Tori Amos - Little Earthquakes (1992)

Maar vind jij China daar bij horen?

Zeker! Evenals Winter.

Tori heeft ons -binnen afzienbare tijd- voorzien van een enorme discogrfie, met daarop heel veel muzikale parels.

Willekeurige persoonlijke favorieten naast bovenstaande:
Jackie's Strength - Northern Lad - Playboy Mommy - Precious Things - Cruel - Past the Mission - Cornflake Girl - Bliss - 1.000 Oceans - A Sorta Fairytale - Sweet the String - Golddust … en meer.

Een enorme prestatie lijkt mij, die niet heel veel vakgenoten haar evenaren.

Ben erg benieuwd naar het nieuwe album In Times Of Dragons, dat dit jaar het daglicht zal zien.

Ik herken veel persoonlijke favorieten.

Vanaf komende vrijdagavond (of zaterdagochtend) een Tori Amos Greatest Hits weekje in dit topic.

Ik ben het weinig met je oneens, maar hier moet ik toch even tegenin gaan.

Dit geldt toch voor de meeste artiesten, dat op ieder album, hoe slecht ook, altijd wel een paar parels staan?

Tori verloor mijn aandacht de eerste keer na het oersaaie Strange Little Girls en vervolgens definitief vanaf The Beekeeper. Ze heeft naar mijn mening vanaf dat pruts album nooit meer iets boeiends uitgebracht. Om maar te zwijgen over die irritante gekke uitspraak van de Engelse taal. Iets waar meer zangeressen last van hebben (Beth Orton o.a.). Geen idee waarom ze dit doen, want het maakt muziek niet mooier.

In bepaalde opzichten ben ik het wel met je eens: in het midden, eind jaren '90 is ze mij ook een aantal albums kwijt geweest: aan het einde van het eerste decennium van deze eeuw heb ik de draad echter weer opgepakt. [iBinnen afzienbare tijd[/i] lijkt mij eerder een punt van kritiek - we hebben het over 33 jaar, lijkt mij een hele tijd en dan 16 albums afleveren - waarvan 1 met covers. Ongeveer net zo veel als R.E.M in 31 jaar en daar zaten ook wel mindere tussen. Kwantiteit hoeft niet altijd identiek te zijn met kwaliteit.

Tori verloor mijn aandacht de eerste keer na het oersaaie Strange Little Girls en vervolgens definitief vanaf The Beekeeper. Ze heeft naar mijn mening vanaf dat pruts album nooit meer iets boeiends uitgebracht. Om maar te zwijgen over die irritante gekke uitspraak van de Engelse taal. Iets waar meer zangeressen last van hebben (Beth Orton o.a.). Geen idee waarom ze dit doen, want het maakt muziek niet mooier. [/quote]

Nou Gert, ik denk dat we hier naast verschillen -in smaak- ook wel overeenkomsten hebben hoor

Haar beste werk leverde ze naar mijn idee met From the Choirgirl Hotel, dat vind ik echt een briljant album.
The Beekeeper moest ik erg aan wennen, maar naarmate ik het goed leerde kennen ging ik het ook steeds meer waarderen. Sweet the Sting van dat album vind ik een evergreen.

Ik vind van Tori bijna al haar albums goed tot en met Tori Amos - Abnormally Attracted to Sin, en inderdaad minus het cover albums Strange Little Girls. Maar dat is dan ook een coveralbum. Bij veel acts vaak een mindere worp.

Na AATS vond ik de albums minder worden tot aan Native Invader, wat ik wel weer een goed album vond evenals haar laatste Ocean tot Ocean.

Ja de meeste acts die een groot oeuvre hebben uitgebracht hebben op ieder album wel goede tracks staan, maar tussen goed en heel erg goed zit er voor mij nog wel een wereld van verschil.

La Amos heeft een volstrekt eigen stijl, is heel creatief en bespeelt haar Bösendorfer met een persoonlijk zijwaarts elan. Soms ervaar ik ook bij de laatste albums een stagnatie in haar creativiteit,

Maar dat heb ik hetzelfde met Joni Mitchell, van wie ik lang niet alles goed vind en Blue -nu komt er even een vloek in de kathedraal- ronduit saai…. Ik kom bij Joni omdat ik die soms ook mal vind zingen, dus ik herken je punt, maar dat hoor ik bij andere zangeressen ook regelmatig. Billie Eolisch, Lana del Rey (door mij zeer gewaardeerd maar vocaal ook af en toe de weg kwijt)….

Ik besef mij heel goed dat binnen deze ervaringsuitwisseling ook heel veel neerkomt op smaak.

En inderdaad wat Mjuman aanhaalt: Kwantiteit is niet gelijk aan kwaliteit. Een groep als Talk Talk heeft een zeer overzichtelijke discografie waarvan bijna alles van top niveau is.

Maar wanneer je al Tori's briljante songs -en dat zijn er heel veel meer dan ik boven als mijn favorieten kenmerkte- op een dubbel album (misschien wel triple) zou plaatsten dan heeft ze toch echt wel wat gepresteerd.lijkt mij, in alle nederigheid.

Roxy6

Joni's Blue 'saai' noemen... Oké, dat doet zeer, maar dat is jouw mening en die mag er zijn.
Maar beweren dat Joni ook 'mal' zingt is gewoon níet waar. Haar uitspraak van de Engelse taal is gewoon prima, zij heeft serieus nog nooit zo'n eigen verzonnen uitspraak gebruikt, zoals Tori en andere zangeressen dat doen.

En ja ja ja, ik zal verder weer on topic blijven.

Maar daar staat tegenover dat zowel Joni Als Tori (qua naam kunnen zie een leuk duo vormen )
beiden uitmuntende albums hebben uitgebracht.

Tori op From The Choir Girl Hotel kan apart voor de dag komen zoals in "Iieee" ,aar dat kan Joni ook zoals in A Case of You -de uitvoering op het orkestrale Both Sides Now- die ik overigens prachtig vind hoor!.