Devin Townsend Project - Ki (2009)

Ik ben liefhebber van Devin's werk, op elk front. Ik hoop ook nog dat hij eens een popplaat uitbrengt, zoals hij ooit eens gekscherend in een interview zei. En ik ben nog serieus ook.

Wat Ki betreft, nog geen reactie. De 25ste wordt 'ie verzonden via Amazon en ik sta nu al te popelen. Tot die tijd ga ik niet aan download's beginnen.

De eerste luister beurt is me goed bevallen. Ga ik zeker vaker draaien de komende tijd.

Wat een ongelofeljik goed nummer is "Heaven Send", geniaal einde ook... Ik krijg er geen genoeg van.

Hear Hear!

Laat maar komen. De aanzetten die hij in het verleden heeft gegeven tot poppy arrangementen waren wat mij betreft een succes. Ik heb inmiddels al wat songs van het album gehoord en op het moment springt Terminal eruit. Misschien wel de beste song van Devin sinds Deadhead, zijn SYL-werk even uitgesloten.

Ik heb geen van zijn soloplaten zo goed beluisterd als deze, maar ik vind Ki op dit moment echt de beste. Het heeft gewoon zó veel..

Ik blijf toch voor "Terria" gaan.

Ik ook. Geen idee of hij er ooit aan weet te tippen.

Deze gaat wat mij betreft niet tippen aanTerria. Maar we hebben het dan ook over Terria, een atmosferisch meesterstuk. Toch heeft Ki wel wat referenties aan Terria. Het al eerder bejubelde Terminal heeft duidelijk weer die emotie en de prachtige gitaarsound. Doet ergens denken aan Nobody's Here.

Een nieuwe Dev! Kan hij tippen aan Terria was de vraag die bij mij opkwam. JA met gemak is het antwoord na heel, heel, heel veel draaibeurten. Eerlijkheidshalve moet ik toegeven dat ik in het begin dacht dat Ki (wederom) niet in de beurt kwam, net als Sync en AR, van dit magistrale album. Om mezelf te overtuigen: Terria weer eens opgezet en warempel Ki is minstens zo boeiend en waarschijnlijk groeit hij nog verder en steeft Terria misschien wel voorbij!

Ik ben zeer benieuwd waar de andere albums in de serie van 4, Ki meegerekend, (Addicted, Deconstruction en een new age/ambient) ons nog zullen brengen in de geniale geest van Dhr Townsend.

De eerste keer dat ik Ki luisterde was ik niet echt overtuigd.
Maar ondertussen ben ik toch wel van een aantal nummers onder de indruk geraakt waaronder Terminal, Lady Helen, Ki en zelfs het verrassende Trainfire.
Dit album kan echt nog gaan groeien na vaker te gaan luisteren.

Tot nu toe komt hij nog niet in de buurt van Terria of Ocean Machine, maar wel opnieuw een meesterlijke plaat.

Wat mij betreft heeft Devin zich behoorlijk weten te vernieuwen met deze plaat. Hij is altijd al origineel geweest, maar op een gegeven moment wist je wel wat je kon verwachten. Wat opvalt aan Ki is dat elk nummer ook qua productie een eigen smoel heeft. Daarnaast zijn er ondanks de 'laidback' sfeer genoeg intense hoogtepunten en uitbarstingen. Het impopulaire nummer 'Disruptr' gaat Devin zelfs vocaal tot het uiterste, zij het op volstrekt brutale wijze. Ik vind het machtig.

Ik ben zwaar gek van Devin's werk, en deze nieuwe klinkt weer fijn maar het weet me nog niet helemaal te overtuigen.

Op zijn volgende plaat (die zeer binnenkort al uitkomt) is een grote rol weggelegd voor onze eigen Anneke van Giersbergen
Ben benieuwd hoe dat uit gaat pakken. Er is iig 1 filmpje uit de studio, heb alleen even geen linkje bij de hand.

Devin is geniaal! Deze keer met wat minder decibellen maar kwaliteit zoals we die kennen van dit meesterbrein.
Heerlijke plaat en hij wordt nog steeds bij iedere luisterbeurd.

