat er in Nederland ook een paar fans zijn.

cd gewoon bestellen bij CDON, ik had 2 exemplaren pre-booked, en die zaten dinsdagmorgen netjes in de brievenbus.

dank je sirnoodle, cd besteld. Kende de site niet, maar zelfs een banner van kent op de voorpagina. Hopelijk heb ik hem morgen nog, anders na het weekeinde.

Mooie, sfeervolle, mijmerende, maar ook dansbare plaat. Hij is inderdaad wat lastig te plaatsen in de rest van Kents oeuvre. Na vijf luisterbeurten zijn de grote favorieten de al vaker gehoorde single La Belle Epoque, Var Är Vi Nu?, Skogarna en Din Enda Vän, maar ook de rest van de nummers begint te landen.

Ze blijven onverminderd politiek betrokken en houden de Zweden een spiegel voor. La Belle Epoque is daar een goed voorbeeld van Hypnotiserend nummer met verwijzingen naar / toespelingen op de actualiteit:

"Jag är självmordsstatistiken.
Jag är glesbygden, Rohypnolen.
Jag är svartsjukan, alkoholen.
Jag är de snabba sms-lånen.
Jag är drevet på skolgården."

Var Är Vi Nu? is prachtig met zijn gloedvolle refrein:

"Så var är vi nu?
Så var är vi nu idag?
Är det någon här som ser en väg tillbaka?
Vad du betyder för mig?
Vad jag betyder för dig?
Vad vi betyder för varandra?"

Skogarna kan niet anders dan uitgroeien tot een live-favoriet met zijn meebrulbare refrein:

"Stanna, stanna hos dig.
Jag kommer inte härifrån,
kommer aldrig härifrån"

Maar er zit ook fraai klinkende beeldspraak in zoals "Lönnlöven virvlar som gnistor runt kolsvarta grenar".

Din Enda Vän heeft ook alweer zo'n refrein dat niet uit je hoofd is te krijgen. Na het intro komt het met alleen toetsen en drums gelijk binnen met zo'n typische, rake Kent-constatering:

"I dina sorgsna gröna ögon
fanns en längtan som kan döda vem som helst".

Het duet met singer-songwriter Beatrice Eli (Godhet) is sfeervol, mooi opgebouwd en ronduit aanstekelijk.

Ik ga er de komende weken veel plezier aan beleven, dat is zeker. Benieuwd hoe het allemaal live gaat klinken volgende week zaterdag in Trä'gårn.

Voor hen die Zweeds begrijpen: er stond een goed stuk / recensie van Johan Lundqvist in de GP van afgelopen woensdag dat de moeite waard is om even te lezen:

Kent | Tigerdrottningen - Skivor 4 fyrar - Göteborgs-Posten - gp.se

Mooi stukje, tweemhoff

- ik ben gek van Den Andra Sidan: schitterend toch hoe na ongeveer 2 en een halve minuut er plots een magische gitaarriff losbarst.
- Var Är Vi Nu?: is echt aan het groeien bij mij, bedrieglijk eenvoudig leek het eerst, maar o zo prachtig

ik ben ook aan het aftellen naar de concerten, ik vraag me vooral af welke nummers van vroeger ze gaan spelen, want huidige plaat is toch wel afwijkend (zeker tov de meer poppy vorige plaat). Als ze wat oudere meer electronische dansbare nummers gaan opvissen, dan nomineer ik Ensamheten en Tontarna als kanshebbers/grote wens.

CDON heb ik al veel bij besteld, vrij betrouwbaar, heel correct, ideaal voor scandinavische pareltjes. Wel wat aan de dure kant soms. Levering zal wel voor maandag zijn vermoed ik. Nog even geduld dus

De waardering begint te komen. Misschien een goed album zo aan de start van een weekend wellicht?

Release van de plaat is een week uitgesteld, brrrrr... Maar ik hou vol.... Bovenstaande maakt me wel zeeeeeer nieuwsgierig!!!

