Graham Parker - The Mona Lisa's Sister (1988)

Heel goede, tijdloze popplaat. Zo heeft Graham er wel meer gemaakt maar dit is een van zijn beste.

voor wie op zoek is naar een ceedee met daarop tijdloze popmuziek is dit een aanrader van de bovenste plank.

prachtig, onderschat album, dat blijft boeien, inderdaad tijdloos. Ongelooflijk dat dit zo weinig stemmen krijgt !

ja zeker... dit vind ik zijn mooiste, van de serie albums die ik heb van hem.
Ik dacht zojuist nog toen ik hem draaide, wat is dit een verrekte goede plaat toch.
Staat geen minder nummer op.Allemaal even goed.Prachtig album dus!

Oei, Album is toch echt uit 1988, oor had hem ook al in 1988 in de jaarlijsjes.
Ik zal maar een correctie indienen.

http://www.muzieklijstjes.nl/1988.htm

Ik vind deze plaat helemaal niet tijdloos, maar geheel jaren 80. Oppervlakkige popmuziek, kan niet in de schaduw staan van de Rumourplaten, helaas Graham, maar life nog wel zeer de moeite waard!

Fraaie plaat ergens tussen rock en pop. Whatever. Het is een degelijk album dat ik lang niet heb beluisterd. Nu dus wel. Veel beter dan ik me herinner. Bovendien uitmuntend geproduceerd door hemzelf en zijn maat Brinsley Schwarz. Minpuntjes: track 7 en 13 door een wat obligaat reggaeritme. Maar verder dik in orde.

minder heftig rockend en wat minder vol geproduceerd dan zijn albums met The Rumour klinkt "The Mona Lisa's Sister" meer als een echt singer/songwriter album van Graham Parker. de instrumentatie is vrij basic gehouden op dit album met 10 sterke, memorabele songs van eigen hand plus een fraaie cover van de Sam Cooke klassieker "Cupid". pop muziek met blues, rock, soul en een enkele keer reggae invloeden zoals op het aanstekelijke "The Girl Isn't Ready" en het lichtvoetig, wiegende "I Don't Know".

licht rockend op de sterke opener "Don't Let It Break You Down", het heerlijk ritmische "Under the Mask of Happiness", "Oh Hieronymus", "Get Started, Start a Fire" met de tekstregel "The Mona Lisa's Sister doesn't smile' waaraan de albumtitel werd ontleend, alle nummers met een hoog meezinggehalte die worden afgewisseld met soulvolle mid-tempo ballads als "I'm Just Your Man", "Blue Highways" en de prachtige melodie van "Success" door Graham Parker afgebeten gezongen met backing vocals van zangeres Christie Chapman.

de basis bezetting werd gevormd door Graham Parker (lead & backing vocals, acoustic guitar), Brinsley Schwarz (electric guitars, backing vocals, percussion) die op dit album de ene na de andere fraaie gitaar riff uit zijn mouw schudt, wijlen Andrew Bodnar (bass guitar) beiden eerder lid van The Rumour, Terry Williams (drums) die vele jaren bij Dire Straits speelde en toetsenist James Hallawell sinds 2011 lid van Mike Scott's band The Waterboys.

"Mona Lisa's Sister" blijft na al die jaren mijn favoriete album van de albums die hij onder eigen naam zonder The Rumour maakte. een fris, toegankelijk album waarop de pub rock, new wave of de poespas van veel 80's producties ver te zoeken is.

Album werd geproduceerd door Graham Parker & Brinsley Schwarz
Recorded at Landsdowne Studios, London