Het heeft de schijn dat Devin ietwat rustig(ER) in z'n kop is geworden, en dat is te horen ook.
Muziek schrijven zonder rotzooi in je lijf blijkt achteraf dus wel te kunnen...
Vrouwelijke vocals, absurd weinig distortion door de amplifiers, bluesy solootjes, beetje ambient erbij en zo nu en dan weer een geschifte grunt er dwars doorheen: wederom een fantastische mix van emoties.

Kan niet wachten op de 2e uit de serie.

Rotzooi als in 'geestelijke medicijnen'? Er zijn namelijk ook voorbeelden van albums waar hij de anti-depressiva even liet liggen.. met een muzikaal destructief vervolg.

Maar hoe goed die muziek ook was, het was verder niet echt goed voor hem. Dat was ook te horen aan The New Black, hoewel die toch ook tal van eigen kwaliteiten had. Maar ik heb nu wel de indruk dat Devin zichzelf (weer) gevonden heeft, en zijn muziek weer 100% eerlijk en eigen is. Ben ik blij om.

Geestverruimende rotzooi bedoelde ik uiteraard

Volgens mij is Devin nooit zo'n druggebruiker geweest afgezien van de anti-depressiva. Bij Alien nam hij tijdens de opnames die medicijnen dus niet en dat is aan het eindresultaat af te horen. Wat een vreselijk intens destructieve plaat. Ik denk dat de muzikale break met zowel SYL als TDTB en een paar jaartjes op de Canadese hei hem goed hebben gedaan. Dit voelt namelijk als een ontspannen plaat. Benieuwd waar hij ons in oktober mee gaat verrassen.

Blowen en alcohol in veelvoud bedoelde ik eigenlijk, tenminste daar heeft hij het zelf over: interview.

De wikipedia-pagina van dit album verschafte al wat meer informatie omtrent zijn vermeende druggebruik, ja. Ik moet toegeven dat zijn songs, wellicht door het stoppen met gebruik, kalmer en (nog) meer gefocust klinken. Dat wekt interesse voor zijn vervolgplaten die naar verluid steviger van aard zouden gaan klinken.

Een volledig gefocuste Devin die een van zijn destructieve platen ooit maakt. Stiekem heb ik de hoop op een tweede City, al weet ik dat die er nooit zal komen. Maar ook de komende delen uit de DTP serie zal ik aan minstens 10 luisterbeurten onderwerpen, dus daar zal best een goed gebalanceerd oordeel uitrollen.

Er staan een paar leuke songs op, waarin het spanningsveld tussen de kalmte en de uitbarsting getart wordt, maar toch ook nummers die anoniem langkomen. Ik had er iets meer van verwacht, maar verbaas me er toch over dat Devin Townsend dit voor elkaar heeft gekregen. In die zin valt het album me weer mee.

Hier een teaser van zijn nieuwe plaat Addicted:

YouTube - Devin Townsend Project - Addicted Teaser

Dit klinkt echt megamoddervet!! Met onze Anneke erbij kan dit alleen maar een topper worden. Ik kan echt niet wachten...

Ik ga em eens luisteren!

Sfeervol en rustgevend, kan wel zijn, maar voor mij gewoon ideaal om bij in slaap te vallen. En dat laatste is geen compliment, want het overgrote gedeelte van deze cd is gewoonweg saai. Disruptr en Gato zorgen trouwens voor 2 van de zwakste en minst geïnspireerde nummers die Devin ooit op CD zette.
Er zijn wel goeie momenten te vinden op Ki (Trainfire is een erg leuk nummertje), maar nu Devin zijn zachtste kant heeft laten zien is het te hopen dat we van dit soort flauwe geleuter vanaf zijn.
Veruit Devin's meest verwaarloosbare release. En wat is dat drumwerk soms irritant!

Opvolger Addicted is al terug een pak beter, maar The Devin Townsend Project stelt me teleur. Hopelijk zijn de 2 volgende releases terug op niveau...

Ik vind Disruptr juist heel erg vet. Zeker niet een van de minst geinspireerde nummers. Gato vind ik zelf ook niet zoveel aan.

Ik reken Disruptr ook tot een van mijn favorieten van dit album. En het drumwerk groovt als een spreekwoordelijke tiet. Sowieso de hele ritmesectie.