Ha, grappig. Ik was de afgelopen dagen wat Kent aan het luisteren en nam de lijst van april nog even door, of ik nog wat releases gemist had. Kent dus! Maar eerlijk is eerlijk, na beluistering weet ik niet of ik hem nu echt zo gemist zou hebben. Onder de indruk ben ik niet. Het is goed te beluisteren, maar mist toch wat melodieën, overtuigingskracht. Ik kan de vinger er niet goed opleggen. Ik zie dat Aerodynamic al wat gestegen is. Ik hopelijk ook op lange termijn, maar voor nu vind ik hem tegenvallen.

Hahaha wat een belachelijke hoes! jammer dat het niet grappig is.

Ik kan maar niet wennen aan deze Kent. Zeker niet slecht, maar het doet me niet zoveel. Dat geldt niet voor de platen vanaf Isola t/m Du & Jag Döden, daar kan ik geen genoeg van krijgen.

Heb de cd via CDON binnen, staat inmiddels ook op spotify op de juiste plek. Dus voor iedereen nu wel te horen schat ik in. Heb er zelf nog geen echte tijd voor gehad omdat de kids thuis zijn en ik niet echt een rustig luistermoment heb kunnen vinden. Vanavond maar eens de koptelefoon op.

Interessante, gelaagde plaat waarbij ik toch wel het vuur van hun betere periode (wederom) mis. Het neigt wat meer naar de electronische kant neigt en steeds weer wat minder naar de wat nuchterdere, onvervalste rock die ze een kleine 10 jaar geleden maakten.

Ondanks een sterke productie vind ik het album als geheel nogal eentonig.

Dit Kent uit Zweden gaat alweer even mee. Hun debuut komt uit 1995 en eind jaren '90 leek het even of Kent heel erg groot zou worden. Dit kwam met name door de albums Isola en Agnesta Hill, die zowel in het Zweeds (zoals alle albums van Kent) als in het Engels werden uitgebracht. Maar om redenen die niemand kent is dat niet gelukt. Zonde, want deze band maakt pop/rock die met name in het Zweeds bijzonder lekker klinkt. Maar na het album Du & Jag Doden (2005) ben ik ze eigenlijk een beetje uit het oog verloren, wederom om onverklaarbare redenen. Maar nu is er deze nieuwste, het 13e album van de band.

Maar heel erg warm kan ik er niet van worden. Het klinkt allemaal een stuk electronischer dan ik me kan herinneren. Zo begint opener Mirage al meteen met behoorlijk heftige drums. Nu is de intro van dit nummer trouwens behoorlijk geniaal, waarbij langzaam de spanning wordt opgevoerd met steeds heftiger wordende drums. En dan komt na 50 seconden heerlijk de synthesizer om de hoek. Helaas is de rest van het nummer niet zo goed als het intro, waarbij de spanning langzaam weg ebt. Een ander hoogtepunt is Skogorna, waarbij vooral dat refrein erg goed is. Het 'Stanna, Stanna' deel is onwijs catchy. Verder een lekker stevige drum-partij en aardige melodie. Naar het einde toe wordt het album wel steeds beter trouwens. Afsluiter Den Andre Sidan is misschien wel het mooiste nummer van het hele album. Een mooi rustig, ingetogen begin wat langzaam opgebouwd wordt tot een groots einde.
Maar de rest van het album weet me een stuk minder te boeien. Het luistert allemaal prima weg en ze schuwen het experiment niet, waarvoor ze respect verdienen. Maar helaas weet dit me iets minder te boeien dan de rock-muziek die Kent vroeger maakte. Ze weten me eigenlijk gewoon niet te raken.

Soms hoor je een album en kan je eigenlijk niet benoemen waarom dit nou goed is of niet. Dat heb ik hier ook eigenlijk. Ik hoor de kwaliteit, Kent vernieuwt zich weer en daar heb ik niets dan lof voor. Maar het weet me gewoonweg niet te raken. De magie, de klik ontbreekt op dit album. Op naar nummer 14 dan maar, want kwaliteit is er zeker!

Overgenomen van mijn blog: Pat-sounds