Devin Townsend Project - Ki (2009)

Op hoog volume merk ik toch een hele hoop aan muziek op die ik eerder niet hoorde. Ik vond Ki nogal kaal en soms te saai, maar nu merk ik pas hoe subtiel ambient-tonen, gitaarwerk, kleine glitches en vocalen verweven zijn met de nummers op de voorgrond. Halfje erbij!

Hij heeft de 8-disc boxset aangekondigd... Alle 4 de DTP albums, plus 4 discs met nieuw materiaal.... wow!

Wat een geniaal album is dit toch! Het begint heerlijk rustig met "A Monday", waarna er met Disruptr en Gato wat harder werk volgt, wat weer gevolgd word door het heerlijk dromerige "Terminal".
Wat zit er eigenlijk niet in dit album? De variatie aan klanken en stijlen is namelijk behoorlijk groot. Zo hoor je in Terminal bijvoorbeeld wat old school Rock & Roll terug, met een soort van jazzy drums op de achtergrond.
Een geniaal stukje muziek.

Naar mijn mening het beste album van Devin Townsend. De beste man vind naar mijn mening de balans tussen hard en zacht, waar de wijzer wel uitslaat naar het laatste. De explosieve geluidserupties op zijn vorige albums alom aanwezig ontbreken hier grotendeels. De songs klinken op het eerste gehoor vrij relaxed maar na enkele luisterbeurten valt op dat het album een onderhuidse spanning kent. Vreemd genoeg vormen deze 2 uitersten een lekkere mix en levert het geweldige nummers op. Niet om stoom af te blazen maar de plaat luistert met name aan het einde van een avond stappen heerlijk weg met Lady Helen als hoogtepunt.

Sinds lange tijd staat dit album momenteel weer eens op. Ik ben er over uit: Dit is, naar mijn mening, het beste album dat Devin Townsend tot nu toe heeft gemaakt.

De muziek klinkt ontzettend onheilspellend, maar ook weer erg ontspannen. De basgitaar is duidelijk aanwezig en zorgt samen met de drums en gitaar voor een duistere sfeer. Alsof je in het hol van het beest rondloopt en het beest af en toe wakker wordt... en dan slaat de chaos toe! Vervolgens keert de rust terug en klinkt alles erg melodisch. Een divers album in dit opzicht. Devin zingt rustig, fluistert, schreeuwt, grunt en hier en daar hoor je ook zijn opera-achtige zangstem. Het vloeit fantastisch in elkaar over.

Hoogtepunt van dit album is het titelnummer: Wat een prachtige opbouw en een fenomenale climax.

Elke seconde van dit album boeit. Een album dat anders klinkt dan alle andere albums van Devin Townsend. 5+ sterren.

Geniaal magistraal, wat een prachtige ontdekking. Gato, Disruptr en Heaven Send schitterende spanning met gitaar, bas, stem en drums. Ki is een meestwerk!

De voorkant van de plaat doet me erg denken aan de Zonnesteen (Piedra del Sol) van de Azteken.

Een aardig album van Devin. Ik hou echter meer van zijn oudere werk. Neemt niet weg dat Ki best een redelijk album is. Rustig met hier en daar een uitspatting.

Vandaag kwam de eerste Eras-boxset hier binnen met daarin ook Ki op vinyl, geremastered. Man wat klinkt dit album prachtig op vinyl! Een hoogtepunt in de discografie van deze beste man.

Een van de eerste platen waarbij eindelijk de songs wat kunnen 'ademen', de ruimtelijke productie helpt daar ook aan mee. Daarnaast is de zware sound achterwege gebleven en gaat Devin voor een vorm van onderhuidse spanning. Ki is een frisse worp waarbij de kwaliteiten van Devin in dienst staan van het nummer. Geen overdreven bombastische composities, geen dichtgesmeerde productie en stuk voor stuk uitstekende tracks. Hoewel Townsend nooit voor 1 gat te vangen is, vormt Ki een mooi geheel. Enkele songs die er boven uitsteken; het meanderende Coast, de onderkoelde woede van Disruptr, of het fraai gearrangeerde Lady Helen. Op een aantal momenten blijft het net even te vrijblijvend en dan hoop je dat Devin toch nog even gas geeft, maar het komt tegelijkertijd de cohesie van het album ten goede. Ki vormt een sterke plaat in het oeuvre van onze Canadese alleskunner.

Tussenstand:

1. Ocean Machine
2. Ki
3. Physicist
4. Accelerated Evolution
5. Terria
6. Ziltoid the Omniscient
7. Infinity
8. Synchestra
9. Cooked on Phonics
10. Devlab
11. The Hummer