Warbringer - Waking Into Nightmares (2009)

Dit soort muziek hoor ik graag op de achtergrond als voor een concert begint een praatje maak met andere headbangers die meteen de zaal in zijn gegaan toen 'ie open ging. Dit is een plaat waar ik nooit iets dieps voor zal voelen, en nooit nachtmerries over zou hebben. Leuke Thrash die je als metalliefhebber moeilijk slecht kan vinden.

Jongens van Warbringer, kom eens met een nummer dat niet precies hetzelfde als de vorige klinkt, het hoeft niet eens een ballad te zijn, als er maar een langzame tussen zit. Of een funky nummer misschien, of poppy desnoods. Als jullie het echt niet meer weten zetten jullie er wat schaamteloze meezing-arenarock tussen. Dit is te veel van hetzelfde, en daar hou ik niet van.

Warbringer is een Amerikaanse Thrash groep uit Californië en goed anderhalf jaar geleden was ik eerder per ongeluk op dit album gebotst: binnenzitten, beetje surfen om de tijd te doden en dan opeens zie je dit album en lees je dat Gary Holt dit album heeft geproduceerd. Natuurlijk wordt de interesse dan gewekt, de vroege Exodus ken ik maar al te goed en ze zijn goed.
De productie is vaneigens dik in orde maar… het doet de hele tijd aan Exodus denken, zelfs de riffs en de solo’s. Veel variatie zit er niet tussen de nummers, wel veel tempowisselingen in de nummers zelf, maar met de juiste ingesteldheid (niet te veel nadenken maar gewoon beuken) is dit een meer dan bevredigend album. Nightmare Anatomy is de vreemde eend in de bijt, een instrumentaal rustpunt, maar dan dendert de losgeslagen trein verder. Tien nummers in veertig minuten, dat zijn nog eens tijden, kort en hevig, vettig en prettig en dat voor een album anno 2009. Weten wanneer je moet stoppen in ook een kunst. Severed Reality vind ik het beste nummer, gevolgd door Senseless Life.

Ik vind dit één van de minder retro thrash bands. Muzikaal zit het allemaal best aardig in elkaar, maar het overstijgt nergens bands als Exodus en Kreator. Het is eigenlijk behoorlijk inwisselbaar. Verder vind ik de zanger een minpunt. Hij doet mij denken aan Dukes van Exodus, en dat vind ik totaal geen thrash metal zanger. Nee deze plaat zal hier niet in de kast komen.

Ik ben er weer na een tijdje eruit te zijn geweest en ik had gewoon zin om mijn marathon van 'Warbringer' voort te zetten. Na het opnieuw luisteren van deze plaat ben ik wel enthousiast maar tegen het eind aan verliest de plaat nogal mijn interesse. Het is wat eentonig, de plaat klinkt muzikaal erg sterk, gitaarpartijen zijn zeker niet mis en het loopt allemaal vlekkeloos al is de zanger voor mij niet de juist aangewezen persoon om langer dan veertig minuten naar te gaan luisteren. Het begint sterk, Jackal is een erg leuk nummer en dat volgt vrij lang door met een paar sterke nummers. Daarna zakt het wat weg. Een prima thrashmetal plaat met stevige tonen, al duurt het me wat te lang.

Voorlopige tussenstand:
01. War Without End
02. Waking into Nightmares